پدال/ جیلی با ثبت یک اختراع جدید، پرده از سیستم نوآورانه‌ای برداشته که با حذف دیفرانسیل‌های سنتی، می‌تواند به دوران قفل دیفرانسیل مکانیکی پایان دهد.

گلکسی کروز ۷۰۰ به‌عنوان نخستین محصول از پلتفرم اختصاصی جیلی برای خودروهای آفرودی انرژی نو، قرار است قواعد بازی را تغییر دهد. برخلاف بسیاری از خودروهای آفرودی امروزی که بر پایه شاسی‌های درون‌سوز اصلاح شده‌اند، این خودرو از ابتدا برای پیشرانه‌های الکتریکی طراحی شده است. حالا اسناد یک پتنت (ثبت اختراع) جدید از سوی جیلی، جزئیات فنی جذابی را درباره سیستم انتقال قدرت چرخ‌های عقب این خودرو فاش کرده که نشان می‌دهد چگونه می‌توان بدون تکیه بر قفل دیفرانسیل‌های مکانیکی قدیمی، از پس سخت‌ترین مسیرها برآمد.

در خودروهای آفرودی سنتی، وظیفه دیفرانسیل این است که در پیچ‌ها اجازه دهد چرخ‌های چپ و راست با سرعت‌های متفاوت بچرخند اما در محور عقب دوموتوره جیلی، هر چرخ توسط موتور مستقل خود هدایت می‌شود. این یعنی نیازی به چرخ‌دنده‌های پیچیده دیفرانسیل نیست و کنترل سرعت چرخ‌ها به‌صورت الکترونیکی و با دقت خیره‌کننده انجام می‌شود. بااین‌حال، یک چالش بزرگ وجود دارد؛ اگر یک چرخ در مسیر لغزنده هرزگردی کند، گشتاور موتور آن چرخ به‌طور خودکار به چرخ دیگر منتقل نمی‌شود. جیلی برای حل این مشکل، راهکاری خلاقانه طراحی کرده است.

پتنت جیلی، یک مکانیزم قفل‌کننده با کوپلینگ سیال را توصیف می‌کند که دو نیم‌شافت عقب را به هم متصل می‌کند. در این سیستم، بین دو محور، مجموعه‌ای از محفظه‌های پرشده از روغن و یک پروانه قرار گرفته است. در شرایط رانندگی عادی، اختلاف سرعت بین دو چرخ ناچیز است و این سیستم عملاً دخالتی نمی‌کند تا خودرو به‌راحتی در پیچ‌ها مانور دهد اما به‌محض اینکه یکی از چرخ‌ها چسبندگی خود را از دست بدهد و اختلاف سرعت شدیدی ایجاد شود، پروانه با سرعت بالا در روغن می‌چرخد و مقاومت سیال، جلوی هرزگردی را می‌گیرد. این مقاومت گران‌روی باعث می‌شود گشتاور از چرخ لغزنده به چرخی که چسبندگی دارد منتقل شود.

بسیاری از شاسی‌بلندهای برقی امروزی برای شبیه‌سازی قفل دیفرانسیل، از سیستم‌های ترمزِ نرم‌افزاری استفاده می‌کنند که با درگیر کردن ترمز چرخ هرزگرد، سعی در کنترل وضعیت دارند اما راهکار جیلی یک سخت‌افزار مکانیکی است که به‌طور خودکار و بدون نیاز به دخالت ترمزها عمل می‌کند. این یعنی گلکسی کروز ۷۰۰ می‌تواند پاسخگویی فوق‌سریعِ موتورهای الکتریکی را با توانایی چسبندگی بالا که پیش‌تر فقط از قفل دیفرانسیل‌های مکانیکی انتظار داشتیم، ترکیب کند. اگرچه هنوز مشخص نیست جیلی دقیقاً از چه نسخه‌ای از این تکنولوژی در تولید انبوه استفاده خواهد کرد اما این پتنت نشان می‌دهد که جیلی به‌جای تکیه صرف به کدنویسی نرم‌افزاری، به دنبال پیاده‌سازی راهکارهای مهندسی پایدار در شاسی‌بلندهای آفرودی آینده خود است.

به پیج اینستاگرامی «آخرین خودرو» بپیوندید
instagram.com/akharinkhodro.ir