فرهیختگان/ ژاله علو اگر بود، امروز ۹۹ ساله می‌شد. بازیگری که پس از رویدادهای سال ۱۳۵۷، برخلاف بسیاری از هم‌نسلانش که عطای فعالیت هنری در ایران را به لقایش بخشیدند، ماندن در وطن را برگزید؛ انتخابی که نام او را در تاریخ هنر این سرزمین جاودانه کرد. او نه‌تنها ماند، بلکه باوقار و گزیده‌کار، در آثاری چون «روزی روزگاری» و «مختارنامه» خوش درخشید.

شوکت علو، که بعدها نام هنری «ژاله» را برای خود برگزید، از پیشگامان هنر مدرن ایران بود. او از اولین گویندگان زن رادیو، از اولین بازیگران تئاتر و سینما و از پایه‌گذاران هنر دوبله در کشور بود. صدای گرم و مخملین او، جان‌بخش شخصیت‌های سینمای جهان، از سوفیا لورن تا سوزان هیوارد بود، اما شاهکار او در هنر دوبله، مدیریت آثاری بود که با خاطرات چندنسل گِرِه خورده است؛ از انیمیشن‌های کلاسیک دیزنی گرفته تا سریال فراموش‌نشدنی «سال‌های دور از خانه» (اوشین).

بااین‌همه، ماندگارترین تصویر از ژاله علو، شمایل «مادر» و «زن قدرتمند ایرانی» بود که پس از انقلاب، به تکامل رساند. او در نقش «خاله لیلا»ی سریال «روزی روزگاری»، صلابت، مهربانی و اصالت زن ایلیاتی را چنان به‌تصویر کشید که به بخشی از هویت هنریِ ما تبدیل شد.

🔹"آخرین خبر" در روبیکا
🔹"آخرین خبر" در ایتا
🔹"آخرین خبر" در بله