عصر ایران/ هوندا مدت‌ها پیش از معرفی CR-Z، به دنبال راهکارهای متفاوتی برای توسعه خودروهای هیبریدی بود. یکی از نمونه‌های قابل توجه این رویکرد، کانسپت GRX بود که در سال ۲۰۰۶ معرفی شد.
GRX در نگاه نخست، خودرویی بسیار متفاوت به نظر می‌رسید. طراحی آن کوچک، عریض و کم‌ارتفاع بود و درهای قیچی‌شکل داشت؛ ویژگی‌هایی که ظاهر این کانسپت را به یک لامبورگینی کوچک‌شده نزدیک می‌کرد.
تمرکز بر کاهش وزن و افزایش بهره‌وری
پشت ظاهر سوپراسپرت GRX، ایده‌ای قرار داشت که هوندا از سال ۱۹۹۷ و با کانسپت J-VX دنبال می‌کرد. این ایده بر ساخت خودرویی سبک‌تر و کوچک‌تر و در عین حال کارآمدتر متمرکز بود، نه صرفاً افزایش قدرت موتور.
GRX در نمایشگاه دیترویت در کنار کانسپت متفاوت تویوتا ولتا به نمایش درآمد. این دو خودرو تصویری غیرمتعارف از آینده خودروهای هیبریدی ارائه می‌کردند.
GRX در نهایت به یک خودروی تولیدی تبدیل نشد، اما نمونه‌ای از رویکرد هوندا به آینده خودروهای هیبریدی در آن دوره بود؛ رویکردی که بر ابعاد کوچک‌تر، وزن کمتر و بهره‌وری بیشتر تأکید داشت.
