رویترز: بسته ماندن هرمز تنها نفت را تحت تاثیر قرار نمیدهد، بلکه صنعت خودروهای برقی چین را هم تهدید میکند

تجارت نیوز/خریداران خودروهای برقی و مصرفکنندگان نوشابه رژیمی در هند در نگاه اول ارتباط چندانی با یکدیگر ندارند، اما هر دو گروه ممکن است از پیامدهای بسته ماندن تنگه هرمز آسیب ببینند.
به گزارش تجارت نیوز، آنطور که رویترز گزارش داده، اگر تنگه هرمز برای مدت طولانیتری به روی بخش بزرگی از کشتیها بسته بماند، اثرات موج دوم و سوم آن بر اقتصاد جهانی آشکارتر میشود؛ اقتصادی که همین حالا نیز با افزایش قیمت فرآوردههای نفتی مانند گازوئیل و بنزین و تورم ناشی از آن مواجه است.
در ظاهر، خودروهای برقی یکی از برندگان تنش کنونی میان ایالات متحده و ایران به شمار میروند، زیرا به مصرفکنندگان امکان میدهند وابستگی خود به سوختهای فسیلی را کاهش دهند. با این حال، صنعت خودروهای برقی نیز از اختلال در تنگه هرمز مصون نیست، چراکه تولید باتریهای آنها به اسید سولفوریک، یعنی مادهای کلیدی برای استخراج فلزاتی مانند نیکل و لیتیوم، وابسته است.
اسید سولفوریک در روش «استخراج اسیدی تحت فشار HPAL» که برای تولید نیکل با درجه مناسب باتری از سنگ معدن در اندونزی به عنوان بزرگترین تولیدکننده این فلز در جهان به کار میرود، نقشی حیاتی دارد. این ماده همچنین در استخراج لیتیوم از سنگهای سخت در استرالیا، بزرگترین تولیدکننده لیتیوم جهان، و نیز در تولید مس کاربرد گستردهای دارد.
افزایش قیمت گوگرد در آسیا
پیش از حمله آمریکا و اسرائیل به ایران در ۲۸ فوریه، حدود نیمی از تجارت دریایی گوگرد در جهان از تنگه هرمز عبور میکرد و مقصد عمده آن کشورهای آسیایی بود.
گوگرد محصول جانبی تولید نفت و گاز و همچنین فرآیند پالایش سوخت است؛ از همین رو کشورهای خاورمیانه مانند عربستان سعودی و امارات متحده عربی از تأمینکنندگان اصلی این ماده به شمار میروند؛ مادهای که برای تولید اسید سولفوریک استفاده میشود.
گوگرد معمولا با کشتیهای فلهبر حمل میشود، اما از زمان آغاز درگیری با ایران، حجم عبور آن از تنگه هرمز بهشدت کاهش یافته است. دادههای موسسه تحلیلی «کپلر» نشان میدهد در ماه آوریل تنها ۳۰ هزار تن و در ماه مارس ۱۸۰ هزار تن گوگرد از این مسیر صادر شده است.
این در حالی است که در سه ماه پیش از آغاز درگیری، میانگین صادرات ماهانه گوگرد از این مسیر حدود ۱.۲۷ میلیون تن بود.
کاهش عرضه از خاورمیانه باعث جهش قیمت گوگرد شده و قیمت تحویل آن در بازار آسیا به حدود ۸۸۰ دلار در هر تن رسیده است که افزایشی حدود ۵۰ درصدی نسبت به آغاز جنگ را نشان میدهد.
افزایش قیمت گوگرد اکنون به بازار اسید سولفوریک نیز سرایت کرده و هزینه استخراج نیکل، مس و لیتیوم را بالا برده است. با این حال، نگرانی اصلی احتمال محدود شدن عرضه این ماده است.
اگر شرکتهای معدنی در اندونزی، استرالیا و شیلی ناچار شوند برای تامین اسید سولفوریک با یکدیگر رقابت کنند، این خطر وجود دارد که برخی از آنها به دلیل کمبود این ماده ناچار به کاهش تولید شوند.
چندین مدیر شرکتهای معدنی از اندونزی و استرالیا که ماه گذشته در «کنفرانس مواد اولیه باتری آسیا» در هانوی شرکت کرده بودند، هشدار دادند که تامین اسید سولفوریک در میانمدت بهطور فزایندهای دشوارتر میشود.
تهدید علیه صنایع خودروهای برقی و باتری چین
تولیدکنندگان خودروهای برقی و سامانههای ذخیره انرژی در چین نیز بهشدت به نیکل تولیدشده به روش HPAL و همچنین لیتیوم استخراجشده در استرالیا وابستهاند و هرگونه اختلال در عرضه این مواد میتواند برای آنها مشکلساز شود.
هرچند روشهای جایگزینی برای استفاده از اسید سولفوریک در فرآوری فلزات وجود دارد، اما این روشها برای تولید نیکل مناسب باتری کارایی ندارند و در مورد مس و لیتیوم نیز به انرژی بیشتری نیاز دارند، در حالی که حجم تولید کمتری به دست میدهند.
گرچه صنعت فرآوری فلزات هنوز وارد مرحله بحران نشده، اما هرچه تنگه هرمز مدت بیشتری عملا بسته بماند، احتمال رسیدن به آن نقطه بیشتر میشود.
در چنین شرایطی این پرسش مطرح است که اگر تهدید علیه صنایع خودروهای برقی و باتری چین جدیتر شود، پکن چه رویکردی در پیش خواهد گرفت. اقدام منطقی برای چین میتواند افزایش فشار بر متحد خود، ایران و نیز بر دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، برای دستیابی به توافقی باشد که دستکم عبور کشتیها از تنگه هرمز را دوباره ممکن کند.
در همین حال، پیامدهای اختلال در تنگه هرمز تنها به نفت خام و گاز طبیعی مایع محدود نمیشود و آثار آن در بخشهای دیگر نیز در حال آشکار شدن است.
پیش از جنگ ایران، حدود ۸ درصد از عرضه جهانی آلومینیوم از طریق تنگه هرمز جابهجا میشد، اما این جریان اکنون تقریبا متوقف شده است.
بر اساس دادههای کپلر، در ماه آوریل تنها حدود ۲۰ هزار تن آلومینیوم از این مسیر خارج شده، در حالی که میانگین ماهانه آن در سه ماه پیش از آغاز جنگ حدود ۱.۲۶ میلیون تن بود.
کاهش این محمولهها عرضه آلومینیوم در هند را محدود کرده و حتی به کمبود نوشابه رژیمی انجامیده است؛ نوشابهای که فقط در قوطیهای آلومینیومی عرضه میشود.
هرچند این موضوع برای مصرفکنندگان نوشابه رژیمی صرفا یک دردسر کوچک به نظر میرسد، اما نشان میدهد کمبودها گاه در غیرمنتظرهترین بخشها ظاهر میشوند و میتوانند زنجیرههای تامین را مختل کرده، قیمتها را بالا ببرند و رفتار مصرفکنندگان را تغییر دهند.

















