پدال/ درحالی‌که حواشی فنی کونیگزگ یسکو خبرساز شده، مانی خوشبین به‌جای عقب‌نشینی، سراغ وحشی‌ترین و کمیاب‌ترین نسخه این ابرخودرو رفته است.

این روزها حواشی کونیگزگ بسیار داغ است. درحالی‌که مشکلات فنی «همیلتون کالکشن» با یسکو نقل محافل خودرویی شده، مانی خوشبین، کلکسیونر مشهور خودرو، روایتی تازه و غافلگیرکننده به این ماجرا اضافه کرده است. مانی خوشبین به‌جای اینکه تحت تأثیر این اخبار دلسرد شود یا سفارش خود را لغو کند، تصمیم گرفته سطح بازی را ارتقا دهد. او رسماً تأیید کرد که قید نسخه استاندارد یسکو را زده و حالا به دنبال نسخه پیست محور و فوق‌العاده کمیاب آن، یعنی مدل سدیر اسپیر است. نکته جالب اینجاست کهمانی هیچ اشاره‌ای به دردسرهای دیگر مالکان نکرده و تمرکزش را روی خاص بودن این مدل گذاشته است. قرار است تنها ۳۰ نمونه از این خودرو در کل جهان ساخته شود. فراموش نکنیم که او اوایل امسال، آگرا RS تک ساخت خود را به قیمت ۵ میلیون دلار فروخت تا جای کافی برای یک هایپرکار سوئدی دیگر در کنار بوگاتی‌هایش باز شود.

اما چه شد که نظرمانی عوض شد؟ او ابتدا یک یسکو استاندارد سفارش داده بود و نیم‌نگاهی هم به مدل‌های ابسولوت (متمرکز بر حداکثر سرعت) و اتک (متمرکز بر پیست) داشت اما همه‌چیز در لحظه‌ای تغییر کرد که او عملکرد خیره‌کننده سدیر اسپیر را در فستیوال سرعت گودوود تماشا کرد. این هیولا توانست مسیر تپه‌نوردی گودوود را تنها در ۴۷.۱۴ ثانیه طی کند؛ سریع‌ترین زمانی که تاکنون برای یک خودروی تولیدی ثبت شده است. این رکورد به لطف پیشرانه توئین توربو V8 با قدرت ویرانگر ۱۶۲۵ اسب بخار و آیرودینامیک تهاجمی به دست آمد. از همان لحظه، مانی فهمید که وحشی‌ترین نسخه کونیگزگ را می‌خواهد.

ازآنجاکه هنوز پیکربندی رسمی برای عموم باز نشده، مانی از طریق سیستم خصوصی کونیگزگ که فقط برای خریداران خاص در دسترس است، دو طرح متفاوت را برای سفارش این خودرو خلق کرده است. طرح اول بدنه‌ای به رنگ قرمز چیلی داشت که یک نوار مرکزی به رنگ سفید قطبی با قیمت ۲۳,۲۰۰ دلار روی آن کشیده شده بود. این ترکیب با رینگ‌های فیبر کربنی ۱۰۴,۹۰۰ دلاری و لاستیک‌های Street Cup 2 کامل می‌شد؛ اما طرح دوم که دلمانی را بیشتر برده، با رنگ زرد زرده‌تخم‌مرغی و نوار مشکی جت، جسورانه‌تر است. کالیپرهای ترمز نقره‌ای و رینگ‌های کربنی در این نسخه هم ثابت هستند اما کابین با دوخت‌های صلیبی طلایی تزئین شده است.

مانی اعتراف کرده که مدل زردرنگ را بیشتر دوست دارد، هرچند به دنبال طیف رنگی عمیق‌تری برای نسخه نهایی خودش است. اگر همه‌چیز طبق برنامه پیش برود، این ابرخودروی استثنایی در سال ۲۰۲۶ به گاراژمانی می‌رسد. انتخاب رنگ زرد برای کسی که همیشه عاشق ترکیب‌های سفید، مشکی و فیبر کربن بوده، یک تغییر ذائقه جذاب محسوب می‌شود. ما فقط امیدواریم داستان مالکیت او، پایان خوش‌تری نسبت به ماجراهای اخیر همیلتون کالکشن داشته باشد.

به پیج اینستاگرامی «آخرین خودرو» بپیوندید
instagram.com/akharinkhodro.ir