پدال/ این خودرو هرچند ظاهر یاریس دارد اما درواقع پروتوتایپی موتور وسط با پیشرانه جدید چهار سیلندر است که پیش‌درآمدی بر احیای کوپه‌های تویوتا خواهد بود.

در نگاه اول، خودرویی با بدنه یاریس، کیت بدنه پهن و فاصله محوری کشیده که با برچسب‌های استتار دیجیتالی پوشانده شده است جلب‌توجه می‌کند اما این خودرو به‌هیچ‌عنوان یک یاریس نیست. به‌محض استارت خوردن و شتاب‌گیری در پیست، صدای وزوز شدیدی که نه از لوله اگزوز، بلکه دقیقاً از بخش عقب خودرو به گوش می‌رسد، نشان می‌دهد با یک مهندسی کاملاً متفاوت روبرو هستیم. تویوتا در مرکز تست سری خود در شیمویامای ژاپن، با قرار دادن موتور در بخش میانی چندین نسخه از یاریس، در حال آزمایش خودروهای اسپرت آینده خود است.

برخی از این نسخه‌ها به پیشرانه سه سیلندر GR یاریس مجهز شده‌اند که با چرخشی ۱۸۰ درجه‌ای در عقب خودرو نصب شده و ساب‌فریم و دیفرانسیل عقب آن به جلو منتقل شده است. نسخه‌های دیگر نیز از یک پیشرانه کاملاً جدید چهار سیلندر توربو با کد G20E بهره می‌برند که با آرایشی متمایل به سمت راست در مرکز خودرو جا خوش کرده و یک گیربکس شش سرعته دستی (با قابلیت تغییر به نسخه هشت سرعته اتوماتیک) در سمت چپ آن قرار دارد. با توجه به اینکه فاصله محوری این خودرو حدود ۱۰۰ میلی‌متر از GR یاریس هم کشیده‌تر است، این شاسی تنها یک آزمایشگاه متحرک است تا زیرساخت فنی مدل‌های آینده نظیر MR2 جدید و سلیکا را مهندسی کند. این پیشرانه هم قابلیت نصب در جلو و هم در بخش میانی را دارد و ابعاد آن به‌اندازه‌ای کوچک است که فضای کافی برای اضافه شدن سیستم‌های هیبریدی را نیز فراهم می‌کند.

فرصت رانندگی با پروتوتایپ رالی که از موتور سه سیلندر ۲۵۰ اسب بخاری، تقسیم گشتاور ۵۰:۵۰ و گیربکس شش سرعته دستی بهره می‌برد، حس‌وحال عجیبی دارد. این خودرو در فرمان‌پذیری و تمایل به بیش‌فرمانی، رفتاری شبیه به GT86 دارد. فرمان سبک و بسیار دقیق است و تقسیم وزن ۴۳ به ۵۷ باعث شده تا بخش عقب خودرو بسیار بازیگوش‌تر از یک یاریس چهارچرخ محرک استاندارد عمل کند. کافی است وارد پیچ شوید، کمی گاز را رها کنید تا بلافاصله با یک بیش‌فرمانی جذاب مواجه شوید؛ البته نیروی محور جلو تا حدی به راننده کمک می‌کند تا خودرو دور خود نچرخد. تویوتا خودرویی ساخته که شاید سریع‌ترین نباشد، اما قطعاً به‌شدت هیجان‌انگیز و سرگرم‌کننده است.

جذابیت اصلی اما مربوط به نسخه پیست آسفالت است که پیشرانه جدید چهار سیلندر در آن حدود ۴۰۰ اسب بخار قدرت تولید می‌کند. شتاب‌گیری این مدل اگرچه مانند خودروهای برقی تهوع‌آور نیست، اما آن‌قدر سریع است که می‌تواند در یک چشم‌به‌هم‌زدن راننده را به دردسر بیندازد. صدای پیشرانه خشن است، تمایل بالایی به دور گرفتن دارد و گشتاور آن در دورهای پایین به‌خوبی در دسترس است. تفاوت داینامیک این مدل با GR یاریس بسیار فاحش است؛ در GR یاریس به دلیل کم‌فرمانی جزئی، راننده احساس می‌کند خودرو از پایین شیشه جلو شروع به چرخیدن دور پیچ می‌کند، اما در این کانسپت موتور وسط، مرکز دوران خودرو دقیقاً پشت صندلی‌های جلو قرار دارد.

رفتار این خودرو به‌جای یک هاچ‌بک، کاملاً شبیه به پورشه کیمن است. البته دینامیک خودرو در حال حاضر بسیار تندوتیز است و در عبور از پیچ‌ها نیاز به اصلاحات مداوم فرمان توسط راننده دارد تا مهار شود؛ نقصی که در آینده با کالیبره شدن سیستم‌های کنترل پایداری الکترونیکی برطرف خواهد شد. درنهایت، با وجود برنامه‌های تویوتا برای معرفی سلیکا جدید، احیای مدل موتور وسط MR2، نسل جدید سوپرا و حتی سوپرکار هشت سیلندر GR GT، به نظر می‌رسد تویوتا به دنبال تمدید عمر پیشرانه‌های بنزینی جذاب و عرضه خودروهای اسپرتی برای هر بودجه‌ای از چند ده هزار لار تا چند صد هزار دلار است.

به پیج اینستاگرامی «آخرین خودرو» بپیوندید
instagram.com/akharinkhodro.ir