پدال/ اگر به شیفتر دنده برخی خودروهای وانت یا شاسی‌بلند نگاه کنید عبارت 4L را خواهید دید. این حالت چه عملکردی دارد و باعث چه تغییراتی در خودرو می‌شود؟

بسیاری از افراد به دلیل قابلیت‌های این خودروها در جاده و خارج از جاده، صاحب یک وانت یا شاسی‌بلند هستند. این امر تا حدی به دلیل موتور آن‌هاست که اغلب دارای سیستم چهارچرخ محرک است. سیستم چهارچرخ محرک به رانندگان امکان کنترل کامل بر سیستم انتقال قدرت را می‌دهد و آن را به تواناترین گزینه برای رانندگی جدی‌تر در مسیرهای آفرود تبدیل می‌کند. اگر خودروی شما دارای سیستم چهارچرخ محرک است، می‌توانید با یادگیری تنظیمات مختلف آن، نهایت استفاده را از خودروی خود ببرید. یکی از این تنظیمات، حالت ۴L است.

۴L مخفف عبارت حالت چهارچرخ محرک با دنده سنگین (کمکی) (low-range four-wheel drive) است. این حالت برای رانندگی آهسته و کنترل‌شده در زمین‌های دشوار طراحی شده است. تغییر وضعیت به حالت ۴L باعث تغییر دنده‌ها می‌شود و سرعت‌های بسیار پایینی را امکان‌پذیر می‌سازد که به عبور از سربالایی‌های تند، مسیرهای سنگی و سایر شرایطی که به گشتاور بیشتری نیاز دارند، کمک می‌کند.

شما می‌توانید دفترچه راهنمای خودرو خود را برای اطلاع از حداکثر سرعت مجاز در حالت ۴L بررسی کنید، اما این سرعت احتمالاً چندان بالا نخواهد بود، به ویژه در دنده یک و دو که حالت ۴L عمدتاً برای استفاده در آن‌ها طراحی شده است. به عنوان مثال، تویوتا تاکوما مدل ۲۰۲۵ در حالت ۴L و دنده یک تنها باید ۱۳ کیلومتر بر ساعت، در دنده دو ۲۷ کیلومتر بر ساعت، در دنده سه ۴۷ کیلومتر بر ساعت، در دنده چهار ۶۸ کیلومتر بر ساعت، در دنده پنج ۸۸ کیلومتر بر ساعت و حداکثر در دنده شش ۱۰۸ کیلومتر بر ساعت سرعت داشته باشد. اگر احساس می‌کنید نیاز به حرکت با سرعتی بیشتر از این مقادیر دارید، احتمالاً نباید از حالت ۴L استفاده کنید.

چه زمانی باید از حالت ۴H در خودروی چهارچرخ متحرک خود استفاده کنید؟

یکی دیگر از حالت‌های رایج چهارچرخ متحرک، ۴H است که مخفف حالت چهارچرخ محرک با دنده سبک" (four high) است. در این حالت، نیرو به هر چهار چرخ ارسال می‌شود تا پایداری و چسبندگی بیشتری در حین عبور از زمین‌های ناهموار ایجاد کند. فعال کردن حالت ۴H در اصل، محور جلویی را با چرخش چرخ‌های عقب هماهنگ می‌کند و باعث می‌شود خودرو با ثبات بیشتری حرکت کند.

اگرچه تشخیص زمان استفاده از هر یک از حالت‌های چهارچرخ متحرک می‌تواند کمی گیج‌کننده باشد، اما هرکدام هدف خاصی دارند. حالت ۴H برای شرایطی طراحی شده است که ممکن است خودرو گیر کند، مانند گل‌ولای، برف، شن و ماسه یا یخ. یکی از رانندگان آفرود در شبکه‌های اجتماعی می‌گوید: در بیشتر موارد، برای سطوح نرم یا چسبنده باید از حالت ۴H استفاده کنید، زیرا باید حرکت رو به جلوی خود را حفظ کنید تا روی سطح باقی بمانید و از فرو رفتن و گیر کردن جلوگیری کنید.

با این حال، حالت انتخابی شما به قدرت موتور، لاستیک‌ها و توانایی‌های خودرو بستگی دارد. ابتدا حالت ۴H را امتحان کنید و اگر چسبندگی موردنیاز خود را به دست نیاوردید، به حالت ۴L تغییر وضعیت دهید اما نباید برای مدت طولانی از حالت چهارچرخ محرک خود به‌طور نادرست استفاده کنید.

به پیج اینستاگرامی «آخرین خودرو» بپیوندید
instagram.com/akharinkhodro.ir