پدال/ آمار فروش دوج در نیمه نخست سال ۲۰۲۶ نشان می‌دهد که خریداران به‌شدت از نسخه الکتریکی چارجر روی‌گردان شده و با اشتیاق به سراغ مدل‌های بنزینی رفته‌اند.

شرط‌بندی جسورانه دوج بر روی آینده‌ای تمام الکتریکی با واقعیت‌های سخت بازار برخورد کرده است. داده‌های رسمی نیمه اول سال ۲۰۲۶ نشان‌دهنده یک تضاد فاحش در تقاضای مصرف‌کنندگان است؛ درحالی‌که فروش مدل بنزینی چارجر با رشدی ۱۸۱ درصدی به ۴,۵۸۳ دستگاه رسیده، وضعیت برای نسخه الکتریکی چارجر دیتونا بسیار وخیم است. دوج در شش ماه نخست سال جاری تنها ۵۳۴ دستگاه چارجر الکتریکی تحویل داده که نسبت به فروش ۴,۲۹۹ دستگاهی در مدت مشابه سال ۲۰۲۵، سقوطی ۸۸ درصدی را نشان می‌دهد. این تضاد در سه‌ماهه دوم حتی شدیدتر بوده؛ جایی که فروش مدل بنزینی با جهشی ۴۰۴ درصدی به ۲,۹۱۱ دستگاه رسیده اما فروش نسخه الکتریکی با ۸۸ درصد کاهش، تنها به ۲۹۴ دستگاه محدود شده است. این آمار نشان می‌دهد که طرفداران سنتی خودروهای عضلانی در حال پس زدن گذار الکتریکی دوج هستند.

افزایش فروش کنونی چارجر بنزینی تماماً مدیون پیشرانه ۳ لیتری شش سیلندر خطی توئین توربوی هوریکن است. هرچند این پیشرانه از نظر فنی بسیار توانمند و قابل‌تحسین است اما فاقد آن DNA فرهنگی و صوتی خاصی است که خودروهای عضلانی را تعریف می‌کرد. اگرچه رشد چهار برابری فروش مدل بنزینی نسبت به سال گذشته چشمگیر است اما فروش ۲,۹۱۱ دستگاهی آن در سه‌ماهه دوم ۲۰۲۶ در مقایسه با فروش ۲۴,۰۰۴ دستگاهی در سه‌ماهه دوم سال ۲۰۲۳ یعنی زمانی که نسل قبلی چارجر با پیشرانه‌های V8 عرضه می‌شد بسیار ناچیز است؛ بنابراین، برنامه‌ریزی دوج برای بازگرداندن پیشرانه V8 هلکت، فراتر از یک ادای احترام به نوستالژی، به‌مثابه طناب نجات برای این برند است.

خریداران خودروهای عضلانی آمریکایی ثابت کرده‌اند که با انتخاب‌های خود در بازار، مسیر برند را تعیین می‌کنند. وقتی چارجر شش سیلندر می‌تواند در سه‌ماهه دوم، همتای الکتریکی خود را با نسبت ۱۰ به یک پشت سر بگرداند، بازگشت یک پیشرانه هشت سیلندر سوپرشارژر می‌تواند شور و شوق تازه‌ای در نمایشگاه‌های دوج ایجاد کند. برای بقای دوج در این دوران گذار پرالتهاب، این برند به پیشرانه‌ای با حاشیه سود بالا نیاز دارد تا حساب‌های مالی خود را در شرایط بی‌ثبات بازار خودروهای الکتریکی تثبیت کند.

نگاهی به دیگر خودروهای سبد محصولات دوج نشان می‌دهد که دوران پرفرازونشیب کراس‌اوور هورنت نیز به پایان خود نزدیک می‌شود. فروش این مدل از ابتدای سال ۲۰۲۶ با سقوطی ۸۷ درصدی به تنها ۷۱۷ دستگاه رسیده است. در مقابل، شاسی‌بلند کهنه‌کار دورانگو همچنان با فروش ۳۸,۵۷۵ دستگاهی و رشد ۱۲ درصدی در سال ۲۰۲۶، با فاصله زیاد پرفروش‌ترین محصول این برند باقی مانده است. بااین‌حال، فروش کلی این برند در سه‌ماهه دوم با ۱۵ درصد کاهش به ۲۱,۸۱۸ دستگاه رسیده و فروش کلی شش ماه نخست نیز با ۶ درصد کاهش به ۴۴,۵۱۱ دستگاه رسیده است تا مشخص شود که بازگشت چارجر بنزینی هنوز به‌تنهایی برای نجات وضعیت کلی فروش دوج کافی نبوده است.

به پیج اینستاگرامی «آخرین خودرو» بپیوندید
instagram.com/akharinkhodro.ir