پدال/ کادیلاک در اوایل قرن بیست‌ویکم با معرفی مدل انقلابی CTS و زبان طراحی متمایز، از ورشکستگی حتمی نجات یافت و پرچم لوکس‌سازی آمریکا را دوباره برافراشت.

در بیشتر سال‌های قرن بیستم، کادیلاک با شعار «استاندارد جهانی» پادشاه بی‌رقیب دنیای خودروهای لوکس بود و هر خودروسازی آرزو داشت محصولاتی شبیه به آن بسازد اما با نزدیک شدن به اواخر قرن، این ابهت رو به افول گذاشت. با شروع هزاره جدید، کادیلاک در وضعیت بسیار سختی قرار گرفت و مردم دیگر تمایلی به خرید محصولات این برند نداشتند. این خودروساز برای دهه‌ها صرفاً به خاطر نام پرآوازه‌اش فروش نسبتاً خوبی داشت اما به‌محض اینکه این اعتبار رنگ باخت، مدیران شرکت فهمیدند که آینده کادیلاک در خطر است. به‌این‌ترتیب، بازنگری در تصویر این برند در دستور کار قرار گرفت و مدل CTS نخستین خودرویی بود که برای نمایش یک کادیلاک مدرن‌تر، تازه‌تر و جوان‌پسندتر روانه خیابان‌ها شد.

پایان دوران اوج کادیلاک
همه ما کادیلاک‌های شگفت‌انگیز اواخر دهه ۱۹۵۰ و مدل‌های فوق‌العاده غول‌پیکر این برند در اوایل تا اواسط دهه ۱۹۷۰ را به یاد داریم اما در حدود سال ۱۹۷۸، جنرال موتورز دست به یک تغییر بزرگ یعنی کوچک‌سازی ابعاد خودروها زد. این سیاست تمام زیرمجموعه‌های جنرال موتورز را تحت تأثیر قرار داد و طرح‌ها به‌شدت دستخوش تغییر و یکپارچه‌سازی شدند تا جایی که بسیاری معتقدند سال ۱۹۷۸ آغاز پایان دوران اوج کادیلاک بود. از آن زمان به بعد، فروش شرکت به‌طور پیوسته کاهش یافت. کادیلاک در سال ۱۹۸۱ موتور بدنام ۸-۶-۴ را معرفی کرد که بدون شک یکی از بدترین پیشرانه‌های بنزینی تاریخ آمریکا بود و ضربه مهلکی به اعتبار شرکت زد. در دهه ۹۰ نیز اوضاع بدتر شد و محصولات تولیدی روزبه‌روز ناامیدکننده‌تر ظاهر شدند. مشکل دیگر در اواخر دهه ۹۰ و اوایل دهه ۲۰۰۰، به ترکیب مشتریان کادیلاک مربوط می‌شد؛ خریداران سنتی که عاشق کشتی‌های زمینی و نرم این برند بودند دیگر پا به سن گذاشته بودند و درعین‌حال، مدل‌های جدیدی مثل کاترا نیز در جذب نسل جدید ناکام ماندند تا کادیلاک با یک بمب ساعتی مالی روبرو شود.

کادیلاک دست‌به‌کار شد
در آخرین سال‌های دهه ۱۹۹۰، کادیلاک با درک عمق بحران، آستین‌ها را بالا زد. یک سرمایه‌گذاری سنگین ۴ میلیارد دلاری تصویب شد تا یک پلتفرم کاملاً جدید دیفرانسیل عقب توسعه یابد و جهت‌گیری طراحی شرکت دگرگون شود. برند لوکس جنرال موتورز کانسپتی به نام ایووک را در نمایشگاه دیترویت ۱۹۹۹ رونمایی کرد تا بازگشت خود به بازار جهانی را اعلام کند. نتیجه این تزریق بودجه، سدان CTS بود که توسط «واین چری» و «کیپ واسنکو» طراحی شد. این خودرو با زبان طراحی جدید موسوم به «هنر و علم» خلق شد تا جایگزین مدل شکست‌خورده کاترا شود. برخلاف کاترا، نسل اول CTS در همان سال اول به یک موفقیت چشمگیر دست یافت و میانگین سنی خریداران را به‌شدت کاهش داد تا کادیلاک پس از سال‌ها، به رقیبی جدی برای لوکس‌سازان اروپایی تبدیل شود که اثرات این دگرگونی هنوز هم در مدل‌های مدرن امروزی دیده می‌شود.

نسل اول CTS چگونه به این موفقیت رسید؟
پیش از معرفی CTS، اروپایی‌ها بازار آمریکا را قبضه کرده بودند؛ برای مثال ب‌ام‌و در سال ۲۰۰۱ حدود ۱۰۰ هزار دستگاه خودرو در آمریکا فروخت درحالی‌که کادیلاک در همان بازه زمانی کمتر از ۱۰ هزار دستگاه کاترا فروخته بود؛ اما تا سال ۲۰۰۵، فروش کادیلاک CTS به حدود ۶۱,۵۱۲ دستگاه رسید. اگرچه ب‌ام‌و سری ۳ با فروش نزدیک به ۱۰۶,۹۵۰ دستگاه هنوز جلوتر بود اما CTS فاصله‌ها را به حداقل رساند و پابه‌پای رقیب خود حرکت کرد. کادیلاک برای جذب جوانان، صندلی‌های نیمکتی و مبلی قدیمی را حذف و شاسی مستحکم پلتفرم سیگما را جایگزین کرد که سیستم تعلیق آن برای هندلینگ چابک در کنار راحتی جاده‌ای تنظیم شده بود. در کابین نیز صندلی‌های اسپرت تکی و کنسول میانی جایگزین شدند تا راننده حس اتصال کاملی با جاده داشته باشد. هرچند برخی افراد قدبلند همچنان از فضای کم زانو گله داشتند. بااین‌حال، کادیلاک جدید فرسنگ‌ها جلوتر از کاترا بود.

مشخصات فنی سدان انقلابی کادیلاک
CTS ابتدا با یک موتور ۳.۲ لیتری تنفس طبیعی V6 عرضه شد که ۲۲۰ اسب بخار قدرت داشت اما در سال ۲۰۰۴، کادیلاک موتورهای قدرتمندتر ۳.۶ لیتری V6 با ۲۵۵ اسب بخار و پیشرانه ۵.۷ لیتری V8 با ۴۰۰ اسب بخار متعلق به کوروت C5 Z06 را برای نسخه پرفورمنس و پرچم‌دار CTS-V ارائه کرد. در سال ۲۰۰۵ نیز موتور پایه ۳.۲ لیتری جای خود را به یک پیشرانه کوچک‌تر ۲.۸ لیتری V6 با ۲۱۰ اسب بخار قدرت داد. برای انتقال قدرت به محور عقب، علاوه بر گیربکس پنج سرعته اتوماتیک، کادیلاک برای اولین بار از سال ۱۹۸۸ یک گیربکس دستی پنج سرعته (و بعداً شش سرعته در سال ۲۰۰۵) را به مشتریان عرضه کرد. سیستم تعلیق کاملاً مستقل دو جناغی در جلو و چند اتصالی در عقب به همراه دو پکیج تعلیق استاندارد نرم (FE1) و اسپرت (FE3)، پایداری فوق‌العاده‌ای به این خودرو می‌بخشید.

کلام آخر
هرچند شاید طراحی اتوکشیده و جعبه‌ای نسل اول CTS شباهتی به خودروهای سنتی کادیلاک نداشت اما این خودرو برند لوکس جنرال موتورز را از سقوط حتمی و خطر انحلال نجات داد. CTS توانست جایگاه کادیلاک را در بازار خودروهای لوکس مدرن تثبیت کند یعنی چیزی که از زمان شروع افولش در اواخر دههٔ ۷۰ برایش تلاش می‌کرد.

به پیج اینستاگرامی «آخرین خودرو» بپیوندید
instagram.com/akharinkhodro.ir