مقایسه فنی «وانت لندکروزر سری 70» با «تویوتا هایلوکس جدید»

دنياي اقتصاد/ خودروهاي وانت به ندرت داراي محبوبيت هستند و کم پيش مي آيد که يک وانت در مقياس زياد مورد توجه باشد و طرفداران زيادي داشته باشد. البته وانت هاي آمريکايي همانند شورولت سيلورادو و فورد F-150 از اين قاعده مستثني بوده و داراي محبوبيت زيادي در بازار آن منطقه هستند. اما خودرويي که امروز مهمان ماست از سرزمين آفتاب تابان است و با وجود اين که يک وانت است اما محبوبيت و موفقيت بالاي آن در بازار در کنار مشخصات قابل توجه سبب شده است تا سال هاي سال در خط توليد باقي بماند. تويوتا لندکروزر سري 70 يا J70 از سال 1984 روي خط توليد اين خودروساز قرار دارد و توليد آن تا کنون ادامه يافته است. سري 70 نخست به عنوان جايگزين سري 4 لندکروزر معرفي شد اما پس از آن تويوتا مدل هاي شهري تر و مدرن تري را با کد هاي 80، 90، 100، 120، 150 و 200 نيز عرضه کرد اما توليد مدل سري 70 هيچگاه متوقف نشد و با انجام بروزرساني هايي تاکنون ادامه يافته است. سري 70 تقريبا در اکثر بازارهاي تويوتا به جز آمريکا، هند، کره و برزيل عرضه مي شود. مدل هاي مختلف اين خودرو همواره بابت دو چيز شناخته شده هستند، يکي دوام بالا و ديگري توانايي هاي آفرودي بالا. فرصتي دست داد تا يکي از معدود سري 70 هاي جديد وارد شده به کشور را ملاقات کنيم و اين خودرو را در کنار وانت مدرن تر تويوتا يعني هايلوکس قرار دهيم تا ببينيم وانت هاي تويوتا چه عملکرد و توانايي دارند. در ادامه همراه ما باشيد. طراحي خارجي، جعبه‌ي مهمات در برابر قايق جنگي طراحي لندکروزر سري 70 در اين سي سال اخير کمترين تغييرات را به خود ديده است و اگر کسي اين خودرو را به خوبي نشناسد و يا اهل ماشين نباشد ممکن است نتواند تفاوت ظاهري بين مدل سي سال پيش و مدل فعلي را به سادگي تشخيص دهد. البته اين روزها که در نقاط مختلف منطقه شاهد درگيري هاي نظامي هستيم شايد چهره‌ي اين خودرو براي مردم آشناتر از قبل باشد چون سري 70 از زمان عرضه‌ي خود تا کنون همواره پاي ثابت ميادين جنگ و مورد علاقه‌ي نيروهاي نظامي و شبه نظامي بوده است. اين خودرو داراي همان حالت ظاهري جعبه اي شکل قديمي و ساده است و البته در عين سادگي زيبايي هاي خود را نيز دارد و افرادي که اهل آفرود و خودروهاي با ظاهر نظامي باشند طراحي سري 70 را خواهند پسنديد. جلوپنجره و چراغ هاي بزرگ، کاپوت برآمده و زواياي تيز تمام چيزهايي هستند که نماي ظاهري تويوتا لندکروزر سري 70 را تشکيل داده اند. خودروي ما از سري مخصوص سالگرد 30 سالگي اين خودرو بود و در جاي جاي بدنه نوشته 30 anniversary به چشم مي خورد. در سمت ديگر هايلوکس جديد قرار دارد که طراحي آن کاملا منطبق بر طرح هاي روز بوده و البته بعيد است همه‌ي طرفداران تويوتا آن را دوست داشته باشند. هايلوکس در بر عکس لندکروزر از زواياي ملايم و منحني هاي بيشتري استفاده کرده است و ظاهري خشن و اسپرت دارد. قطعات کرومي نيز گرچه در هر دو خودرو موجود هستند اما در هايلوکس جلوه‌ي بهتري دارند و بهتر خود را نشان مي دهند. با اين وجود ظاهر سري 70 نيز مورد تاييد و علاقه‌ي بسياري از آفرود سواران است. طراحي داخلي و سادگي هميشگي تويوتا لندکروزر سري 70 ما از معدود مدل هاي جديد اين خودرو بود که به کشور وارد شده است و به همين خاطر نماي داخلي آن کمي متفاوت با مدل هاي چند دهه پيش اين خودرو در بازار است. با ورود به کابين کوچک اين خودرو گرچه در همان ابتدا وانت بودن، ارزان بودن و ساده بودن کابين کاملا هويدا است اما نکات مثبت هم کم نيستند. غربيلک فرمان همانند لندکروزر هاي سري 200 است و با وجود اينکه خودروي مورد آزمايش از گونه‌ي فول نبود اما فرمان داراي روکش چرمي و طرح چوب بود. داشبورد از خطوط صاف تشکيل شده است و داراي حجم هاي بزرگ جعبه اي شکل است که بيشتر داشبورد خودروهاي سنگين را به ياد مي اندازد. تويوتا البته با استفاده از طرح دايره اي براي خروجي هاي سيستم تهويه تلاش کرده است تا تنوع کابين را کمي بالاتر ببرد. نسخه حاضر در روز آزمايش داراي يک مانيتور نيز در بالاي داشبورد بود که در مدل هاي پايه موجود نيست. يکي از نکات خوب کابين سري 70 فضاهاي زيادي است که براي قرار دادن وسايل موجود است. در مقابل سرنشين جلو دو محفظه بزرگ وجود دارد و در چند نقطه کابين هم جاهاي کوچک و بزرگي براي قرار دادن وسايل ديده مي شوند. صندلي هاي سري 70 هم فاقد روکش چرمي هستند که با توجه به نبود سيستم گرمکن و يا تهويه صندلي در اين خودرو بايد اين يکي را يک نکته مثبت به حساب آورد. هايلوکس در سوي ديگر اما طرحي کاملا بروز و برتر دارد و کابين آن در زمينه ارگونومي و راحتي بسيار بهتر از لندکروزر است. هايلوکس همچنين داراي ايربگ هاي بيشتري است و ايمني آن در مقايسه با سري 70 تک ايربگ بسيار بهتر است. مانيتور تبلت مانند هايلوکس در کنار غربيلک فرمان سه شاخه ولي فاقد روکش چرمي آن نمايي کاملا مدرن و جذاب تر را ارايه مي دهند. از نظر امکانات نيز باز برنده بازي هايلوکس است چون مجهز به تهويه خودکار دوگانه، کنترلر هاي روي فرمان، کروز کنترل و تريم داخلي اسپرت است. البته هايلوکس موجود در تصاوير نيز از نوع پايه و دنده دستي است و امکانات رفاهي خاصي ندارد. به خصوص طراحي بخش سيستم تهويه آن بسيار ابتدايي و همانند خودروهاي قديمي است. موتور و گيربکس، مثل هميشه سرسخت و مستحکم تويوتا هايلوکس و لندکروزر سري 70 هر دو با موتورهاي مختلفي در بازار جهاني عرضه مي شوند. هايلوکس هاي وارد شده به ايران به موتور 2TR-FE مجهز هستند که در تويوتا پرادوي چهار سيلندر هم استفاده شده است. اين موتور 160 اسب بخار قدرت و 245 نيوتون متر گشتاور دارد. قبلا در مقاله بررسي تويوتا هايلوکس به طور مفصل به اين موتور، فناوري ها و قابليت هاي آن پرداخته ايم که مي توانيد آن را در بخش تجربه رانندگي سايت مطالعه کنيد. اما لندکروزر سري 70 هم با موتورهاي مختلف ديزلي و بنزيني در بازار جهاني موجود است. مدل وارد شده داراي موتور شش سيلندر وي شکل با حجم 4 ليتر است. اين موتور با کد 1GR-FE از سال 2014 به موتورهاي لندکروزر سري 70 اضافه شده است و با موتور تويوتا لندکروزر، پرادو و FJ کروزر يکسان است. قدرت توليدي اين موتور در سري 70 معادل 228 اسب بخار و گشتاور آن 360 نيوتن متر است. اين موتور در سري 70 تنها به همراه يک گيربکس 5 دنده دستي عرضه مي شود. ميانگين مصرف سوخت اين مدل 7.7 ليتر در هر 100 کيلومتر است. شتاب صفر تا صد کيلومتر نيز 11.5 ثانيه و حداکثر سرعت آن 180 کيلومتر بر ساعت است. هم موتور 2TR-FE و هم موتور 1GR-FE هر دو موتورهايي قدرتمند و البته بسيار با دوام و کم استهلاک هستند. رانندگي با آفرودر هاي ارزان ژاپني ارزان که گفتيم منظور قيمت آنها در ايران نيست چون هايلوکس اين روزها با قيمتي بالاي 300 ميليون تومان در بازار در حال خريد و فروش است و لندکروزر نيز با قيمت 440 ميليون تومان وارد کشور شده است! اما خب در ساير نقاط دنيا هر دوي اين خودروها به عنوان اتومبيل هاي قابل دسترس و ارزان شناخته مي شوند. ابتدا با لندکروزر کار را آغاز مي کنيم. موتور V6 اين خودرو در مقايسه با هايلوکس کارکردي نرم تر و بيصدا تر دارد ضمن اينکه با وجود مجهز بودن هر دو خودرو به گيربکس هاي دستي 5 سرعته اما لندکروزر سري 70 داراي عملکردي تيز تر و فرز تر است. با وجود تک کابين بودن خودرو اما صندلي ها راحتي خوبي دارند و در آنها کمر درد نمي گيريد. با توجه به ظاهر جعبه اي شکل خودرو در هنگام رانندگي نقطه کور خاصي وجود ندارد و ديد اطراف مناسب است اما در نبود سنسور هاي پارک جلو و عقب و با توجه به شعاع گردش 14.4 متري اين خودرو پارک کردن آن در فضاهاي شهري کمي سخت است. ارتفاع 1945 ميلي متري اين خودرو نيز سبب شده است تا فضاي بالاي سر مناسب باشد. در بحث سواري اما سري 70 بيشتر به کاميون ها و خودروهاي قديمي شباهت دارد. تعليق اين خودرو در جلو از نوع چند اتصالي و در عقب از نوع شمش است. طبيعي است که به وجود فنر شمش سواري خودرو تا حدودي خشک باشد اما آنقدري هم خشک نيست که باعث آزار شود. ضرايب دنده بسيار خوب تعريف شده اند و کمبودي در اين بخش حس نمي شود. دنده کمکي نيز موجود است و بر خلاف هايلوکس که دنده کمکي ان با يک سلکتور برقي فعال مي شود در سري 70 اين کار همانند قديم با يک دسته دنده‌ي دوم که کوچک تر است انجام مي شود. سري 70 داراي زواياي ورود و خروجي مناسبي است و از نظر آفرود مي توان آن را خودرويي بسيار توانا دانست. هايلوکس نيز در اين زمينه دست کمي از لندکروزر ندارد و هر دو خودرو در مسيرهاي صعب العبور بسيار توانمند هستند اما لندکروزر سري 70 داراي قفل ديفرانسيل الکترونيکي نيز براي محور عقب است که هايلوکس فاقد اين مورد است. همين امر مي تواند سبب شود که در يک مسير خيلي سخت و سنگين لندکروزر سري 70 عملکردي بهتر را از خود نشان دهد. در بخش هندلينگ اما با توجه به نبود سيستم کنترل پايداري در هر دو خودرو و البته ارتفاع بالاي آنها ملاحظاتي وجود دارد. در کل بهتر است خيلي فشار به اين خودرو ها در پيچ نياوريد و قبل از استفاده نيز فيلم تست موس هايلوکس را ببينيد. از نظر فرمان پذيري مي توان هايلوکس را اما کمي بهتر از سري 70 دانست ضمن اينکه سواري نرم تري هم دارد ولي با اين وجود هر دو خودرو در مقايسه با ساير خودروها خشک هستند. پايان سخن سري 70 را بايد يکي از بهترين خودروهاي شاسي بلند در بازار دانست که با ديدن قابليت هاي آن متوجه خواهيد شد که چرا تويوتا اين خودرو را 30 سال روي خط توليد نگه داشته است. هايلوکس گرچه خودرويي با امکانات و راحتي بيشتر است اما به اندازه سري 70 کاربردي نيست و البته در بازار خاورميانه مدل 6 سيلندر هايلوکس نيز عرضه نمي شود و کساني که قدرت موتور برايشان اهميت دارد بهتر است به سمت سري 70 شش سيلندر بروند. سري 70 در کل خودرويي جان سخت، با کيفيت، ساده و قابل اطمينان در تمامي شرايط است. در سمت ديگر هايلوکس نيز خودرويي بيشتر مورد توجه افرادي است که به فکر يک خودرو براي سفرهاي آفرود هستند. چون هم هايلوکس توانايي حمل سرنشين بيشتري دارد و هم استفاده از آن با راحتي بيشتري همراه است. در پايان نقاط قوت اين خودرو را بايد کاربردي بودن، دوام بالا و توانايي خارج جاده اي بالا دانست و نقاط ضعف آن نيز مصرف سوخت نه چندان مناسب، طراحي قديمي، کند بودن، سواري خشک و امکانات پايين هستند. همراهان عزيز، آخرين خبر را بر روي بسترهاي زير دنبال کنيد: آخرين خبر در سروش http://sapp.ir/akharinkhabar آخرين خبر در ايتا https://eitaa.com/joinchat/88211456C878f9966e5 آخرين خبر در آي گپ https://igap.net/akharinkhabar آخرين خبر در ويسپي http://wispi.me/channel/akharinkhabar آخرين خبر در بله https://bale.ai/invite/#/join/MTIwZmMyZT آخرين خبر در گپ https://gap.im/akharinkhabar