برخی در میان صدای چکمهها با تاریخ آشنا میشوند

ایسنا/ علیرضا داودنژاد، کارگردان به مناسبت ۱۴ خردادماه، سی و هفتمین سالگرد ارتحال امام خمینی (ره) یادداشتی را با عنوان «وطن؛ اشغال یا مقاومت؛ امام خمینی و مسئلهٔ اشغالناپذیری ایران» نوشت. در بخشی از یادداشت چنین آمده:
برخی انسانها در کتابخانهها با تاریخ آشنا میشوند؛ برخی دیگر در کوچهها، برخی در کلاسهای درس، و برخی در میان صدای چکمهها. روحالله خمینی از نسلی بود که تاریخ را نه فقط از خلال کتابها، بلکه از خلال زندگی روزمره لمس کرد. او در سال ۱۲۸۱ خورشیدی چشم به جهان گشود.
کودکی او همزمان با یکی از پرتلاطمترین دورههای تاریخ معاصر ایران بود. جنگ جهانی اول، اگرچه ایران را رسماً درگیر خود نکرد، اما عملاً بخشهای وسیعی از کشور را به میدان رقابت قدرتهای خارجی تبدیل ساخت. قحطی، ناامنی، بیماری، مرگ، حضور نیروهای بیگانه و فروپاشی نظم عمومی، بخشی از واقعیت زندگی میلیونها ایرانی بود.
برای بسیاری از نسلهای بعد، اشغال ایران در خلال جنگهای جهانی صرفاً بخشی از تاریخ بود؛ چند صفحه در کتابهای درسی، چند تصویر در آرشیوها و چند روایت در خاطرات. اما برای او این رخدادها بخشی از حافظهٔ زیسته بودند.


















