گلستان سعدی/ باب هشتم- آداب 105- چرا «سرو» آزاده است؟

آخرين خبر/ سعدي شيرازي، پادشاه سخن، در زندگي خويش سختي هاي زيادي کشيد، رنج سفر هاي طولاني اي به جان خريد تا تجربيات گرانقدري را کسب کرد و اين تجربيات را به نظم و نثر درآورد تا دريچه هاي حکمتي باشند براي آيندگانش ما آخرين خبري ها نيز کتاب گلستان را که مي توان گفت از تاثير گذارترين کتاب در نثر ادبيات فارسي ست را براي شما کتابخوانان عزيزمان به اشتراک مي گذاريم. قسمت قبل از حکيمي پرسيدند: از هيچ يک از چند درخت معروفي که خداوند عزيز و بزرگ آفريده است هيچ کدام صفت آزاده (1) ندارند. چرا سرو را آزاده خطاب مي کنند با وجود اينکه هيچ ميوه اي نمي دهد. گفت: براي هر کدام از آن درختان وقت و زمان معيني براي سبز شدن و پژمرده شدن وجود دارد اما سرو از اين قاعده بيرون است و هميشه سبز و سر خوش است و اين صفت آزادگان است که سردي و گرمي روزگار در منش و رفتار آنها تاثيري ندارد. بر آن‌چه مى‌گذرد دل مَنِه، که دجله بسي پس از خليفه بخواهد گذشت در بغداد گرت ز دست برآيد، چو نخل باش کريم وَرَت ز دست نيايد، چو سرو باش آزاد 1_ آزاده: نجيب و وارسته، فروتن 2_ معني شعر: بر هر چيز گذرا دل مبند همچنان که رود دجله بعد از خليفه وقت، به راه خود ادامه خواهد داد. اگر توان آن را داري که بخشنده باشي مانند نخل کريم باش و اگر توان آن را نداري مانند سرو فروتن و جوانمرد باش. کتاب آقاي« محمد محمدي اشتهاردي» با کانال تلگرامي «آخرين خبر» همراه شويد