خبرگزاري کتاب ايران/ آثار پاتريک موديانو به گفته منتقدان و مترجمان آثارش بيشتر به نوعي خاطرهگويي و خاطره نويسي شباهت دارد. البته نه با آن تعريفي که ما از خاطره سراغ داريم.
موديانو در خانوادهاي بزرگ شد که پدرش مشکلات رواني داشت و مادرش هم نميتوانست با آنها زندگي کند. او که در سالهاي نخست بعد از تولدش، برادرش «رودي» را به عنوان تنها همدمش در خانواده ميشناسد بعدها با نوشتن داستانها و رمانهايش به بيان همان خاطرات ميپردازد.
اين نويسنده فرانسوي که از پدري ايتاليايي متولد شد، در برخي از آثارش دنبال هويت پدرش است و ميخواهد به نقش او در ارتش گشتاپو بپردازد و به نوعي با نوشتههايش او را تبرئه کند. رمان «سيرکي که ميگذرد» نيز مانند ديگر آثار درخشان موديانو به هويت انسان معاصر ميپردازد يا بهتر است بگوييم انساني که ميخواهد هويت خود را بشناسد.
اين کتاب براي نخستين بار پاييز امسال منتشر شد. آنچه اين رمان را منحصر به فکر جلوه ميدهد، زبان داستاني موديانوست. در بخشي از پيشگفتار اين رمان ميخوانيم: «پدرش ايتاليايي و مادرش بلژيکي و بازيگر تئاتر بود. پدرش آلبرت موديانو در زمان اشغال فرانسه با نام مستعار «هنري لاگرو» به تجارت غير قانوني مشغول بود و مادرش «لوييزا کولپين» براي ايفاي نقش در تئاتر مدام سفر ميکرد.
بنا به گفته موديانو پدر و مادرش انسانهايي ماجراجو و اسرارآميز بودند. در سال 1984 او و برادرش رودي که دو سال از او کوچکتر بود، خانهشان را در اسکله «کنتي» پاريس به مقصد شهر «بياريتز» ترک کردند و يکسال بعد به پاريس بازگشتند.»
اين نويسنده فرانسوي که متولد 1945 است، هنگام قدم زدن در پارک لوکزامبورگ با تماس تلفني دخترش از اعطاي جايزه نوبل مطلع شد. او در گفتگويي که بعد از اعلام جايزه نوبل ادبيات از سوي آکادمي سوئد، در سايت گاردين منتشر شد گفت: «فکرش را هم نميکردم جايزه نوبل را به من بدهند. فکر ميکنم که در اين 45 سال رماني را مينويسم که بخش ديگرش هنوز ننوشته باقي مانده است.»
در بخشي از اين رمان ميخوانيم: «در ميدان شاتله ميخواست سوار مترو شود. درست زمان شلوغي مترو بود. نزديک در خروجي واگن، چسبيده به هم ايستاده بودند. در هر ايستگاه مسافراني تازه دوباره سوار ميشدند. سرش را روي شانهام گذاشت و با لبخندي گفت: هيچکس تو اين شلوغي نميتواند پيدايمان کند.
در ايستگاه گاردونور با موج مسافراني همراه شده بودم که طرف قطارهاي حومه شهر سرازير ميشدند. از راهرو ايستگاه گذشتيم. در سالن امانات، در صندوقي را باز کرد و چمدان چرمي سياهي را بيرون آورد. چمدان سنگين را ميکشيدم دنبال خودم و فکر ميکردم داخلش چيزي به غير از لباس است.»
آثار موديانو در ايران با ترجمههاي اصغر نوري، مهسا ابهري، آرش نقيبيان، نسرين اصغرزاده، ساسان تبسمي و حسين سليماني نژاد منتشر شده است.
چاپ دوم رمان «سيرکي که ميگذرد» با ترجمه نسيم موسويپاک در شمارگان دو هزار نسخه با قيمت هفت هزار و 500 تومان در 129 صفحه به تازگي از سوي نشر چشمه به چاپ دوم رسيده است.
با کانال تلگرامي «آخرين خبر» همراه شويد