پدال/ تیم مهندسی ردبول با همکاری کاسورث، بدون محدودیت قوانین جاده‌ای و مسابقه‌ای، پیشرانه ۱۰ سیلندر تنفس طبیعی را برای هایپرکار RB17 انتخاب کردند.

هایپرکار ردبول RB17 هرگز قرار نبود یک ابرخودروی معمولی باشد. تیم مهندسی با پشتیبانی کامل بخش فناوری‌های پیشرفته ردبول و بدون داشتن هیچ‌گونه محدودیت یا قوانین دست‌وپاگیر خودروهای جاده‌ای، فرصت را غنیمت شمرد تا خودرویی را دقیقاً همان‌طور که می‌خواهد طراحی کند؛ بدون اینکه نگران مقررات باشد. اکنون پس از گذشت نزدیک به سه سال از رونمایی طرح اولیه، نخستین هایپرکار ردبول آماده رونمایی در پیست است. در جریان نخستین نمایش حرکتی این خودرو در فستیوال سرعت گودوود، مصاحبه‌ای با کریس ویلوبی، مدیر تجاری شرکت کاسورث، انجام شد تا دلایل خاص بودن این پروژه و به‌ویژه علت انتخاب پیشرانه V10 بررسی شود.

به گفته ویلوبی، کاسورث و ردبول پیش از انتخاب پیشرانه ۴.۵ لیتری V10 تنفس طبیعی، تمام آرایش‌های ممکن برای موتور را ارزیابی کردند. پیشرانه سفارشی کاسورث توانایی دور گرفتن تا ۱۵ هزار rpm را دارد و قدرت خیره‌کننده ۱۲۰۰ اسب بخار و گشتاور ۱۱۰۰ نیوتن‌متری تولید می‌کند. ویلوبی دراین‌باره می‌گوید:

این یک طراحی کاملاً از صفر برای این خودرو بود. معمولاً وقتی یک موتور را طراحی می‌کنیم، چارچوبی وجود دارد که مسیر را مشخص می‌کند؛ این چارچوب یا مقررات فنی مسابقه‌ای است یا قوانین آلایندگی خودروهای جاده‌ای. نکته منحصربه‌فرد پروژه RB17 این بود که هیچ‌کدام از این محدودیت‌ها وجود نداشت.

بااین‌حال، آزادی عمل کامل کار را سخت‌تر کرده بود. ویلوبی توضیح می‌دهد:

همین آزادی عمل به یک چالش تبدیل شد زیرا وقتی به گزینه‌های مختلف موتور، نحوه طراحی و ترکیب آن با خودرو نگاه می‌کردید، هیچ استاندارد مشخصی برای ایده‌پردازی نداشتید. ما تقریباً تمام گزینه‌ها را بررسی کردیم؛ از موتورهای شش سیلندر توربو گرفته تا دوازده سیلندر. تنها راه برای انتخاب بهترین گزینه، آنالیز بسیار دقیق تک‌تک این ساختارها بود.

پس از آزمایش‌ها و بررسی‌های فراوان، تیم مهندسی به این نتیجه رسید که پیشرانه V10 تنفس طبیعی بهترین تعادل را میان عملکرد، پاسخ‌گویی پدال گاز و از همه مهم‌تر هیجان رانندگی ایجاد می‌کند. وی می‌افزاید:

یکی از دوراهی‌های بزرگ ما، انتخاب میان موتور توربو یا تنفس طبیعی بود. با توجه به ماهیت خودرو و هدفی که برای ساخت یک خودروی مخصوص راننده وجود داشت، موتورهای توربو تحویل گشتاور آنی ندارند. با توربو می‌توان به قدرت‌های عظیمی رسید اما اگر پاسخ‌گویی لحظه‌ای پدال گاز را بخواهید، ناچارید به سراغ موتور تنفس طبیعی بروید. ما فکر کردیم این ترکیب تعادل بسیار خوبی میان حجم موتور و دور موتور ایجاد می‌کند. همچنین طنین صدای پیشرانه V10 چیزی است که نمی‌توان آن را با اعداد ارزیابی کرد؛ همه هنوز درباره آن دوران طلایی فرمول یک صحبت می‌کنند و این ویژگی بسیار مهمی بود.

با انتخاب ساختار اولیه، مهندسان کاسورث روی جزئیات تمرکز کردند. حاصل کار، یکی از افراطی‌ترین پیشرانه‌های تنفس طبیعی است که این شرکت تاکنون روی یک خودروی تولیدی نصب کرده است. اگرچه کاسورث تجربه ساخت موتورهای فرمول یک با دور بیش از ۲۰ هزار rpm را در عصر V10 داشته اما ساخت موتوری با قابلیت دوران مطمئن تا ۱۵ هزار rpm خودروی پیستی که قرار است به خریداران تحویل داده شود، چالش کاملاً متفاوتی بود. یکی از تصمیمات کلیدی در این مسیر، استفاده از فنرهای سوپاپ نیوماتیکی (بادی) بود؛ فناوری ویژه‌ای که سال‌ها در فرمول یک به کار گرفته می‌شد. برخلاف موتورهای فرمول یک، پیشرانه V10 کاسورث برای روشن شدن نیازی به حضور تیمی از مهندسان ندارد. این مسئله از همان روزهای اول برنامه‌ریزی شده بود. این موضوع باعث شد مهندسان در جزئیاتی مانند تلورانس پیستون‌ها و عملکرد خودرو در استارت سرد تجدیدنظر کنند تا بدون ایجاد خللی در دور فوق‌العاده بالای موتور، استفاده از آن ساده باشد.

ویلوبی می‌گوید:

از همان ابتدا مهم بود خودرویی بسازید که بتوانید آن را به پیست ببرید و بلافاصله برانید، بدون اینکه برای روشن کردنش به مجموعه‌ای از افراد نیاز داشته باشید.
کاسورث همچنین تأکید زیادی روی دوام داشته است. برخلاف موتورهای قدیمی فرمول یک که برای پیمایش چند صد کیلومتر ساخته می‌شدند، پیشرانه ۱۰ سیلندر RB17 برای پیمایش هزاران کیلومتر بدون نیاز به اوورهال اساسی طراحی شده است. ویلوبی در پایان ابراز امیدواری کرد که رانندگان بیش از هر چیز، از پاسخ‌گویی این هایپرکار در پیست شگفت‌زده شوند.

به پیج اینستاگرامی «آخرین خودرو» بپیوندید
instagram.com/akharinkhodro.ir