پدال/ برخی خودروهای آمریکایی در ظاهر شبیه مدل‌های معمولی دوران خود بودند اما در باطن، اسطوره‌های نوآوری هستند که مسیر توسعه صنعت خودرو را تغییر دادند.

خودروسازان آمریکایی در طول تاریخ پیشگام بسیاری از اولین‌ها بوده‌اند و آپشن‌های پیشرفته‌ای را همه‌گیر کرده‌اند که امروزه به بخش جدایی‌ناپذیر خودروها تبدیل شده است. از نخستین خودروی تولید انبوه جهان گرفته تا اولین گیربکس اتوماتیک و حتی اولین خودروی کانسپت، همگی در خاک ایالات‌متحده متولد شدند. در این میان، پنج خودروی کلاسیک آمریکایی با معرفی ویژگی‌های انقلابی، سنگ بنای خودروهای مدرن امروزی را پایه‌گذاری کردند.

کرایسلر ایرفلو سال ۱۹۳۴، پیشگام آیرودینامیک

بحران اقتصادی بزرگ آمریکا بین سال‌های ۱۹۲۹ تا ۱۹۳۹ آسیب‌های شدیدی به صنعت خودرو وارد کرد و مانع پیشرفت سریع آن شد اما این به معنای توقف کامل نوآوری نبود. کرایسلر در سال ۱۹۳۴ مدل ایرفلو را معرفی کرد که به نخستین خودروی تولیدی آمریکا با تمرکز بر بازدهی آیرودینامیکی تبدیل شد. در آن دوران، علم آیرودینامیک انحصاراً در اختیار صنایع هوانوردی بود اما مهندسان کرایسلر توانستند مدیریت را متقاعد کنند که یک خودروی آیرودینامیک‌تر می‌تواند بدون نیاز به اسب بخار بیشتر، سریع‌تر و کم‌مصرف‌تر باشد. ایرفلو در دو نسخه لوکس با برند کرایسلر و نسخه ارزان‌تر با برند دسوتو روانه بازار شد. ظاهر کشیده و سیال این خودرو در مقایسه با رقبای جعبه‌ای‌شکل آن زمان کمی عجیب به نظر می‌رسید اما به لطف مرکز ثقل پایین و توزیع وزن متعادل، واقعاً سریع‌تر و کم‌مصرف‌تر بود و هندلینگ بهتری داشت. بااین‌حال، شرایط نامناسب اقتصادی و ظاهر غیرمتعارف خودرو نتوانست خریداران را جذب کند و با وجود تلاش‌های کرایسلر برای اصلاح طراحی، فروش آن پایین ماند و درنهایت در سال ۱۹۳۷ از خط تولید کنار رفت. هرچند ایرفلو یک شکست تجاری بود، اما دروازه علم آیرودینامیک را به روی صنعت خودرو گشود.

تاکر ۴۸ سال ۱۹۴۷، پیشگام ایمنی

این خودروی سه چراغه، شاهکار کارآفرین آینده‌نگر، «پرستون تاکر» بود. برخلاف اکثر خودروهای دهه ۱۹۴۰، تاکر ۴۸ با تمرکز ویژه روی ایمنی راننده و سرنشینان توسعه یافت. سازه حفاظتی واژگونی درون سقف، داشبورد نرم، شیشه جلویی که در اثر تصادف به بیرون پرتاب می‌شد تا به سرنشینان آسیب نزند و قرارگیری جعبه‌فرمان در پشت محور جلو برای جلوگیری از ورود ستون فرمان به کابین در هنگام تصادف، ازجمله ویژگی‌های ایمنی تاکر بودند. نمونه اولیه حتی به کمربندهای ایمنی پیشرفته و ترمزهای دیسکی چهارچرخ مجهز بود که البته به دلیل مشکلات مالی در نسخه تولیدی حذف شدند. علاوه بر این، تاکر ۴۸ یکی از آیرودینامیک‌ترین خودروهای دوران خود بود و چراغ سوم آن در جلو، همگام با زاویه فرمان می‌چرخید تا دید بهتری در شب ایجاد کند. نیروی محرکه این خودرو را یک موتور شش سیلندر تخت عظیم ۵.۵ لیتری تأمین می‌کرد که در اصل متعلق هلیکوپتر بل ۴۷ طراحی شده بود. درنهایت مشکلات مالی اجازه نداد تاکر ۴۸ به‌جایگاهی که شایسته آن بود برسد و تنها حدود ۵۰ دستگاه از آن ساخته شد اما این خودرو به‌عنوان نماد نوآوری در ایمنی ماندگار شد.

الدزمبیل جت‌فایر سال ۱۹۶۲، اولین خودروی توربوشارژ

در سال ۱۹۶۲، مدل جت‌فایر به‌عنوان نسخه‌ای لوکس از کاتلاس به خط تولید الدزمبیل اضافه شد. بااین‌حال، نام این خودرو برگرفته از پیشرانه انقلابی آن بود که نخستین موتور توربوشارژر دنیا در یک خودروی تولیدی محسوب می‌شد. موتور جت‌فایر بر پایه پیشرانهٔ ۳.۵ لیتری V8 آلومینیومی بیوک شکل گرفته بود که با تجهیز به یک توربوشارژر ساخت گرت، قدرت آن به ۲۱۵ اسب بخار می‌رسید. فناوری توربوشارژر در سال ۱۹۶۲ چیز جدیدی نبود اما در صنعت خودرو همچنان در مرحله آزمایشی قرار داشت. بااین‌حال، جت‌فایر در بازار موفق عمل نکرد و تولید آن در سال ۱۹۶۳ به دلیل مشکلات استهلاک و قابلیت اطمینان متوقف شد. این مشکلات عمدتاً ناشی از آن بود که مالکان فراموش می‌کردند مخزن مایع مخصوص (ترکیبی از آب مقطر و متانول برای جلوگیری از ناک زدن) را پر کنند. جت‌فایر چون برای زمان خود بیش‌ازحد پیشرفته بود شکست خورد اما مسیر را برای این فناوری حیاتی هموار کرد.

کرایسلر توربین کار سال ۱۹۶۳، موتور جت برای عموم مردم

در شرایطی که سال ۱۹۶۲ سال ورود خودروهای توربوشارژ بود، سال ۱۹۶۳ میزبان اولین خودروی تولیدی جهان با موتور توربینی شد. پیشرانه‌های توربینی که در صنایع هوافضا توسعه یافته بودند، از سال ۱۹۵۰ به خودروهای تجربی راه یافتند اما کرایسلر با مدل توربین کار این ایده را تجاری کرد. موتور این خودرو توانایی تولید ۱۳۰ اسب بخار قدرت را در دور سرسام‌آور ۳۶ هزار rpm داشت. این پیشرانه علاوه بر استهلاک کمتر، می‌توانست علاوه بر بنزین معمولی، با دیزل، عطر و حتی روغن پخت‌وپز هم کار کند! این خودرو با بدنه‌ای باشکوه و الهام‌گرفته از عصر فضا، توسط استودیوی ایتالیایی گیا طراحی و در ۵۵ دستگاه ساخته شد. کرایسلر به‌جای فروش، این خودروها را به‌صورت رایگان به مردم اجاره داد تا این موتور نوین را در شرایط واقعی آزمایش کنند. در طول برنامه سه‌ساله، ۲۰۳ نفر شانس رانندگی با آن را پیدا کردند. با وجود بازخوردهای مثبت، هزینه‌های سرسام‌آور تولید و نگهداری در کنار قوانین سخت‌گیرانه انتشار آلایندگی مانع از ورود این تکنولوژی به نمایندگی‌های فروش شد.

جیپ واگنییر سال ۱۹۶۳، نخستین شاسی‌بلند لوکس دنیا

سال ۱۹۶۳ علاوه بر خودروی توربینی کرایسلر، شاهد تولد یکی از بزرگ‌ترین جریان‌سازان تاریخ خودرو یعنی جیپ واگنییر بود. تا پیش از واگنییر، خودروهای دو دیفرانسیل وسایلی خشن، زمخت و بدون امکانات رفاهی بودند اما واگنییر راحتی یک خودروی سواری، کارایی بدنه استیشن و سواری نرم در جاده‌های آسفالت را به لطف سیستم تعلیق مستقل جلو به ارمغان آورد. در دورانی که خودروهای ۴x۴ فقط برای مسیرهای ناهموار ساخته می‌شدند، واگنییر به امکاناتی چون سیستم تهویه مطبوع، فرمان هیدرولیک و کابین مجلل مجهز شد. این جیپ انقلابی همچنین اولین خودروی دو دیفرانسیل تاریخ بود که با گیربکس اتوماتیک عرضه شد تا راحتی رانندگی را به اوج برساند. واگنییر به سرعت به یک پدیده تبدیل شد و تولید آن ۲۸ سال ادامه یافت. این خودرو با ترکیب بی‌سابقه تجمل، راحتی و توانایی‌های آفرود، پدربزرگ شاسی‌بلندهای لوکس امروزی لقب گرفت.

به پیج اینستاگرامی «آخرین خودرو» بپیوندید
instagram.com/akharinkhodro.ir