آخرین خودرو/ در این مطلب با نگاهی به بخشهای مختلف، نکات مثبت و منفی امتیازدهی آخرین خودرو به وویا فری را مورد بررسی قرار می دهیم.
وویا فری سروش موتور یک کراس اوور پنج نفره بردافزا یا EREV از نشان لوکس و پریمیوم گروه دانگ فنگ است که با دو موتور برقی و چهارچرخ محرک، حدود ۳۶۰ کیلووات توان و ۷۲۰ نیوتن متر گشتاور، شتاب رسمی حدود ۴.۵ ثانیه ای ثبت می کند. باتری این خودرو حدود ۴۳ کیلووات ساعت بوده که برد ترکیبی اعلامی ۱۳۵۷ کیلومتری برای وویا فری ثبت می کند. وویا فری از نظر قوای محرکه در رده ای بسیار بالاتر از بسیاری از کراس اوورهای وارداتی بازار ایران قرار می گیرد. در ادامه به امتیاز دهی به این خودرو می پردازیم که نقاط مختلف آن را مورد بررسی قرار می دهیم.
این خودرو در اصل با موتورهای برقی حرکت می کند، اما یک موتور بنزینی صرفاً نقش مولد برق را دارد تا وابستگی به شبکه شارژ کاهش پیدا کند. همین تفاوت، وویا فری را از یک پلاگین هیبرید سنتی جدا می کند؛ خبری از اتصال مکانیکی مستقیم موتور بنزینی به چرخ ها نیست و تجربه رانندگی، تا حد زیادی همان حس یک خودروی برقی را دارد.
قدرت موتور و شتاب گیری – امتیاز ۹ از ۱۰
وویا فری در این آیتم یکی از برجسته ترین محصولات وارداتی بازار ایران است. دو موتور الکتریکی مجموعاً حدود ۳۶۰ کیلووات توان معادل چیزی حدود ۴۹۰ HP و ۷۲۰ نیوتن متر گشتاور تولید می کنند و هر دو محور را به حرکت درمی آورند؛ موتور ۱.۵ لیتری توربو قرار نیست مستقیماً خودرو را جلو ببرد و وظیفه اصلی آن تولید برق است. شتاب رسمی صفر تا صد نسخه AWD حدود ۴.۵ ثانیه است که برای کراس اووری با وزن بیش از ۲.۲ تن، عدد بسیار قابل توجهی محسوب می شود. تحویل تقریباً آنی گشتاور باعث می شود شتاب ثانویه نیز به اندازه شتاب اولیه قابل توجه باشد و وقفه توربو یا تعویض دنده در کار نباشد. در نهایت باید گفت این خودرو از سریع ترین خودروهای صفر کیلومتر پلاک ملی موجود در ایران است.
استهلاک و دوام فنی – امتیاز ۷ از ۱۰
از نظر تئوری، معماری بردافزا یک مزیت مهم دارد: چون موتور بنزینی مستقیماً چرخ ها را به حرکت درنمی آورد، خبری از گیربکس چندسرعته، کلاچ های متعدد یا مجموعه پیچیده انتقال گشتاور میان موتور بنزینی و چرخ نیست و موتور بنزینی نیز می تواند بخش زیادی از زمان را در محدوده دور و بار مناسب تری کار کند. با این حال وویا فری را نمی توان فعلاً «خودروی اثبات شده کم استهلاک» دانست؛ دو موتور برقی، باتری ولتاژ بالا، اینورترها، شارژر داخلی، سامانه خنک کاری چندمداره، تعلیق بادی و حجم بالای تجهیزات الکترونیکی، در صورت خرابی ارزان تعمیر نمی شوند. مهم تر اینکه هنوز وویا فری هایی با کارکرد بالا در ایران وجود ندارد که بتوان اظهار نظر قطعی درباره کم استهلاک بودن آن کرد، اما چیزی که واضح است پیچیدگی فناوری این خودرو و تخصصی تر بودن تعمیرات آن نسبت به خودروهای رایج بازار است.
راحتی و کیفیت سواری – امتیاز ۷.۵ از ۱۰
یکی از مهم ترین برگ های برنده وویا فری زیر بدنه آن پنهان شده است؛ تعلیق جلو دابل ویشبون (Double wishbone) و عقب مولتی لینک با فنر بادی تطبیقی که امکان تغییر ارتفاع در بازه ای حدود ۱۰۰ میلی متر را فراهم می کند. این ساختار روی کاغذ بسیار جدی تر از تعلیق مک فرسون متداول بسیاری از کراس اوورهاست و اجازه می دهد خودرو در شرایط مختلف میان کنترل بدنه و جذب ضربه سازش بهتری ایجاد کند. وزن بالا نیز در عبور از موج های بلند جاده به ایجاد حس «سنگین و آرام» کمک می کند. نتیجه این است که فری نرم است، اما از جنس شاسی بلندهای فوق نرم و شناور تنظیم نشده و مهندسان مقداری از سفتی را برای کنترل این جرم بالا حفظ کرده اند.
هندلینگ – امتیاز ۷.۵ از ۱۰
قرار گرفتن باتری در بخش پایینی شاسی، مرکز ثقل را نسبت به یک SUV بنزینی با همین ارتفاع پایین تر می آورد و سیستم چهارچرخ محرک برقی نیز می تواند گشتاور را سریع میان دو محور مدیریت کند. تعلیق دبل ویشبون جلو، مولتی لینک عقب و قابلیت کاهش ارتفاع تعلیق بادی در سرعت های بالاتر، مجموعه ای هستند که به کنترل حرکات بدنه کمک می کنند. با این وجود نمی توان وزن تقریباً ۲.۳ تنی را نادیده گرفت؛ در تغییر مسیرهای بسیار سریع، ترمزگیری سنگین و پیچ های پشت سر هم، این وزن خودش را نشان می دهد.
عملکرد گیربکس – امتیاز ؟ از ۱۰
این خودرو گیربکس اتوماتیک چندسرعته به معنای مرسوم ندارد، در نتیجه نمره و امتیاز به خصوصی برای آن در نظر نمی گیریم. موتورهای برقی از طریق مجموعه کاهنده تک سرعته چرخ ها را به حرکت درمی آورند و موتور ۱.۵ لیتری نیز به عنوان ژنراتور وارد زنجیره مکانیکی انتقال قدرت نمی شود. انتقال نیرو کاملاً خطی است: نه تعویض دنده ای وجود دارد، نه ضربه معکوس و نه مکثی برای انتخاب نسبت مناسب. از نظر آسایش و پاسخ پدال گاز این معماری یک مزیت واقعی است؛ از نظر تعمیرات نیز اجزای مکانیکی گیربکس بسیار کمتر هستند.
سازگاری با سوخت – امتیاز ۵ از ۱۰
این بخش برای بازار ایران اهمیت بیشتری از چیزی دارد که در نگاه اول به نظر می رسد. این خودرو به طور استاندارد به بنزین با اکتان ۹۵ و با کیفیت بالا نیاز دارد و استفاده از اکتان بوستر باکیفیت و مرغوب هم باید در دستور کار قرار داشته باشد. سروش موتور از مرداد ۱۴۰۵ اعلام کرده خودروهای صفر خود را پیش از تحویل با بنزین سوپر پر می کند که در مورد خودرویی با موتور توربو EREV نکته قابل توجهی است. در ادامه هم سروش موتور رسماً اعلام کرد که مالکین مقدار مشخصی سهمیه بنزین سوپر رایگان قابل دریافت از شرکت دارند که این موضوع عملاً نشان دهنده حساسیت موتور بنزینی نسبت به سوخت بی کیفیت و نیاز آن به اکتان ۹۵ است.
مصرف سوخت و توان پیمایش – امتیاز ۸ از ۱۰
توان پیمایش این خودرو در حالت تمام برقی چیزی حدود ۲۴۰ کیلومتر و در حالت ترکیبی ۱۳۵۷ کیلومتر اعلام شده است. بهترین اقدامی که می توان داشت اینجاست که در استفاده روزمره با شارژ منظم می توان بخش بزرگی از مسافت را با باتری طی کرد و وابستگی به بنزین را کاهش داد. در سفر و زمانی که باتری تخلیه شده، موتور بنزینی مدت بیشتری فعال است.
درباره مصرف نیز باید میان اعداد تمایز گذاشت. اعداد بسیار پایین نزدیک یک تا دو لیتر در صد کیلومتر که در برخی منابع دیده می شوند، مصرف با باتری شارژشده هستند و نشان دهنده مصرف یک سفر طولانی با باتری خالی نیستند. داده رسمی شرکت تولید کننده چینی مصرف سوخت در حالت شارژ پایین باتری را حدود ۶.۱۹ لیتر در صد کیلومتر اعلام کرده است.
آپشن ها و امکانات رفاهی – امتیاز ۸.۵ از ۱۰
فهرست تجهیزات فری یکی از دلایل اصلی جذابیت آن است، این امکانات صرفاً چند رادار و گرم کن صندلی نیستند. نسخه عرضه شده در ایران با مجموعه نمایشگر عریض سه گانه با مکانیزم تغییر ارتفاع، صندلی های برقی جلو با تنظیمات گسترده، گرم کن، سردکن و ماساژور، سقف پانوراما، تهویه مطبوع اتوماتیک با سه رایحه قابل انتخاب، شارژر بی سیم، صندوق برقی، دوربین ۳۶۰ و سیستم صوتی Dynaudio، کول باکس، دوربین های ثبت وقایع هم داخل و هم خارج ماشین، driver camera، easy exit، اتوپارک، تنظیم ارتفاع ماشین، مموری صندلی و … عرضه شده است. از نظر تعداد تجهیزات، فری حتی در کلاس قیمتی بالاتر نیز دست خالی نیست. روی دیگر ماجرا این است که نمایشگر متحرک، ماژول های متعدد برقی و موتورهای صندلی به معنای اجزای بیشتری هستند که در بلندمدت ممکن است به تعمیر نیاز پیدا کنند.
سیستم های کمکی و دستیار راننده، سنسورها و رادارها – امتیاز ۷.۵ از ۱۰
وویا فری از نظر ADAS فهرست کاملی دارد: کروز کنترل تطبیقی، هشدار و کمک حفظ خودرو میان خطوط، هشدار برخورد جلو، ترمز اضطراری خودکار، تشخیص نقطه کور، هشدار خروج ایمن در، هشدار ترافیک عقب، کمک حرکت در ترافیک، رادار تابلو خوان و پارک خودکار از جمله این امکانات هستند. برای اجرای این قابلیت ها، رادارهای موج میلی متری، سنسورهای اولتراسونیک و دوربین های محیطی به کار می روند. همچنین Night Vision و سیستم هایی مثل ناوبری خودکار بزرگراهی در بعضی نسخه های جهانی Voyah Free وجود دارد، ولی در نسخه های وارد شده به ایران به طور رایج وجود ندارد.
طراحی ظاهری – امتیاز ۷.۵ از ۱۰
فری برخلاف تعداد زیادی از کراس اوورهای جدید چینی که به سراغ فرم های بسیار اغراق شده رفته اند، هنوز تناسبات نسبتاً کلاسیک یک SUV بزرگ و کشیده را حفظ کرده است. طول ۴۹۰۵، عرض ۱۹۵۰ و فاصله محوری ۲۹۶۰ میلی متری باعث شده اتاق از نظر بصری روی محورهای جلو و عقب خوب بنشیند و اورهنگ ها بیش از اندازه بلند به نظر نرسند. ضریب درگ حدود ۰.۲۸ که برای بدنه ای با این ابعاد اعلام شده، نشان می دهد طراحی فقط به ظاهر محدود نبوده و آیرودینامیک نیز مورد توجه قرار گرفته است.
فضای داخلی کابین و متریال – امتیاز ۸.۵ از ۱۰
فاصله محوری نزدیک سه متر، عرض ۱۹۵۰ میلی متری و ساختار پنج نفره به فری اجازه داده فضای طولی و عرضی مناسبی در ردیف دوم ارائه کند. برخلاف شاسی بلندهای هفت نفره، اینجا فضای عقب قربانی ردیف سوم نشده و صندلی های عقب برای سه سرنشین بزرگسال فضای آزاد خوبی دارند؛ عرض اتاق نیز استفاده سه نفر از ردیف عقب را عملی تر می کند. حجم صندوق چیزی حدود ۵۶۰ لیتر در حالت عادی و بیش از ۱۳۰۰ لیتر پس از خواباندن صندلی های عقب است. از نظر کیفیت نیز این خودرو خود را از یک محصول اقتصادی دانگ فنگ متمایز کرده. سطوح نرم، چرم و جیر، تودوزی گسترده داشبورد و کنسول، صندلی های بزرگ و نمایشگر سرتاسری حس یک کابین پریمیوم را ایجاد می کنند.
ایمنی سرنشینان – امتیاز ۸ از ۱۰
در نسخه ایران شش کیسه هوا همراه با سامانه های کنترل پایداری، کنترل کشش، ترمز اضطراری، هشدار برخورد و مجموعه نسبتاً گسترده ADAS گزارش شده است. ساختار پلتفرم نیز برای جانمایی باتری در کف و ایجاد سلول سرنشین مقاوم طراحی شده است. نتیجه رسمی C-NCAP منتشرشده برای Voyah Free، امتیاز ۹۲.۳ درصد و پنج ستاره بوده، اما این نکته هم لازم به ذکر است که خودروی آزمون شده نسخه تمام برقی دیفرانسیل عقب بوده است، نه دقیقاً همین EREV چهارچرخ محرکی که ما در اختیار داریم. اما در نهایت این تست و بررسی گواهی خوبی از مهندسی و طراحی بسیار ایمن و مناسب این خودرو است.
وضعیت بازار کارکرده – امتیاز ۵.۵ از ۱۰
وویا فری هنوز بازار دست دوم بالغی ندارد. ورود رسمی آن به ایران نسبتاً جدید است و بخش زیادی از خودروهایی که در سایت های خرید و فروش دیده می شوند صفرکیلومتر یا بسیار کم کارکرد هستند؛ بنابراین هنوز نمی توان مثل تویوتا کمری یا هیوندای سانتافه از روی صدها معامله چندساله، نرخ افت قیمت دقیقی برای آن استخراج کرد.
از منظر نقدشوندگی نیز برند Voyah هنوز به اندازه برندهای ژاپنی، کره ای یا حتی بعضی برندهای چینی باسابقه تر شناخته شده نیست، بنابراین فروش یک فری کارکرده ممکن است بیشتر وابسته به پیدا کردن مشتری آشنا با فناوری EREV باشد. این ریسک برای خریدار مصرفی قابل قبول تر از کسی است که نقدشوندگی سریع برایش اولویت اول است.
خدمات پس از فروش و لوازم یدکی – امتیاز ۶ از ۱۰
واردکننده رسمی وویا در ایران سروش موتور مبناست. پوشش خدمات این شرکت در حال توسعه است، اما اعزام تیم های سیار را نباید با وجود شبکه دائمی و متراکم نمایندگی در تمام استان ها یکی دانست. نقطه مثبت، گارانتی نسبتاً بلند ۵ سال یا ۱۵۰ هزار کیلومتر برای خودرو و ۸ سال یا ۲۰۰ هزار کیلومتر برای باتری است. سروش موتور همچنین در فروش های اخیر اعلام کرده پیش از ورود نخستین سری، قطعات یدکی و لوازم مصرفی را وارد کرده است. با این حال بین موجود بودن فیلتر، لنت و اقلام سرویس و موجود بودن ماژول اینورتر، کمپرسور تعلیق بادی، ECU های خاص، چراغ کامل، سنسور رادار یا قطعه بدنه پس از تصادف تفاوت زیادی وجود دارد و آمار عمومی از زمان تأمین این اقلام منتشر نشده است. در نتیجه خدمات رسمی یک نقطه قوت نسبت به واردات متفرقه است، اما عمق شبکه و سرعت تأمین قطعات خاص هنوز به اندازه برندهای باسابقه بازار ایران امتحان خود را پس نداده است.
ارزندگی در برابر قیمت – امتیاز ۷ از ۱۰
اگر معیار فقط سخت افزار باشد، وویا فری محصول پر و پیمانی است: حدود ۴۸۳ اسب بخار، ۷۲۰ نیوتن متر، AWD، شتاب ۴.۵ ثانیه، تعلیق بادی، کابین لوکس و مجموعه کامل تجهیزات رفاهی، ترکیبی است که در یک کراس اوور عادی دیده نمی شود. همین مجموعه باعث می شود قیمت حدوداً ۱۲ میلیارد تومانی (مرداد ۱۴۰۵) آن را نتوان صرفاً با برچسب «خودروی چینی گران» تحلیل کرد. از نظر هزینه مهندسی و تجهیزات، فری واقعاً محصولی در کلاس پریمیوم است.
اما ارزندگی در بازار ایران فقط جدول امکانات نیست. خریدار این مبلغ همزمان پول برند، نقدشوندگی، خدمات، قطعات و ریسک مالکیت بلندمدت را نیز می پردازد و در این چهار مورد، وویا هنوز سابقه برندهای تثبیت شده را ندارد. بنابراین فری برای کسی که حداکثر فناوری، توان و تجهیزات در برابر پول می خواهد جذاب تر است؛ نه برای کسی که ریسک حداقلی، بازار فروش سریع و سابقه تعمیراتی چندساله می خواهد.
جمع بندی – امتیاز نهایی ۷.۴ از ۱۰
وویا فری در مجموع خودرویی نیست که بتوان آن را فقط با عبارت «آپشن دار و پرقدرت» خلاصه کرد. شتاب ۴.۵ ثانیه ای و ۷۲۰ نیوتن متر گشتاور عملکردی بسیار بالاتر از نیاز روزمره فراهم می کنند، باتری ۴۳ کیلووات ساعتی امکان انجام بخش قابل توجهی از رفت و آمد شهری بدون روشن شدن موتور بنزینی را می دهد و تعلیق بادی و تعلیق دبل ویشبون چیزی فراتر از یک فهرست آپشن نمایشی است. در سوی دیگر، وزن بالا، بنزین با اکتان ۹۵ مورد نیاز نسل جدید، پیچیدگی سامانه ولتاژ بالا و تعلیق، شبکه خدماتی که هنوز در حال بلوغ است و بازار دست دومی که سابقه کافی ندارد، اجازه نمی دهند فری را انتخابی بی ریسک بدانیم. برای خریداری که خود خودرو و فناوری آن در اولویت است، فری یکی از کامل ترین بسته های فنی حال حاضر بازار وارداتی ایران به شمار می رود؛ اما برای کسی که دوام اثبات شده پانزده ساله، وفور قطعات و فروش فوری در بازار دست دوم را معیار اصلی می داند، هنوز انتخاب های منطقی تری وجود دارد.
در صورتی که درباره هرکدام از امتیازات نظر یا تجربه متفاوتی دارید، لطفاً در قسمت کامنت ها نظر خود را اعلام نمایید.
