پدال/ یک کوروت C2 مدل ۱۹۶۵ مجهز به پیشرانه تنفس طبیعی و گیربکس دستی، موفق شد در دشت‌های نمک بونوئل به سرعت خیره‌کننده ۴۰۹ کیلومتر بر ساعت دست یابد.

سریع‌ترین کوروتی که می‌شناسید کدام است؟ مدل مدرن C8 ZR1 با سرعت ۳۷۳ کیلومتر بر ساعت یا کوروت اسلج‌همر ساخت کالاوی در سال ۱۹۸۸ که با دو توربوشارژر و ۸۸۰ اسب بخار قدرت توانست به سرعت ۴۱۰ کیلومتر بر ساعت دست یابد؟ حالا اما یک کوروت نسل دوم یا همان C2 برای اینکه به فرزندان مدرن‌تر خود نشان دهد همچنان دود از کنده بلند می‌شود، توانست با ثبت سرعت ۴۰۹ کیلومتر بر ساعت در دشت‌های نمکی بونوئل، رکورد جهانی جدیدی را به نام خود ثبت کند.

وین یورتین، مهندس نرم‌افزار بازنشسته اهل کالیفرنیا، پس از ورود به دنیای بازسازی خودروهای کلاسیک، با تأسیس مجموعه C2 Restorations تصمیم گرفت رؤیای خود را در زمینه رکوردشکنی سرعت در دشت‌های نمکی ستا محقق کند. انتخاب پلتفرم مناسب نخستین قدم در این مسیر دشوار بود و یورتین یک شورلت کوروت مدل ۱۹۶۵ به رنگ آبی را برای حضور در مسابقات انتخاب کرد. نسل دوم کوروت به‌طور سنتی در سرعت‌های بالا با مشکل بلند شدن قسمت جلو (لیفت آیرودینامیک) مواجه است؛ به همین دلیل تیم مهندسی با انجام تست‌های تونل باد، تغییرات ساختاری روی بدنه و نصب رول‌کیج لوله‌ای متصل به شاسی، پایداری خودرو را به‌طور چشمگیری افزایش دادند. پس از تست‌های اولیه در دریاچه خشک المیراژ و دستیابی به سرعت ۲۷۴ کیلومتر بر ساعت، تیم تصمیم گرفت با ایجاد تغییرات آیرودینامیکی و تعلیق، وارد کلاس Modified GT شود تا توانایی‌های حرکتی خودرو را به حداکثر برساند.

هرچند روی گلگیرهای این خودرو نشان‌های ۳۹۶ دیده می‌شود که معنای حجم موتور ۶٫۵ لیتری است اما کوروت مذکور به موتور بلوک بزرگ ۴۲۷ یا ۷ لیتری مجهز شده است؛ موتوری که در سال ۱۹۶۵ هنوز به‌صورت کارخانه‌ای عرضه نشده بود. این پیشرانه قدرتمند توسط جف کالینز، متخصص مسابقات نسکار، مونتاژ شده و از بلوک Dart Big-M، میل‌لنگ Eagle 4340، کاربراتور برازوِل با ظرفیت ۲۸ هزار لیتر در دقیقه، سرسیلندرها و منیفولد Pro-Filer، پیستون‌های فورج‌کاری‌شده، شاتون‌های اولیور و میل‌سوپاپ Bullet تشکیل شده است و سیستم روغن‌کاری کارتل خشک نیز وظیفه روانکاری آن را بر عهده دارد. گازهای خروجی نیز از طریق هدرزهای سفارشی به لوله‌های اگزوز جانبی فابریک هدایت می‌شوند.

سرانجام این کوروت کلاسیک راهی دشت‌های نمکی یوتا شد و توانست به لطف پیشرانه تنفس طبیعی ۸۰۵ اسب بخاری، گیربکس چهار سرعته دستی و ضریب دیفرانسیل عقب ۲.۷۵، به رکورد سرعت ۲54.374 مایل بر ساعت معادل ۴۰۹.۳۷۵ کیلومتر بر ساعت دست پیدا کند. این رکورد در شرایطی ثبت شد که ارتفاع تراکم هوا ۲,۱۰۰ متر، رطوبت ۱۳ درصد و دمای هوا ۳۰.۵ درجه سانتی‌گراد بود. نکته شگفت‌انگیز اینجاست که این رکورد در بیابانی ثبت شد که دمای داخل کابین به ۶۳ درجه سانتی‌گراد و دمای زیر کاپوت به بیش از ۹۳ درجه سانتی‌گراد می‌رسد. ویدیوهای این رکوردشکنی نشان می‌دهند که خودرو بدون هیچ‌گونه هل دادن و با تکیه بر نیروی موتور خود حرکت را آغاز کرده و راننده با مهارت کامل دنده‌ها را تعویض کرده است تا این اسطوره کلاسیک نام خود را در تاریخ مسابقات سرعت جاودانه کند.

به پیج اینستاگرامی «آخرین خودرو» بپیوندید
instagram.com/akharinkhodro.ir