آخرین خودرو/ وویا فری و مزدا EZ-60 دو کراس‌ اوور جدید و آینده ‌نگر بازار ایران هستند که در این مطلب آن ها را در مقابل هم قرار داده ایم.

مقدمه
بازار خودروهای وارداتی ایران در سال ‌های اخیر دیگر تنها به محصولات کره ‌ای و ژاپنی محدود نیست و حالا برندهای نوظهور چینی نیز با محصولاتی بسیار پیشرفته و مجهز وارد میدان شده ‌اند. در این میان وویا فری و مزدا EZ-60 دو محصول متفاوت هستند که هرکدام از زاویه‌ ای خاص می‌ خواهند نظر خریداران را به خود جلب کنند. یکی با رویکرد لوکس ‌گرایی و فناوری ‌های مدرن پا به میدان گذاشته و دیگری با تکیه بر اعتبار برند مزدا و تلفیق مهندسی ژاپنی و فناوری روز چین به دنبال فتح بازار است.

شاید در نگاه اول این دو خودرو صرفا دو کراس‌ اوور برقی یا پلاگین هیبریدی به نظر برسند اما وقتی جزئیات فنی، کیفیت ساخت، مهندسی شاسی، نحوه طراحی کابین و حتی فلسفه شکل ‌گیری آن ‌ها را بررسی می‌ کنیم متوجه می ‌شویم که هرکدام برای مخاطب متفاوتی ساخته شده ‌اند.

وویا فری بیشتر به دنبال ارائه تجربه‌ ای لوکس، آرام و مملو از فناوری است؛ خودرویی که قصد دارد حس استفاده از یک شاسی‌ بلند پرچمدار اروپایی را با هزینه ‌ای کمتر ارائه کند. در مقابل مزدا EZ-60 سعی دارد همچنان روح اسپرت و لذت رانندگی محصولات مزدا را حفظ کند و آن را در قالب یک کراس‌ اوور EREV مدرن به نمایش بگذارد.

به همین دلیل مقایسه این دو خودرو صرفا مقایسه اعداد و ارقام نیست بلکه رویارویی دو فلسفه متفاوت در صنعت خودروسازی امروز به شمار می‌ آید. یکی آینده را از دریچه فناوری می‌ بیند و دیگری تلاش می ‌کند اصالت رانندگی را به دنیای برقی‌ها بیاورد.

معرفی خودروها؛ وویا فری و مزدا EZ-60 از کجا آمده ‌اند؟
وویا برندی نسبتا جوان است که زیرمجموعه گروه عظیم دانگ ‌فنگ محسوب می ‌شود. دانگ ‌فنگ با تکیه بر چند دهه تجربه در همکاری با برندهایی مانند نیسان، هوندا و پژو تصمیم گرفت یک برند سطح بالای مستقل راه ‌اندازی کند تا بتواند با نام ‌های مطرحی مانند تسلا، لی اتو و نیو رقابت کند. حاصل این تصمیم تولد برند Voyah بود. برندی که محصولاتش بر فناوری‌ های نوین، کابین ‌های لوکس و سیستم‌ های محرکه الکتریکی متمرکز هستند.

وویا فری نخستین محصول این برند محسوب می‌ شود. این خودرو روی پلتفرم اختصاصی ESSA توسعه یافته که یک معماری مدرن برای خودروهای برقی و پلاگین هیبریدی به شمار می‌ رود. این پلتفرم امکان استفاده از سامانه ‌های تک یا دو موتوره، سیستم‌ های تعلیق بادی، باتری‌ های بزرگ و تجهیزات پیشرفته کمک ‌رانندگی را فراهم می ‌کند.

در سوی مقابل هم مزدا EZ-60 حاصل همکاری عمیق مزدا و چانگان است. مزدا برای کاهش هزینه‌ های توسعه خودروهای برقی و افزایش سرعت ورود به این بازار تصمیم گرفت از پلتفرم ‌های پیشرفته چانگان استفاده کند. EZ-60 در حقیقت بر پایه معماری EPA1 گروه چانگان توسعه پیدا کرده است. همان پلتفرمی که در برخی محصولات دیپال و آواتار نیز مورد استفاده قرار گرفته است. با وجود همکاری با چانگان، مزدا تلاش کرده شخصیت سنتی خود را حفظ کند. مهندسان ژاپنی در بخش طراحی، تنظیمات شاسی، ارگونومی کابین و حتی نحوه پاسخ ‌گویی سیستم فرمان نقش پررنگی داشته ‌اند تا این خودرو همچنان ویژگی‌ های رانندگی مورد انتظار از یک مزدا را ارائه دهد. به بیان دیگر EZ-60 را می‌ توان تلفیقی از فناوری پیشرفته چینی و DNA مهندسی ژاپنی دانست.

مقایسه طراحی ظاهری
وقتی برای نخستین بار به وویا فری نگاه می ‌کنید متوجه می‌ شوید که با یک کراس‌ اوور کاملا لوکس مواجه هستید. ابعاد بزرگ بدنه، کاپوت کشیده، حجم‌ پردازی نرم و استفاده از خطوط ساده اما باوقار باعث شده ‌اند این خودرو شباهت ‌هایی به برخی محصولات لوکس اروپایی پیدا کند. در نمای جلو، چراغ‌ های باریک LED، جلوپنجره بزرگ و نورپردازی پیوسته، شخصیت مدرن و نسبتا اشرافی خودرو را شکل داده‌ اند. برخلاف بسیاری از خودروهای چینی که طراحی شلوغی دارند وویا فری سعی کرده با کمترین میزان اغراق حس یک شاسی ‌بلند گران ‌قیمت را منتقل کند.

در طرف دیگر مزدا EZ-60 کاملا رویکرد متفاوتی دارد. زبان طراحی Kodo یا «روح حرکت» همچنان در بدنه خودرو دیده می ‌شود. خطوط عضلانی گلگیرها، فرم کشیده چراغ ‌ها و تناسبات پویا باعث شده‌ اند این خودرو حتی در حالت سکون نیز حس حرکت را منتقل کند. از نمای جانبی نیز تفاوت فلسفه طراحی دو خودرو کاملا مشهود است. وویا فری با ارتفاع بیشتر، فرم ایستاده ‌تر و شیشه‌ های بزرگ، حس یک کراس‌ اوور خانوادگی لوکس را ارائه می ‌دهد در حالی که EZ-60 با سقف شیب ‌دار و بدنه اسپرت ‌تر بیشتر شبیه کراس‌ اوورهای کوپه اروپایی به نظر می ‌رسد.

در نمای عقب نیز داستان ادامه پیدا می‌ کند. چراغ‌ های سرتاسری وویا فری، طراحی مینیمال سپر و استفاده محدود از جزئیات تزئینی، فضایی لوکس ایجاد کرده ‌اند. اما مزدا EZ-60 با گرافیک خاص چراغ‌ ها و خطوط برجسته ‌تر، شخصیتی جوان ‌تر و هیجان‌ انگیزتر دارد. در مجموع اگر به دنبال ابهت و حس لوکس‌ گرایی باشید احتمالا وویا فری انتخاب جذاب‌ تری است. اما اگر طراحی پویا، اسپرت و نزدیک به محصولات لوکس ژاپنی و اروپایی را ترجیح می‌ دهید مزدا EZ-60 شانس بیشتری برای جلب نظر شما خواهد داشت.

مقایسه مشخصات فنی، عملکرد و سیستم تعلیق
وویا فری سروش موتور در نسخه پلاگین هیبریدی از یک پیشرانه ۱.۵ لیتری توربوشارژ به عنوان ژنراتور و دو موتور الکتریکی بهره می ‌برد. مجموع خروجی این سامانه به حدود ۴۹۰ اسب بخار قدرت و بیش از ۷۲۰ نیوتن‌ متر گشتاور می ‌رسد. چنین اعدادی حتی برای یک شاسی‌ بلند لوکس نیز بسیار چشمگیر هستند. شتاب صفر تا صد کیلومتر بر ساعت وویا فری حدود ۴.۵ ثانیه اعلام شده و حداکثر سرعت آن به حدود ۲۰۰ کیلومتر بر ساعت می ‌رسد. وزن خودرو نزدیک به ۲.۳ تن است. عددی که برای یک کراس ‌اوور مجهز به باتری بزرگ و سامانه چهارچرخ محرک چندان دور از انتظار نیست. مصرف سوخت ترکیبی این خودرو در حالت هیبریدی حدود ۳.۲۱ لیتر تا ۸.۷ لیتر در هر صد کیلومتر برآورد می‌ شود و با باتری شارژشده می ‌تواند مسافت قابل توجهی را صرفا با نیروی برق طی کند. این موضوع باعث می ‌شود در ترافیک ‌های شهری هزینه سوخت به شکل محسوسی کاهش یابد.

در بخش سیستم تعلیق، وویا فری از سیستم تعلیق دوبل جناقی در جلو و چنداتصالی (مولتی لینک) در عقب استفاده می ‌کند. نتیجه چنین ترکیبی، سواری بسیار نرم، جذب عالی ناهمواری‌ها و پایداری قابل قبول در سرعت‌ های بالا است.

مزدا EZ60 نیز همانند رقیب خود از یک موتور بنزینی به عنوان ژنراتور و یک موتور برقی استفاده می کند. موتور برقی این خودرو که به چرخ ها متصل است می تواند تا ۲۵۸ اسب بخار و ۲۹۰ نیوتن متر گشتاور را به تولید برساند و از طریق گیربکس تک سرعته رایج در خودرو های برقی نیرو را به چرخ های عقب انتقال دهد. باید به این نکته نیز اشاره کرد که موتور برقی این کراس اوور مزدا در بخش عقب قرار دارد. موتور بنزینی ۱۵۰۰ سی سی تنفس طبیعی تنها نقش ژنراتور را دارد و فقط باتری های ۳۱.۷ کیوواتی را شارژ می کند. مصرف سوخت اعلامی برای این خودرو در حداقل ترین درصد شارژی باتری ۵.۶ لتیر به ازای هر ۱۰۰ کیلومتر اعلام شده است. شتاب صفر تا صد مزدا EZ-60 حدود ۶ تا ۷ ثانیه برآورد می ‌شود. وزن مزدا EZ-60 حدود ۲ تن است و به لطف پلتفرم مدرن EPA1 توزیع وزن نسبتا متعادلی دارد. این خودرو از سیستم تعلیق مک ‌فرسون در جلو و مولتی لینک در عقب بهره می ‌برد که توسط مهندسان مزدا به ‌صورت اختصاصی تنظیم شده است.

اگرچه اعداد قدرت و شتاب EZ-60 به اندازه وویا فری هیجان ‌انگیز نیستند اما احتمالا فرمان ‌پذیری دقیق ‌تر، واکنش‌ های سریع‌ تر و حس رانندگی اسپرت‌ تری ارائه می ‌دهد. به بیان ساده، وویا فری خودرویی سریع و قدرتمند است اما مزدا EZ-60 خودرویی متعادل ‌تر و راننده‌ محور به نظر می ‌رسد.

مقایسه طراحی داخلی، کیفیت متریال و فضای کابین
اگر طراحی بیرونی وویا فری حس یک کراس‌ اوور لوکس را منتقل می ‌کند، فضای داخلی آن این حس را چند برابر می ‌کند. با ورود به کابین اولین چیزی که جلب توجه می‌ کند داشبورد سه‌ نمایشگره و یکپارچه خودرو است. این مجموعه پس از روشن شدن خودرو از داخل داشبورد بالا می ‌آید و فضایی شبیه خودروهای مفهومی ایجاد می‌ کند. نورپردازی داخلی، استفاده از خطوط افقی و حذف کلیدهای فیزیکی نیز باعث شده کابین فری بسیار مدرن و آینده ‌نگر به نظر برسد. کیفیت متریال کابین هم در سطح بالایی قرار دارد. استفاده گسترده از چرم، تریم ‌های فلزی، متریال نرم روی داشبورد و رودری‌ ها و مونتاژ دقیق اجزا، فضایی نزدیک به کراس ‌اوورهای لوکس اروپایی ایجاد کرده است. برخلاف برخی خودروهای چینی که صرفا با نمایشگرهای بزرگ سعی در ایجاد حس لوکس دارند در وویا فری کیفیت لمس قطعات نیز این حس را تایید می‌ کند.

از نظر فضای کابین هم وویا فری خودرویی جادار محسوب می‌ شود. فاصله محوری قابل توجه باعث شده سرنشینان ردیف عقب فضای پای بسیار مناسبی در اختیار داشته باشند. صندلی ‌های بزرگ و نرم، زاویه مناسب پشتی و عایق ‌بندی مطلوب کابین نیز سبب می ‌شوند سفرهای طولانی با این خودرو خسته‌ کننده نباشد. صندوق بار وویا فری نیز برای استفاده خانوادگی کاملا مناسب است. فضای بار منظم، ارتفاع بارگیری مناسب و قابلیت خواباندن صندلی ‌های عقب باعث می ‌شود خودرو در سفرهای بین‌ شهری و استفاده روزمره عملکرد رضایت ‌بخشی داشته باشد.

اما فضای داخلی مزدا EZ-60 شخصیت متفاوتی دارد. این خودرو نیز کاملا مدرن است اما رویکرد ژاپنی‌ها در طراحی کابین را می ‌توان به وضوح احساس کرد. داشبورد مینیمال ‌تر، خطوط ساده‌ تر و چیدمان حساب ‌شده تجهیزات باعث شده محیط کابین آرام ‌تر و متمرکزتر به نظر برسد. کیفیت متریال در EZ-60 نیز در سطح بسیار خوبی قرار دارد. استفاده از چرم، قطعات نرم و تزئینات باکیفیت، حس یک محصول گران قیمت را به سرنشین منتقل می ‌کند. البته برخلاف وویا فری که تلاش می ‌کند با شکوه و زرق‌ و برق خود را لوکس نشان دهد، مزدا بیشتر بر کیفیت پنهان و جزئیات دقیق تمرکز کرده است.

صندلی‌ ها از نظر ارگونومی یکی از نقاط قوت همیشگی مزدا بوده ‌اند و EZ-60 نیز از این قاعده مستثنی نیست. فرم صندلی‌ ها به گونه‌ ای طراحی شده که فشار کمتری به کمر و پاها وارد شود و راننده حتی پس از چند ساعت رانندگی نیز خستگی کمتری احساس کند. فضای ردیف عقب مزدا مناسب ارزیابی می ‌شود اما از نظر جاداری و حس دلبازی به سطح وویا فری نمی ‌رسد. صندوق بار نیز ظرفیت مناسبی دارد اما تمرکز بیشتر بر طراحی اسپرت باعث شده در برخی بخش‌ ها از جنبه کاملا خانوادگی فاصله بگیرد.

در مجموع اگر معیار اصلی شما لوکس ‌گرایی، فضای کابین بزرگ و حس سوار شدن به یک شاسی ‌بلند تشریفاتی باشد وویا فری برتری محسوسی دارد. اما اگر کیفیت ساخت، ارگونومی و طراحی مینیمال و اصیل ژاپنی برایتان اولویت بیشتری داشته باشد مزدا EZ-60 انتخاب جذاب‌ تری خواهد بود.

مقایسه امکانات رفاهی و ایمنی
وویا فری از آن دسته خودروهایی است که تقریبا هر آپشنی را که از یک کراس‌ اوور مدرن انتظار دارید در اختیار شما قرار می ‌دهد. نمایشگرهای بزرگ، صندلی‌های برقی مجهز به گرم ‌کن، سردکن و ماساژور، سیستم صوتی پیشرفته، هدآپ دیسپلی، سقف پانورامیک، قابلیت تغییر ارتفاع داشبورد، سامانه پایش فشار باد تایرها، دوربین ثبت وقایع، حالت‌های رانندگی، سامانه بازیافت انرژی، تغییر ارتفاع سیستم تعلیق و نورپردازی داخلی تنها بخشی از تجهیزات این خودرو هستند. در بخش فناوری‌ های کمک‌ رانندگی نیز فری عملکرد بسیار خوبی دارد. سیستم رانندگی نیمه ‌خودران، کروز کنترل تطبیقی، حفظ خودرو بین خطوط، ترمز اضطراری خودکار، هشدار نقاط کور، دوربین ۳۶۰ درجه و سیستم تشخیص ترافیک از جمله امکاناتی هستند که تجربه رانندگی را ایمن‌ تر و راحت‌ تر می‌کنند. یکی از ویژگی‌ های جذاب وویا فری، یکپارچگی بالای تجهیزات است. بسیاری از عملکردهای خودرو از طریق نمایشگر مرکزی یا فرمان قابل کنترل هستند و سیستم عامل خودرو نیز از سرعت پردازش مطلوبی برخوردار است.

در مقابل، مزدا EZ-60 نیز خودرویی کاملا مجهز محسوب می ‌شود. این خودرو از امکاناتی مانند تریم داخلی چرم، سقف شیشه ای با کاور برقی، حافظه صندلی های جلو، سردکن و گرمکن و ماساژور صندلی های جلو، گرمکن فرمان، سنسور پایش وضعیت راننده، هدآپ دیسپلی، سنسور نور، سنسور باران، رادار تابلوخوان، نور بالای اتوماتیک، دستیار رانندگی خودکار بین خطوط، سنسور پارک جلو و عقب، دوربین ۳۶۰ درجه، دوربین ثبت وقایع ۳۶۰ درجه، اتوپارک، سیستم صوتی مزدا، درب صندوق عقب برقی، نمایشگر لمسی مرکزی و پیوسته با نمایشگر شاگرد، رینگ آلومینیومی، پنل تهویه ردیف دوم، دسترسی به تنظیمات صندلی شاگرد و پرده سقفی از ردیف دوم، قابلیت شارژ AC و DC برخوردار است.

با این حال تفاوت اصلی اینجاست که وویا فری بیشتر به دنبال ارائه تجربه ‌ای مملو از فناوری و نمایش قابلیت‌ ها است در حالی که مزدا EZ-60 تلاش می‌ کند تجهیزات را در خدمت رانندگی و آسایش قرار دهد. به همین دلیل ممکن است تعداد امکانات وویا فری بیشتر به نظر برسد اما تجربه استفاده از امکانات در مزدا ساده ‌تر و طبیعی‌ تر باشد. به طور کلی در زمینه تجهیزات رفاهی و فناوری برتری با وویا فری است. اما از نظر یکپارچگی عملکرد و سادگی استفاده مزدا EZ-60 همچنان حرف‌ های زیادی برای گفتن دارد.

هزینه نگهداری و استهلاک
در نگاه اول شاید تصور شود که خودروهای برقی و پلاگین هیبریدی هزینه نگهداری بسیار پایینی دارند اما واقعیت پیچیده ‌تر از این است. وویا فری به دلیل استفاده از سامانه دو موتوره، باتری بزرگ، سیستم تعلیق پیشرفته و تجهیزات الکترونیکی فراوان، خودرویی پیچیده محسوب می‌ شود. پیچیدگی فنی بیشتر به معنای نیاز بیشتر به دانش تخصصی و تجهیزات عیب‌ یابی است. در بازار ایران نیز تامین برخی قطعات خاص این خودرو ممکن است در سال ‌های ابتدایی با چالش ‌هایی همراه باشد. همچنین هزینه احتمالی تعویض باتری یا قطعات پیشرفته تعلیق در بلند مدت می‌ تواند قابل توجه باشد. البته از سوی دیگر مصرف سوخت پایین و استهلاک کمتر پیشرانه بنزینی به دلیل نقش ژنراتور بودن آن می ‌تواند بخشی از هزینه‌ ها را جبران کند. اگر شبکه خدمات پس از فروش مناسبی برای خودرو شکل بگیرد هزینه استفاده روزمره آن چندان نگران ‌کننده نخواهد بود.

مزدا EZ-60 از منظر اعتبار برند و سابقه مهندسی مزدا وضعیت امیدوارکننده ‌تری دارد. مزدا طی دهه‌ ها فعالیت نشان داده که محصولاتش از دوام و کیفیت مونتاژ بالایی برخوردارند و معمولا در بلند مدت دردسرهای کمتری برای مالک ایجاد می ‌کنند. هرچند این خودرو نیز به دلیل استفاده از فناوری ‌های برقی کاملا بدون ریسک نیست اما پیچیدگی فنی آن نسبت به وویا فری کمتر به نظر می ‌رسد. همچنین احتمال شکل‌ گیری بازار قطعات و خدمات آن در آینده می‌ تواند بیشتر باشد.

به طور کلی اگر به دنبال خودرویی با فناوری‌ های پیچیده و تجربه ‌ای لوکس هستید باید هزینه ‌های بالقوه بیشتر وویا فری را نیز بپذیرید. اما اگر اولویت شما دوام، ریسک کمتر و آرامش ذهنی در مالکیت بلند مدت است مزدا EZ-60 گزینه منطقی ‌تری محسوب می‌ شود.

جمع‌ بندی نهایی؛ وویا فری یا مزدا EZ-60؟
مقایسه وویا فری و مزدا EZ-60 در واقع مقایسه دو نگاه متفاوت به آینده خودروها است. وویا فری با قدرت نزدیک به ۵۰۰ اسب بخار، شتاب کمتر از پنج ثانیه، کابین بسیار لوکس، فضای جادار و انبوهی از فناوری‌ های پیشرفته، محصولی است که می ‌خواهد تجربه مالکیت یک شاسی‌ بلند پرچمدار مدرن را ارائه کند.

اما مزدا EZ-60 بر فلسفه سنتی این برند یعنی تعادل، کیفیت، ارگونومی و لذت رانندگی تمرکز دارد. شاید قدرت و شتاب آن به اندازه رقیب هیجان ‌انگیز نباشد اما احتمالا فرمان‌ پذیری بهتر، حس رانندگی طبیعی ‌تر و استهلاک منطقی ‌تری در اختیار مالک قرار خواهد داد.

اگر خریدار ایرانی به دنبال بیشترین امکانات، شتاب فوق ‌العاده، فضای لوکس و تجربه ‌ای نزدیک به کراس‌ اوورهای سطح بالای چینی نسل جدید باشد وویا فری انتخابی جذاب ‌تر است. اما اگر اعتبار برند، کیفیت مهندسی، شخصیت اسپرت و آرامش در مالکیت بلندمدت اهمیت بیشتری داشته باشد مزدا EZ-60 می ‌تواند گزینه منطقی ‌تر و پخته ‌تری باشد. در نهایت برنده مطلقی در این رقابت وجود ندارد زیرا وویا فری بیشتر برای کسانی ساخته شده که عاشق فناوری و تجمل هستند در حالی که مزدا EZ-60 مناسب افرادی است که هنوز می‌ خواهند در عصر خودروهای برقی، لذت رانندگی و اصالت مهندسی را فراموش نکنند.

به پیج اینستاگرامی «آخرین خودرو» بپیوندید
instagram.com/akharinkhodro.ir