کيهان/متن پيش رو در کيهان منتشر شده و انتشار آن به معناي تاييد تمام يا بخشي از آن نيست

روزنامه اصلاح طلب اعتماد روز گذشته در واکنش به اقدامات ايران بر اساس مصوبه مجلس و درراستاي مقابله با عهد شکني غربي ها در برجام نوشت : «قابل پيش‌بيني بود که با توجه به روي کار آمدن دولت جديد در آمريکا و گام‌هاي ايران در مسير کاهش جدي تعهدات، از جمله آغاز غني‌سازي 20درصدي، توليد فلز اورانيوم و فرا رسيدن موعد توقف اجراي پروتکل الحاقي تلاش‌هاي مختلفي در راستاي بهره‌گيري از ابزار ديپلماسي به منظور تغيير سمت و سوي ايران شکل گيرد.. آمريکايي‌ها در حالي که تحريم‌هاي دوره ترامپ را همچنان حفظ کرده‌اند، طي رايزني‌هاي گسترده با متحدان اروپايي تلاش مي‌کنند مسيري را بگشايند که در انتهاي آن هم راه احياي برجام باز شود و هم شرايط براي دستيابي به توافقي جديد يا توافقي مکمل برجام که شامل مشکلات منطقه‌اي و موشک‌هاي بالستيک ايران نيز باشد فراهم گردد.»
اين روزنامه نوشت‌: «تغيير مواضع کشورهاي اروپايي نيز جاي تعجب ندارد. براساس برنامه‌اي که از مدت‌ها قبل در دستور کار اروپايي‌ها بود... آنها برجام را امضا کردند تا اين توافق بين‌المللي مقدمه‌اي براي ساير اقدامات در موضوع ايران باشد اما با روي کار آمدن دولت دونالد ترامپ در آمريکا آنها مجبور شدند تغيير تاکتيک داشته باشند. کشورهاي اروپايي طي اين مدت تلاش داشتند تا به هر صورت برجام زنده بماند و به حياتش ادامه دهد و به محض آنکه احساس شد ترامپ در انتخابات 2020 شکست خواهد خورد، نشانه‌هايي از بازگشت اروپا به اصل خويش نمايان شد. دقيقا پس از نهايي شدن شکست رئيس‌جمهور پيشين آمريکا، اروپا خواسته‌هاي جديد خود را مطرح کرد و از ايران خواست تا در موضوعات منطقه‌اي و موشکي مذاکره کند »
گفتني است دولتمردان و طيف اصلاح طلب در سالهاي گذشته نيز با تاکيد بر لزوم مذاکرات هسته اي و رسيدن به توافق، تاکيد داشتند که اگر توافق هسته اي امضا شود، صبح بدون تحريم فرا رسيده و تحريم ها به تاريخ خواهد پيوست و گشايش عظيم اقتصادي ايجاد خواهد شد. بر همين اساس در صنعت هسته اي محدوديت هاي گسترده اعمال شد اما نه تنها صبح بدون تحريم فرا نرسيد، بلکه در پسابرجام دامنه تحريم ها گسترده تر شد.
ماهيت اصلي مذاکره در عرف سياسي بر پايه معامله و «داد و ستد» است. اما تجربه هاي گذشته- در توافقات ايران و ديگر کشورهاي جهان با آمريکا- ثابت کرده که دولت آمريکا در مذاکره فقط در پي ستاندن(گرفتن) است؛ آن هم ستاندن مولفه هاي قدرت ساز طرف مقابل. در حقيقت مذاکره از ديدگاه دولت آمريکا صرفا ابزاري براي چيدن محصول فشارهايي است که پيش از مذاکره به کشور مقابل وارد کرده است.
برخلاف ادعاي فعالين اصلاح طلب، تا زماني‌که دولتمردان به آمريکا و شرکاي اروپايي واشنگتن خوشبين باشند و اعتماد کنند و در مقابل به جوانان مومن و متخصص بي اعتماد باشند و از اجراي دقيق اقتصاد مقاومتي و رونق توليد و بهره‌مندي از توان عظيم داخلي غفلت کنند، خسارت‌ها ادامه دارد و خبري از گشايش اقتصادي نيست.

به پيج اينستاگرامي «آخرين خبر» بپيونديد
instagram.com/akharinkhabar