اعتماد/متن پيش رو در اعتماد منتشر شده و بازنشر آن در آخرين خبر به معناي تاييدش نيست

عباس عبدي/ اين روزها برخي تغيير مواضع در اصولگرايان ديده مي‌شود که ذهنيت عمومي را نسبت به امکان نزديک شدن ديدگاه‌ها به يکديگر و کاهش تنش‌هاي سياسي در جامعه کم مي‌کند. از سوي ديگر فضاي عمومي به گونه‌اي است که کسي حرف ديگري را نمي‌شنود، بلکه ابتدا مواضعي را نسبت به هم منتسب مي‌کنند، سپس آن مواضع مجعول را نقد و رد يا تخطئه مي‌کنند. نمونه اين ادعا را در تغيير مواضع اصولگرايان حاکم در موضوع واکسيناسيون و از آن مهم‌تر در برجام و به‌طور مشخص توافق با آژانس اتمي مي‌توان ديد. اين تفاوت نگاه در مساله واکسيناسيون بسيار آشکار است. کساني که مستقيم يا غيرمستقيم مخالف واردات واکسن بودند، اکنون يکي از افتخارات خود را صعودي شدن ميزان واکسن وارداتي مي‌دانند. البته که اين اقدام خيلي خوب است ولي تفاوت مسوولان جديد با ديگران يا قبلي‌ها در چيست؟ در کارآمدي براي واردات بيشتر؟ اگر چنين است چرا همان زمان بر افزايش واردات واکسن تاکيد نمي‌کردند؟ مگر چه ايرادي داشت که اين موضع منطقي را بگيرند؟ سهل است که به‌طور نسبي مخالف واردات بودند و حتي از وزير متهم به کم‌کاري در واردات نيز دفاع مي‌کردند. 

در واقع تنها وزيري که در کابينه روحاني مورد حمايت آنان بود، وزير بهداشت و درمان است. البته اين نوع دوگانگي‌هاي رفتاري در سياست و رقابت‌هاي سياسي در همه جا معمول است ولي نه تا اين حدي که در ايران مي‌بينيم. به ويژه در مسائل مهم مثل برجام و واکسن که با جان و زندگي مردم در ارتباط است نبايد تا اين حد غيرمسوولانه رفتار کرد. اين امر موجب مي‌شود که نسبت به همه مواضع اعم از درست يا غلط، بدبيني ايجاد شود و شکل‌گيري سياست‌ورزي مفيد را غيرممکن مي‌کند. 
اين تفاوت در موضوع برجام برجسته‌تر بود. همين چند مدت پيش بود که توافق دولت قبلي را با آژانس محکوم مي‌کردند و آن را خلاف قانون مجلس مي‌دانستند و اکنون همان را تاييد مي‌کنند. ظاهرا اين نيروها براي طرفداران خود نيز احترام چنداني قائل نيستند و الا چگونه ممکن است که تا اين حد از بي‌ثباتي را توجيه کرد. البته ما از مواضع اخير حمايت مي‌کنيم و کاري هم  نداريم که در گذشته چه کسي چه موضعي گرفته است. اين سياست‌ها به نفع مردم و جامعه است بايد از آن حمايت کرد در حالي که اين رفتارها نوعي تخريب ذهنيت سياسي و تخريب فضاي عمومي را نيز رقم مي‌زند که مهم است. 


نمونه ديگر درباره طالبان است. طرفين بيش از آنکه بر مواضع واقعي يکديگر انگشت بگذارند، ذهن‌خواني مي‌کنند. مثلا مي‌گويند که اصلاح‌طلبان خواهان دخالت نظامي به نفع پنجشير هستند!! در حالي که معلوم نيست چه کسي چنين حرف بي‌ربطي را زده است. بعد هم روي اين گزاره غلط و غيرواقعي ايده‌پردازي مي‌کنند که يک تيپ يا گردان از آنان تشکيل دهند، بروند پنجشير! گويي که خودشان خط مقدم جاهايي بوده‌اند که دخالت نظامي کرده‌اند! يکي نيست از آنان بپرسد که وزن شما در جنگ و انقلاب يک‌پنجم اصلاح‌طلبان هم نمي‌شود، ولي اين ارجاع دادن وقت و بي‌وقت به اين سوابق و آن را تبديل به عاملي براي کاسبي کردن جزو خصلت‌هاي گروه‌هاي داراي شخصيت و اعتبار نيست. آنان نمي‌دانند يا مي‌دانند و اشاره نمي‌کنند که بخش مهمي از بدبيني‌هاي موجود نسبت به گذشته و انقلاب و جنگ و دين محصول تبديل شدن ارزش‌ها به ماديات و امتيازات است. براي ورود به دانشگاه يا کسب پست و مقام، يا هر چيز ديگري به اين سوابق ارجاع داده مي‌شود. در حالي که مي‌دانيم اين نوع تبعيض‌ها مخالف فرهنگ شيعي است. شواهد تاريخي نشان مي‌دهد که پيش از امام علي(عليه السلام) منطق بهره‌مندي و سهم افراد از بيت‌المال بر اساس امتيازبندي بود که براي افراد حضور در جنگ‌ها و مهاجرت و نزديکي و دوري به پيامبر(صلي الله عليه و آله) متفاوت بود، ولي با آمدن امام علي(عليه السلام) اين تبعيض‌ها برداشته شد. چنين تمايزگذاري‌ها در حقيقت ارزش‌زدايي از سابقه‌هاي ارزشمند آنان است. نکته جالب اينکه به رخ کشيدن اين افتخارات و تبديل آنها به امتيازات مادي و قدرت، بيشتر از طرف کساني است که خودشان يا در آن نبوده‌اند، يا خيلي صوري و ظاهري شرکت داشته‌اند. در هر صورت اصلاح و تغيير اين‌گونه رويکردها براي بهتر شدن فضاي سياسي ضروري است.

به پيج اينستاگرامي «آخرين خبر» بپيونديد
instagram.com/akharinkhabar