ایسنا/ پیام دهکردی در مراسم رونمایی از کتاب «کجایی» سروده عارفه لک با نقد وضعیت فرهنگ در ایران، گفت: با صراحت می‌گویم امیدی به بهبود ندارم و تنها چیزی که می‌دانم این است که عاشق این سرزمینم و «کجایی» محصول چنین طرز تفکری است. این فاجعه است برای فرهنگ ما که یک هنرمند باید کار خود را به بلاگر و اینفلوئنسر بسپارد تا به دست مردم برسد

آیین رونمایی از نسخه چاپی و گویای کتاب «کجایی» سروده عارفه لک، با روایت پیام دهکردی، تصویرگری اردشیر رستمی و آهنگسازی بهنام کلاهبخش، از سوی انتشارات نوین کتاب گویا در پردیس تئاتر و موسیقی باغ کتاب تهران برگزار شد.

در گزارش رونمایی این کتاب آمده است: در این مراسم، عارفه لک، پیام دهکردی، بهنام کلاهبخش، الهام پاوه‌نژاد، فرزانه منصوری، حسن علیکرمی، محمدعلی جعفریه، روزبه زهرایی، رضا موسوی، احسان چریکی، متین بختی و... جمعی از علاقه‌مندان ادبیات و شعر حضور داشتند.

در مراسم رونمایی «کجایی» که با اجرای حسین مسعودی آشتیانی همراه بود، لک، دهکردی و کلاهبخش به سخنرانی پرداختند و همچنین بعضی از شعرهای کتاب با صدای دهکردی و نوازندگی کلاهبخش به طور زنده برای حاضران اجرا شد.

شعر شبیه قالی دستباف است!

عارفه لک، شاعر و بازیگر، در ابتدای این آیین گفت: «هر شعر این اثر، در موقعیت‌ها و حالات مختلفی سروده شد، درست مثل خود زندگی که یکسان نیست. این کتاب را در لحظات مختلف شاد و غمگین، در بیمارستان یا هر لحظه خلوت دیگر نوشتم و به هر یک از آن‌ها همچون یک پناهگاه نگاه کردم. این کتاب، حاصل همه احساسات بشری از جمله رنج است؛ رنج‌هایی که از سر می‌گذرانیم و امروز را به خاطرش جشن گرفته‌ایم، چندان هم بد نیستند. این رنج‌هایی که بر ما گذشته باعث می‌شود بتوانیم به خلق شادی برسیم، بنابراین رنج لزوما به معنای غصه نیست.»

او که شعرهایش را با تم عاشقانه و گاهی هم اجتماعی می‌سراید و پیش از این نیز مجموعه شعری از او منتشر شده بود، درباره اهمیت شعر گفت: «شعر برای من مثل فرش دستبافت است که قالیباف هنگام پیوند زدن گره‌ها، یک روز غمگین است و یک روز هم شاد. هر شعر این کتاب، حجمی از انرژی را با خود داشت که شریک لحظات من بود و امیدوارم شریک لحظات شما نیز باشد. لذتی که نوشتن شعر دارد، زمانی کامل می‌شود که به خلوت مخاطب نفوذ کند و اشکی یا لبخندی را باعث شود. به اشتراک‌گذاشتن این تلاش خوشایند است و چقدر خوشحالم که امروز این اشتراک‌گذاری جشن گرفته می‌شود. من از خانم فاطمه محمدی، مدیر انتشارات نوین کتاب گویا که پای این اثر ایستادند، تشکر می‌کنم و همچنین از پیام دهکردی عزیزم که اثر را خوانش و کارگردانی کرد و البته از اردشیر رستمی عزیز که دوست داشتم سهمی از این کار داشته باشد، چراکه علاقه زیادی به تصویرگری ایشان دارم. ایجاز و ظرافت زنانگی تصویر به خاطر هنر اوست. ناگفته نماند از بهنام کلاه‌بخش هم کمال تشکر را دارم که آهنگسازی‌اش شعر مرا زیباتر کرده است.»