پدال/ بنیان‌گذار کونیگزگ معتقد است برخلاف خودروهای معمولی، هایپرکارها برای ارائه تجربه‌ای زنده و پرشور به راننده، همچنان به اصالت موتورهای بنزینی نیاز دارند

در حاشیه بازدید از کارخانه کونیگزگ در سوئد، این پرسش مطرح شد که کونیگزگ چه موضعی در قبال ساخت خودروهای الکتریکی دارد؟ با توجه به اینکه رقبایی نظیر فراری به سمت الکتریکی‌سازی حرکت کرده‌اند، منطقی بود که تیم کونیگزگ نیز این ایده را بررسی کند. بااین‌حال، در حال حاضر تمامی محصولات کونیگزگ با پیشرانه‌های بنزینی یا سیستم‌های هیبریدی از کارخانه خارج می‌شوند و به نظر نمی‌رسد این استراتژی در آینده نزدیک تغییر کند. کریستین فون کونیگزگ تأکید دارد که این تصمیم نه به دلیل کمبود دانش فنی، بلکه به خاطر این است که او خودروهای تمام‌الکتریکی را مسیر درستی برای فلسفه کونیگزگ نمی‌داند.

جالب است بدانید که نگاه بنیان‌گذار این شرکت طی زمان تغییر کرده است. او اعتراف می‌کند که اگر ۱۰ سال پیش از او می‌پرسیدند، احتمالاً تصور می‌کرد تا سال ۲۰۲۶ یک کونیگزگ تمام‌الکتریکی تولید کرده باشند. در آن زمان، بسیاری در صنعت خودرو فکر می‌کردند که الکتریکی‌سازی، مقصد نهایی برای خودروهای پرفورمنس است اما برای فون کونیگزگ، موتور درون‌سوز فراتر از یک وسیله برای حرکت دادن خودرو است. او معتقد است لرزش، صدا، واکنش‌های مکانیکی و شخصیت پیشرانه، عناصری هستند که تجربه‌ای از رانندگی را می‌سازند که در دنیای هایپرکارها هیچ جایگزینی ندارد. از نظر او، یک خودروی درون‌سوز مانند یک موجود زنده است، درحالی‌که یک خودروی الکتریکی هرچقدر هم سریع و پیشرفته باشد، هرگز نمی‌تواند حس یک حیوان وحشی که در پیشرانه‌های بنزینی تجسم دارد را داشته باشد.

از دیدگاه فون کونیگزگ، ارزش واقعی یک هایپرکار در طراحی، مهندسی و پیوند عاطفی میان راننده و ماشین است. به همین دلیل، موتور درون‌سوز برای کونیگزگ یک فناوری موقت نیست که با ورود جایگزین ناپدید شود. او در مورد مسائل زیست‌محیطی نیز دیدگاه متفاوتی دارد و معتقد است نباید هایپرکارها را با معیارهای خودروهای تولید انبوه مقایسه کرد. خودرویی با باتری بسیار بزرگ، برای اینکه اثرات زیست‌محیطی تولید آن جبران شود، باید مسافت زیادی را طی کند؛ درحالی‌که هایپرکارها بسیار کم استفاده می‌شوند و ممکن است سال‌ها در گاراژ کلکسیونرها باقی بمانند و هرگز به آن نقطه تعادل زیست‌محیطی نرسند. طبق محاسبات او، خودروهایی با باتری کوچک (یا بدون باتری) پس از پیمایش حدود ۸۰ هزار کیلومتر، نسبت به خودروهای تمام الکتریکی خالص از نظر زیست‌محیطی برتری پیدا می‌کنند، عددی که با استفاده از سوخت‌های تجدیدپذیر به حدود ۱۴۰ هزار کیلومتر افزایش می‌یابد.

کونیگزگ البته الکتریکی‌سازی را نادیده نگرفته و پلتفرمی تمام‌الکتریکی را توسعه داده اما درنهایت به این نتیجه رسیده که ترکیب سیستم هیبریدی بهترین تعادل را برای مشتریانش فراهم می‌کند. باتری نسبتاً کوچک در مدل جمرا به راننده اجازه می‌دهد در شهر از حالت الکتریکی استفاده کند اما موتور درون‌سوز همچنان قدرت و پرفورمنس حداکثری را بدون قربانی کردن کارایی فراهم می‌آورد. فون کونیگزگ ساخت یک هایپرکار تمام الکتریکی را در آینده به‌طور کامل رد نمی‌کند اما معتقد است این امر به پیشرفت فناوری باتری‌ها بستگی دارد؛ اگر باتری‌ها سبک‌تر، فشرده‌تر و کمتر وابسته به مواد اولیه حیاتی شوند، شاید دیدگاه او تغییر کند. در حال حاضر اما تمرکز کونیگزگ بر استفاده از سوخت‌های پایدار است. خودروهای این شرکت هم‌اکنون با سوخت E85 کار می‌کنند و او سناریوی بلندپروازانه‌تری را برای استفاده از سوخت‌های مصنوعی تولیدشده از CO2 مستقیم جو ترسیم کرده است.

به پیج اینستاگرامی «آخرین خودرو» بپیوندید
instagram.com/akharinkhodro.ir