ایسنا/ «مکس ریشتر» یک آهنگساز معمولی نیست. او جادوگر لحظه‌های بی‌کلام زندگی است. ساخته‌های او کالبد مادی را می‌شکافند و به اعماق روح،‌ نقطه‌ای که گویی فراموش‌ شده، نفوذ می‌کنند. قطعه‌ «در ماهیت روشنایی روز»، نمونه اعلای این هنر است که در اوج لحظات پرتنش یا در سکوت غم‌بار و پرمعنای سینما، مخاطب را به سفر درونی می‌برد. آثارش تلنگری به جان خسته آدمی‌اند و یادآوری می‌کنند که هنوز چیزی زنده درونمان می‌تپد.

«مکس ریشتر»، آهنگساز آلمانی‌تبار بریتانیایی، تا قبل از امسال هرگز نامزد جایزه اسکار نشده بود، اگرچه ممکن است یک بار، ناخواسته،‌ شانس برنده شدن آهنگساز دیگری را خراب کرده باشد.

«گاردین» نوشت، آکادمی علوم و هنرهای سینما در سال ۲۰۱۶، موسیقی متن ساخته «یوهان یوهانسون» برای فیلم «ورود»(Arrival) را به این دلیل رد صلاحیت کرد که معتقد بود تماشاگران نمی‌توانند موسیقی متن آن آهنگساز فقید ایسلندی را از قطعه موسیقی خریداری‌شده‌ای که صحنه‌های ابتدایی و پایانی این فیلم را دربر گرفته بود، تشخیص دهند. قطعه‌ای که برای بخشی از این فیلم خریداری شده بود، قطعه موسیقی «در باب ماهیت روشنایی روز» بود که توسط «مکس ریشتر» ساخته شده است.

حالا یک دهه از این اتفاق گذشته است و «ریشتر» برای موسیقی متن فیلم درام «همنت» نامزد بهترین موسیقی متن «اسکار» شده است. اگر برنده شود، این موفقیت، نقطه اوج ۱۲ ماه درخشان برای این موسیقیدان خواهد بود که یک هفته پس از مراسم اسکار در لس‌آنجلس، ۶۰ ساله می‌شود.

سال گذشته، آلبوم سال ۲۰۱۵ او که «خواب» نام دارد از مرز ۲ میلیارد پخش در تمام پلتفرم‌ها عبور کرد و به نخستین اثر کلاسیکی بدل شد که به این رقم دست پیدا کرده است. «ریشتر» پس از دریافت نشان امپراتوری بریتانیا در فهرست تشویق‌های سال نو، هفته آینده در جشنواره فیلم برلین با جایزه دوربین برلیناله نیز تقدیر می‌شود.

تنها چیزی که ممکن است در این مرحله صعود «ریشتر»‌ را مهار کند، موفقیت خود اوست. فیلم «همنت» بار دیگر برای نوازش قلب مخاطبان، به قطعه «در ماهیت روشنایی روز» متکی است و این قطعه موسیقی آن‌قدر در صفحه‌های بزرگ و کوچک همه‌جا حاضر شده که واکنش منفی منتقدان را برانگیخته است؛ به طوری که «تام سرویس»، منتقد «گاردین»، اخیرا آن را به عنوان «کلیشه همیشگی برای لحظات تعمق جدی یا شدت عاطفی» در سینما کنار گذاشته است.

با این حال «مکس ریشتر» به طور غیرقابل پیش‌بینی‌ای در حرفه موسیقی پیشرفت کرد. او که در «هاملن» شهری واقع در آلمان به دنیا آمده اما در «بدفورد»‌ واقع در انگلیس بزرگ شده است، در ۱۲-۱۳ سالگی از طریق شیرفروش محله‌شان که طرفدار پر و پاقرص موسیقی بود و همراه با بطری شیر روزانه، صفحاتی از موسیقی را به او می‌داد، با موسیقی مینیمال آشنا شد و جرقه‌ای در «مکس»‌ زده شد.

توانایی عبور از مرز نامرئی میان موسیقی «عالی» و «عامه‌پسند» به مهارتی تعیین‌کننده در مسیر حرفه‌ای او تبدیل شد. «ریشتر»‌ اگرچه به طور کلاسیک آموزش دیده است، اما هرگز شور و اشتیاق خود را برای موسیقی الکترونیک گروه «کرافت‌ورک» یا موسیقی پانک گروه «Stiff Little Fingers» پنهان نکرده است.

«ریشتر» پیش از آنکه به عنوان آهنگسازی صاحب‌سبک به موفقیت دست پیدا کند، در اواسط دهه ۱۹۹۰ با گروه «صدای آینده لندن» همکاری کرد و در سال ۲۰۰۰ در آلبوم «In the Møde» اثر «Roni Size & Reprazent»، نوازندگی سازهای زهی را ارائه داد.

«ریشتر» از زمان ساخت موسیقی متن برای مستند انیمیشن «والس با بشیر» ساخته «آری فولمن» در سال ۲۰۰۸، همواره آهنگسازی پرطرفدار در صنعت سینما بوده است.

به‌ویژه قطعه «در باب ماهیت روشنایی روز» برای فیلم‌سازان غیرقابل مقاومت بوده و در فیلم‌های ژانر عاشقانه‌های فانتزی(«عجیب‌تر از داستان»)، تریلرهای نوآر («جزیره شاتر») و درام‌های پساآخرالزمانی («آخرین بازمانده ما») ظاهر شده است. «کلوئی ژائو» این قطعه را در دقایق پایانی فیلم «هملت» استفاده کرد.

موسیقی «ریشتر»‌ در پاسخ به پرسش «هنر به چه کار می‌آید؟»، پاسخی مطمئن ارائه می‌دهد: عواطف ما را تقویت و اعصاب ما را آرام می‌کند. آلبوم رکوردشکن هشت‌ساعته «خواب» این هنرمند به گونه‌ای طراحی شده که خواب کامل شبانه را تسهیل کند و همراه با یک اپلیکیشن ارائه می‌شود.

🔹"آخرین خبر" در روبیکا
🔹"آخرین خبر" در ایتا
🔹"آخرین خبر" در بله