پدال/ آئودی از یک اختلاف مدیریتی، یک شکایت حقوقی و ترجمه‌ی لاتین نام هورخ به‌دنیا آمد.

نام آئودی امروز با خودروهای لوکس، فناوری‌های پیشرفته و چهار حلقه‌ی مشهور گره خورده است، اما تولد این برند برخلاف بسیاری از خودروسازان، از یک مسیر بی‌دردسر آغاز نشد. در ۱۶ ژوئیه ۱۹۰۹ (25 تیر 1288)، آگوست هورخ (August Horch) پس از اختلاف با مدیران شرکت قبلی خود، شرکت تازه‌ای را در شهر تسویکائو آلمان بنیان گذاشت. او در آغاز نام خودش را روی شرکت گذاشت، اما یک مشکل حقوقی باعث شد نام خانوادگی‌اش را به زبان لاتین ترجمه کند و از دل همان تغییر، نامی متولد شد که امروز همه آن را به‌عنوان آئودی می‌شناسند.

برای فهم این داستان باید چند سال به عقب برگردیم. آگوست هورخ از پیشگامان صنعت خودروسازی آلمان بود؛ او پس از تحصیل در رشته‌ی مهندسی، در حوزه‌ی ساخت موتور فعالیت کرد و مدتی هم در شرکت کارل بنز در مانهایم کار کرد. هورخ در ۱۴ نوامبر ۱۸۹۹ شرکت اِی. هورخ و شرکا را در شهر کلن تاسیس کرد؛ شرکتی که بعدها به یکی از نام‌های مهم صنعت خودروی آلمان تبدیل شد.

هورخ از همان ابتدا به فناوری‌های تازه علاقه‌ی زیادی نشان می‌داد و می‌کوشید خودروهایی بسازد که از نظر مهندسی در سطح بالایی قرار بگیرند. شرکت او در سال ۱۹۰۲ به رایشن‌باخ منتقل شد، در سال ۱۹۰۴ به یک شرکت سهامی تبدیل شد و یک سال بعد فعالیت‌هایش به شهر تسویکائو رفت؛ شهری که بعدها در تاریخ آئودی نقشی تعیین‌کننده پیدا کرد. همین جابه‌جایی‌ها نشان می‌دادند که هورخ فقط یک کارآفرین معمولی نبود و آینده را با نگاه فنی‌تری دنبال می‌کرد.

آگوست هورخ خود را پیش از هر چیز یک مهندس می‌دانست و همین نگرش به‌تدریج او را با بخش مدیریتی و مالی شرکت درگیر کرد. او بر توسعه‌ی خودروهای قدرتمند و پیشرفته تأکید داشت، اما مدیران و اعضای هیئت‌مدیره بیشتر نگران هزینه‌ها و سودآوری بودند. اختلاف نظر بر سر مسیر آینده‌ی شرکت در نهایت چنان بالا گرفت که هورخ در ژوئن ۱۹۰۹ شرکتی را که خودش بنیان گذاشته بود ترک کرد و راهش را جدا ساخت.

در همین نقطه بود که تاریخ کمی شوخ‌طبعی نشان داد. هورخ از شرکتی که نام خودش را داشت بیرون آمد و تصمیم گرفت دوباره یک شرکت خودروسازی راه بیندازد، اما دیگر اجازه نداشت همان نام را روی شرکت جدید بگذارد. او تنها چند هفته بعد، در شهر تسویکائو، شرکت تازه‌ای را با نام آگوست هورخ اتوموبیل‌ورکه گِمبه‌ها ثبت کرد و تاریخ ثبت آن به ۱۶ ژوئیه ۱۹۰۹ بازمی‌گردد. هدف این شرکت توسعه و تولید خودرو و موتور، و همچنین فعالیت در زمینه‌ی حقوق اختراع و مجوزهای فنی بود.

نام جدید اما بیش از حد به نام شرکت قبلی شباهت داشت. شرکت هورخ که حالا بدون بنیان‌گذار خود فعالیت می‌کرد، به دلیل همین شباهت از شرکت تازه‌تاسیس شکایت کرد و دادگاه نیز حق استفاده از نام «هورخ» را برای آن نپذیرفت. آگوست هورخ ناگهان با مسئله‌ای عجیب روبه‌رو شد؛ او شرکت جدیدی ساخته بود، اما نمی‌توانست نام خودش را روی آن بگذارد.

نام خانوادگی هورخ در زبان آلمانی به مفهوم «گوش کن» یا «بشنو» نزدیک است و همین معنا راه را برای انتخاب یک نام تازه باز کرد. طبق روایت مشهور تاریخ آئودی، آگوست هورخ و شرکایش جلسه‌ای برگزار کردند تا برای شرکت جدید نامی پیدا کنند. در یکی از همین جلسه‌ها، پسر یکی از شرکا که در حال مطالعه‌ی زبان لاتین بود، پیشنهاد کرد واژه‌ی آلمانی هورخ! به لاتین ترجمه شود. معادل امری آن در لاتین آئودی! بود؛ واژه‌ای به معنای «بشنو!» یا «گوش کن!».

این پیشنهاد پذیرفته شد و شرکت تازه سرانجام در ۲۵ آوریل ۱۹۱۰ با نام آئودی اتوموبیل‌ورکه گِمبه‌ها فعالیت کرد. به این ترتیب، نام آئودی نه از یک مخفف پیچیده‌ی صنعتی و نه از یک کمپین تبلیغاتی پرهزینه، بلکه از ترجمه‌ی لاتین نام خانوادگی بنیان‌گذار آن متولد شد. هورخ و واژه‌ی لاتینِ معادلش هر دو یک مفهوم را حمل می‌کردند و همین پیوند زبانی، یکی از ماندگارترین نام‌های صنعت خودرو را ساخت.

نخستین خودرویی که نام آئودی را بر خود داشت، در ماه مه ۱۹۱۰ تحویل داده شد. از میان مدل‌های اولیه‌ی این شرکت، آئودی تایپ سی اهمیت ویژه‌ای پیدا کرد؛ خودرویی که در مسابقات دشوار رالی آلپاین اتریش موفقیت‌های قابل‌توجهی به دست آورد. تیم آئودی در سال‌های ۱۹۱۲، ۱۹۱۳ و ۱۹۱۴ سه بار پیاپی در این رقابت پیروز شد و همین موفقیت‌ها نشان دادند که نام تازه‌ی برند فقط یک تغییر حقوقی نیست، بلکه در میدان رقابت هم حرفی برای گفتن دارد.

این پیروزی‌ها در دوره‌ای رخ دادند که خودرو هنوز محصولی تازه و پرهزینه محسوب می‌شد و مسابقات اتومبیل‌رانی یکی از بهترین راه‌ها برای اثبات دوام و توانایی فنی خودروها بود. آئودی از همان سال‌های نخست تلاش کرد نشان دهد که هویت تازه‌اش فقط روی کاغذ شکل نگرفته و می‌تواند در رقابت‌های واقعی هم اعتبار بسازد. همین نگاه فنی بعدا به یکی از ویژگی‌های ثابت این برند تبدیل شد.

یکی از جذاب‌ترین بخش‌های تاریخ آئودی این است که آگوست هورخ در واقع بنیان‌گذار هر دو شرکت هورخ و آئودی بود. او ابتدا شرکت هورخ را تاسیس کرد، سپس بر اثر اختلاف با مدیران از آن جدا شد و شرکت تازه‌ای را پایه گذاشت که بعدها آئودی نام گرفت. به این ترتیب، دو برند مهم صنعت خودروی آلمان در نهایت به یک فرد مشترک بازمی‌گشتند و همین نکته، ریشه‌ی داستان را پیچیده‌تر و جذاب‌تر می‌کند.

در سال ۱۹۳۲، چهار شرکت آئودی، هورخ، دی‌کا‌دبلیو و واندرر با یکدیگر ادغام شدند و شرکت اتو یونیون اَگ را تشکیل دادند. چهار حلقه‌ی معروف آئودی نیز نماد همین اتحاد بودند و هر حلقه نماینده‌ی یکی از چهار شرکت عضو بود. در آن زمان، هر برند همچنان خودروهای خود را با نام و هویت مستقل تولید می‌کرد و چهار حلقه بیشتر نشانه‌ی اتحاد گروه اتو یونیون بود تا یک برند واحد.

به همین دلیل، تاریخچه‌ی آئودی مدرن را نمی‌توان تنها به سال ۱۹۰۹ محدود کرد. ریشه‌های این برند از شرکت اولیه‌ی هورخ آغاز می‌شوند، نام آئودی در سال‌های ۱۹۰۹ و ۱۹۱۰ شکل می‌گیرد، اتو یونیون در ۱۹۳۲ ساخته می‌شود و در دهه‌های بعد، این نام دوباره به‌عنوان یکی از مهم‌ترین نام‌های صنعت خودرو به مرکز توجه بازمی‌گردد. داستان آئودی نشان می‌دهد که یک برند بزرگ می‌تواند از دل اختلاف، جدایی و حتی یک مانع حقوقی سر برآورد و راهی طولانی را تا تبدیل شدن به یک نام جهانی طی کند.

جنگ جهانی دوم مسیر صنعت خودروی آلمان را به‌شدت تغییر داد و پس از جنگ، بسیاری از تاسیسات و ساختارهای اتو یونیون آسیب دیدند. شرکت در سال‌های بعد با مشکلات جدی روبه‌رو شد تا اینکه در سال ۱۹۶۴، فولکس‌واگن ۵۰ درصد از اتو یونیون را خرید. یک سال بعد، نام آئودی دوباره به بازار خودرو بازگشت و به یکی از نقاط عطف مهم تاریخ این برند تبدیل شد. نامی که در ۱۹۰۹ به‌دلیل اختلاف یک مهندس با شرکایش و یک مشکل حقوقی متولد شده بود، حالا دوباره در مرکز صنعت خودروسازی آلمان ایستاده بود.

در ادامه، اتو یونیون با شرکت اِن‌اِس‌یو ادغام شد و در سال ۱۹۶۹ شرکت آئودی اِن‌اِس‌یو اتو یونیون اَگ شکل گرفت. بعدها نام شرکت به آئودی اَگ تغییر کرد و آئودی به‌تدریج جایگاه امروزی خود را در گروه فولکس‌واگن به دست آورد. از یک اختلاف مدیریتی در آغاز قرن بیستم تا ساخت یک برند جهانی، مسیر آئودی پر از پیچ‌وخم‌هایی بود که هر کدام به هویت امروز آن کمک کردند.

خط زمانی این برند هم همین فراز و فرود را به‌خوبی نشان می‌دهد. در ۱۸۹۹ شرکت اِی. هورخ و شرکا تاسیس شد، در ۱۹۰۲ شرکت به رایشن‌باخ منتقل شد، در ۱۹۰۴ به شرکت سهامی تبدیل شد و به تسویکائو رفت، در ژوئن ۱۹۰۹ آگوست هورخ از شرکت اولیه جدا شد و در ۱۶ ژوئیه ۱۹۰۹ شرکت آگوست هورخ اتوموبیل‌ورکه گِمبه‌ها شکل گرفت. سپس در ۲۵ آوریل ۱۹۱۰ نام آن به آئودی اتوموبیل‌ورکه گِمبه‌ها تغییر کرد، بین ۱۹۱۲ تا ۱۹۱۴ سه پیروزی متوالی در رالی آلپاین اتریش به دست آمد، در ۱۹۳۲ چهار شرکت با هم ادغام شدند، در ۱۹۶۴ فولکس‌واگن ۵۰ درصد اتو یونیون را خرید و در ۱۹۶۵ نام آئودی دوباره به بازار خودرو بازگشت.

آئودی امروز نتیجه‌ی یک اختلاف مدیریتی، یک تصمیم حقوقی و یک ترجمه‌ی ساده‌ی زبانی است؛ مسیری که از دل آن یکی از شناخته‌شده‌ترین خودروسازان جهان بیرون آمد. اگر هورخ با شرکای خود دچار اختلاف نمی‌شد، اگر از شرکت قبلی جدا نمی‌شد و اگر دادگاه استفاده از نام خانوادگی او را ممنوع نمی‌کرد، شاید امروز نام آئودی وجود نداشت یا دست‌کم تاریخچه‌اش به شکل دیگری نوشته می‌شد. ۱۶ ژوئیه ۱۹۰۹ را می‌توان یکی از مهم‌ترین روزهای تاریخ صنعت خودرو دانست؛ روزی که آگوست هورخ پس از شکست در حفظ نام خود، پایه‌های برندی را گذاشت که بیش از یک قرن بعد هم همچنان در صدر نام‌های مشهور این صنعت قرار دارد.

شما درباره‌ی تولد آئودی چه فکر می‌کنید؟ نظر خودتان را بنویسید.

به پیج اینستاگرامی «آخرین خودرو» بپیوندید
instagram.com/akharinkhodro.ir