پدال/ تویوتا سال‌ها پیش هاچ‌بکی را با موتور سنگین ۳.۵ لیتری V6 و محرک جلو راهی بازار کرده بود که به یکی از خاص‌ترین و کمیاب‌ترین خودروهای این شرکت تبدیل شد.

علاقه تویوتا به ساخت مدل‌های کوچک و اسپرت بر هیچ‌کس پوشیده نیست و سابقه درخشانی در این زمینه دارد؛ خودروهایی مثل سلیکا و سوپرا نمونه‌های بارز این تفکر هستند. این خودروساز پرآوازه ژاپنی این روزها نیز با تمرکز عمیق‌تر روی بخش پرفورمنس خود، مدل‌هایی مانند GR86، GR کرولا و سوپرکار GR GT را توسعه داده است. بااین‌حال، برخی از محصولات اسپرت تویوتا در گذشته چندان موردتوجه قرار نگرفتند و در سایه ماندند؛ تویوتا بلید مستر G یکی از بارزترین نمونه‌های این ماجراست. این خودرو یک هاچ‌بک داغ تمام‌عیار بود که به‌طور اختصاصی برای بازار داخلی ژاپن ساخته شد و تویوتا با قرار دادن یک موتور ۳.۵ لیتری شش سیلندر در دل آن و استفاده از سیستم تعلیق پیشرفته، یکی از جذاب‌ترین هاچ‌بک‌های ناشناختۀ دنیا را خلق کرد.

موتور شش سیلندر در سینه یک هاچ‌بک ساده
تویوتا بلید مستر G بر پایه مدل استاندارد بلید شکل گرفته بود که خود به‌عنوان نسخه لوکس‌تر و رده‌بالاتری نسبت به هاچ‌بک آیوریس شناخته می‌شد. بلید که بین سال‌های ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۲ تولید می‌شد، هیچ‌گاه خارج از بازار ژاپن عرضه نشد. اگرچه بلید و آیوریس در بخش فنی اشتراکاتی داشتند اما بلید با طراحی متمایز کابین و بدنه، چراغ‌های LED عقب با لنز شفاف و فضایی لوکس‌تر، چهره‌ای جدی‌تر و متفاوت‌تر از یک خودروی اقتصادی معمولی به نمایش می‌گذاشت.

بلید در سال ۲۰۰۶ تنها با یک موتور ۲.۴ لیتری چهار سیلندر از خانواده موتورهای AZ وارد بازار شد اما در سال ۲۰۰۷، مهندسان تویوتا تصمیم گرفتند دست به اقدامی جذاب بزنند و نسخه مستر G را با موتور ۳.۵ لیتری شش سیلندر معرفی کنند. با نصب این موتور بزرگ، بلید مستر G از ۲۷۶ اسب بخار قدرت و ۳۴۴ نیوتن‌متر گشتاور بهره‌مند شد. البته این فرمول یک بخش چالش‌برانگیز هم داشت؛ تویوتا به‌جای گیربکس دستی، استفاده از یک گیربکس شش سرعته اتوماتیک را ترجیح داد و ازآنجاکه خودرو دیفرانسیل جلو بود، قرار گرفتن موتور حجیم و سنگین مستقیماً روی چرخ‌های محرک می‌توانست مشکلاتی مثل تأثیر گشتاور روی فرمان و کم‌فرمانی را ایجاد کند.

بازنگری اساسی در شاسی برای مهار موتور قدرتمند
تویوتا به‌خوبی می‌دانست که نمی‌تواند صرفاً یک موتور قدرتمند را درون یک هاچ‌بک دیفرانسیل جلو قرار دهد؛ به همین دلیل شاسی خودرو دستخوش تغییرات جدی شد. سیستم تعلیق عقب از نوع تیر پیچشی استاندارد در آیوریس به نمونه دو جناغی در هر دو مدل بلید و بلید مستر G تغییر یافت تا هندلینگ و کیفیت سواری بهبود یابد و کم‌فرمانی کنترل شود. ترمزهای بزرگ‌تر، فنرهای سفت‌تر، رینگ‌های آلومینیومی سبک‌وزن و لاستیک‌های پهن‌تر با فاق کوتاه‌تر در سایز 225 روی خودرو نصب شدند تا مشخص شود تویوتا قصد ساخت یک هاچ‌بک داغ واقعی را داشته است.

با وجود این قطعات تقویتی و موتور بزرگ، بلید مستر G وزن نسبتاً سبکی در حدود ۱۴۷۰ کیلوگرم داشت و تنها حدود ۶۸ کیلوگرم از نسخه استاندارد سنگین‌تر بود. در تست‌های جاده‌ای، این خودرو عملکرد بسیار درخشانی از خود نشان داد و توانست طی ۵.۸ ثانیه از سکون به سرعت ۹۷ کیلومتر بر ساعت برسد؛ آماری که از رقبای هم‌دوره‌اش مثل آلفارومئو 147 GTS با زمان ۶ ثانیه و فولکس‌واگن گلف R32 با زمان ۶.۲ ثانیه سریع‌تر بود. حداکثر سرعت خودرو روی ۱۸۰ کیلومتر بر ساعت محدود شده بود اما شایعات حاکی از آن است که پتانسیل دستیابی به سرعت ۲۵۵ کیلومتر بر ساعت را داشت.

تجمل در کنار پرفورمنس بالا
هیچ‌چیز در بلید مستر G ساده و بی‌تکلف نبود. تویوتا این خودرو را به‌عنوان یک «هاچ‌بک رده‌بالا برای افراد بالغ و شیک‌پوش» معرفی کرد و مواردی چون داشبورد با روکش جیر و صندلی‌های چرمی را به‌صورت استاندارد در آن قرار داد. این سطح از تجمل به‌ندرت در دنیای هاچ‌بک‌های داغ دیده می‌شود زیرا این خودروها معمولاً بدون تزیینات لوکس روی عملکرد تمرکز دارند. دقیقاً به همین دلیل بود که بلید مستر G هیچ‌گاه از بازار ژاپن خارج نشد؛ تقاضایی برای یک هاچ‌بک لوکس با موتور سنگین در اروپا یا آمریکا وجود نداشت و تویوتا تصمیم گرفت آن را انحصاری نگه دارد. با توقف تولید خانواده بلید در سال ۲۰۱۲، این مدل نیز به کار خود پایان داد و امروزه با تعداد تولید محدود، به گزینه‌ای بسیار نایاب تبدیل شده است که در بازار خودروهای دست‌دوم ژاپن دادوستد می‌شود.

به پیج اینستاگرامی «آخرین خودرو» بپیوندید
instagram.com/akharinkhodro.ir