حافظ ديوان/ بنفشه دوش به گل گفت و خوش نشاني داد که تاب من به جهان طره فلاني داد دلم خزينه اسرار بود و دست قضا درش ببست و کليدش به دلستاني داد شکسته وار به درگاهت آمدم که طبيب به موميايي لطف توام نشاني داد گذشت برمن مسکين و بارقيبان گفت دريغ عاشق مقتول من چه جاني داد تانش درست و دلش شاد باد از دولت که دست دادش و ياري ناتواني داد برو معالجت خود کن اي نصيحت گو شراب و شاهد شيرين کرا زياني داد خزينه دل حافظ زگوهر اسرار به يمن عشق تو سرمايه جهاني داد براي شنيدن غزل کليک کنيد نتيجه تفال : 1- در اين هفته با او راز و نياز فراوان و صحبت هاي گوناگون داشتي کهبي حاصل نبوده است بلکه نتيجه آن خارج شدن از ترديد ودودلي بوده است اگرچه احساس مي کني هنوز کافي نيست ولي هرچه مساله اي را کشدار کني دلزدگي پيش مي آورد 2- اصولاً اين نيت خيرو طلاح همه را در بردارد و انجام آن برشما مبارک باد زيرا هم اکنون آهار سازنده و ثمر بخش او هويداست مژده انجام آن را به شما تبريک مي گويم پس مرا دعا کنيد و اين کتاب را هرچه بيشتر محافظت نماييد 3- سفرکرده مي آيد و بسيار موفق و پيروز و سالم خواهد بو بردشمن و بدخواهان پيروز مي شود و مراد دل شما حتماً برآورده مي شود مسافرت را توصيه مي کنم خريد و فروش هر دو عال ياست موفقيتتحصيل همراه شماست فرزندانتان حتماً موفق مي شوند کبوتر سعادت بربام منزل شما آشيانه گرفت همسرتان مهربان تر و پردرآمد تر ميشود . 4- خواجه دربيت پنجم به شما توصيه مي کند : ( که برايش ميسر است که بيک ناتوان کمک و همراهي نمايد تنش سالم و دلش شاد و خاطرش خوش باد ) پس شما به يکي از مشاهد متبرکه برويد و دعا کنيد و نذر خود را ادا نماييد 5- ويژگيهاي روحي جنابعالي عبارتست از پرحوصله وسواسي صبور و آرام گوشه گير ساده مظلوم خيرخواه با اراده محتاط ناکام مهربان با سليقه فرشته خو مودت بي سياست پرمحبت 6- به پدر و مادر و همسر خود سخت نگيريد و مهربان باشيد که گشايش درکارو زندگي شما حاصل خواهد شد و عينگ بدبيني را از چشم برداريد تا جهان را روشن تر ببينيد چون سعادت از امروز همراه شماست 7- رنگ فيروزه اي بر انرژي و تحرک شما م يافزايد و به شما نيروي مبارزه بهتري مي دهد و با اين رنگ قابليت جسماني احساسي ذهني روحي و عشقي شما زياد مي شود و بسيار برازنده جنابعلي مي باشد کمي بيشتر در خصوص غزل بدانيد : معاني لغات غزل(۱۱۳) تاب: تاب در زبان فارسي معاني بسيار دارد از اين قرار: توان، طاقت، قوت، تحمل، پايداري، صبر وشکيب، به هم پيچيدگي و پيچ خوردن بر رويهم در ريسمان، هيجان، اضطراب، حدت و غيره، عنصري در قطعه زيرتاب را با معاني مختلف آن آورده است: گفتم متاب زلف و مرا اي پسر متاب گفتا زبهر تاب تو دارم چنين بتاب گفتم نهي برين دلم آن تابدار زلف گفتا که مشک ناب ندارد قرار تاب گفتم که تاب دارد بس با رخ تو زلف گفتا که دود دارد با تف خويش تاب طره: موي آويخته بر روي پيشاني تا بالاي ابرو. فلاني: با ياء نکره به معناي يک محبوب. خزانه: خزينه، گنجينه، مخزن. خزانه‌اسرار: مخزن‌ رازها. دست ‌قضا: دست سرنوشت. شکسته‌وار: مانند استخوان شکسته‌يي، مجازاً به معناي: مانند دل شکسته‌يي. نشان داد: يک نشان براي راهنمايي داد. موميايي: معالجه و مداواي استخوان شکسته با روغن موميايي که دارويي سياه، مانند قير است و سابقاً از دارابگرد فارس از کوهي بدست مي‌آمد و از خلال سنگ قطره قطره مي‌چکيد و احتمالاً از ترکيبات قطران است. دست داد دهش: دست عدالت گسترش، دست داد دهنده او، دست عدالت ورزنده او. شاهد شيرين: محبوب دلپذير و شيرين حکايت. با رقيبان گفت: با مراقبان خود گفت. معاني ابيات غزل (۱۱۳) (۱) ديشب بنفشه حين گفتگو با گل يک نشاني خوبي داد (و گفت) که پيچ و تاب زلف يک محبوبي سبب اضطراب من شده است. (۲) دل من گنجينه رازها بود و دست روزگار در آن را بسته و کليدش را به يک دلستان داد. (۳) با دلي شکسته و پيکري درهم کوفته به سوي تو آمدم، زيرا طبيب با يک نشاني مرا جهت درمان با موميايي لطيف تو بسويت فرستاد. (۴) الهي هرکس که دست عدالت گسترش به ناتواني، ياري داد، تنش سالم و دلش شاد و خاطرش آسوده باشد. (۵) اي نصحيت‌گو برو خودت را درمان کن. شراب و محبوب شيرين براي مزاج چه کسي زياني بار آورده است؟ (۶) از برابر من مسکين گذشت و با محافظان و مراقبان خود گفت: افسوس حافظ بيچاره من (مراقب واقعي بيچاره من) چه جاني داد. شرح ابيات غزل(۱۱۳) وزن غزل: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فع‌لان بحر غزل: مجتث مثمن مخبون اصلم مسبغ قافيه اين غزل تمامي به ياء نکره ختم مي‌شود و بدين سبب در معناي ابيات، رعايت اين نکته شده است. اين يک غزل صرفاً عاشقانه و بدون ايهام و اشارات عرفاني است و به نظر مي‌رسد مربوط به ايام جواني شاعر باشد. شرح جلالي بر حافظ – دکتر عبدالحسين جلالي