بازگشایی خانه سینما و سیاست زمین سوخته سازمان سینمایی

خبرآنلاين/مازيار فکري ارشاد/ماجراهاي پر آب چشم خانه سينما در نزديک به دو سال اخير را همه دلبستگان و اعضاي خانواده بزرگ سينماي کشور مي دانند.به تعطيلي کشاندن خانه سينما به عنوان تشکيلاتي مردم نهاد و غير دولتي و صد البته فراگير از بزرگ ترين خطاهاي استراتژيک تيم مديريتي کنوني وزارت ارشاد در حوزه سينما به شمار مي رود. چسباندن انگ سياسي کاري به هيئت مديره خانه سينما و اتهامات ديگري از جمله تخلفات گسترده مالي و رانت خواري ، بي آنکه هرگز سند و مدرک روشن و مشخصي در اين زمينه ارائه شود ، بهانه‌اي بود که معاونت سينمايي ديروز و رياست سازمان سينمايي امروز را واداشت تا با شکايت به مراجع قضايي اقدام به تعطيلي اين نهاد فراگير کند.اقدامي که بي ترديد در کنار برخي سوء مديريت‌ها به وضعيت نابسامان کنوني منجر شده و سينماي ايران را در يکي از بحراني ترين دوران حيات نزديک به يک صد ساله اش قرار داده است. اين منازعات هر چه بود گذشت و روزنامه ها و خبرگزاري‌هاي کشور در نخستين روز هاي پس از تعطيلات سال نو خبر از دستور رئيس جمهور به وزارت ارشاد ، مبني بر بازگشايي مجدد خانه سينما دادند.در يک ماه گذشته هم چندين بار زمزمه هايي مبني بر تاکيدات مجدد رئيس دولت و حتي در دستور کار قرار گرفتن موضوع بازگشايي در جلسات هيئت دولت و جلسات غير رسمي ديگر بر سر زبان ها افتاده است.اما هنوز و همچنان مسئولان ذيربط از فراهم آوردن شرايط و بستر مناسب براي بازگشايي خانه سينما سر باز مي‌زنند. در شرايطي که دولت دهم ظاهرا اصرار دارد اين بحران را تا پيش از پايان کارش در مرداد ماه امسال به ساماني برساند ، همچنان مديران محترم سازمان سينمايي در اين امر تعلل مي‌کنند. اواخر سال گذشته گفتند که در صورت بازگشايي خانه سينما، بايد نام جديد «خانه سينماي جمهوري اسلامي ايران» را يدک بکشد.حرفي که مبناي حقوقي و عرفي روشني ندارد.مگر نه اينکه همه ما در جمهوري اسلامي ايران زندگي و فعاليت مي کنيم و بايد تابع قوانين موجود باشيم؟ پس اين پسوند چه معنايي دارد؟ مگر خانه تئاتر يا خانه موسيقي با چنين پسوندي فعالند؟ از اينها که بگذريم حرف و حديث هاي چند روز اخير نشان مي‌دهد مديران سازمان سينمايي کشور اصرار چنداني به حفظ تماميت و يکپارچگي صنوف بيست و چند گانه خانه سينما در دوران پس از بازگشايي ندارند.سنگ‌هاي متعددي که به بهانه واهي «قانوني شدن صنوف» پيش پاي خانه سينما انداخته مي‌شود، بزرگ‌ترين مانع بازگشت خانه سينما به دوران گذشته است. خانه سينما سازماني غير دولتي است و به طريق اولي انجمن‌هاي زير مجموعه آن نيز تشکيلاتي مردم نهاد ( ( NGO محسوب مي شوند. حال اين همه اصرار مديران ذيربط براي مفهوم مبهم «قانوني شدن» چه معنايي مي‌تواند داشته باشد، نکته‌اي است که مديران محترم سازمان سينمايي هرگز پاسخي روشن به آن نداده‌اند. اگر « قانوني شدن» از نگاه آقايان به معني زير سلطه دولت رفتن اين انجمن‌هاي صنفي باشد، آن گاه اساسا خانه سينما چه کارکردي مي‌تواند يا بايد داشته باشد؟ آقاي مهدي عظيمي ميرآبادي معاون محترم فعاليت‌هاي سازمان سينمايي در گفت و گويي اعلام کرده تا زماني که همه صنوف سينمايي زير چتر سازمان سينمايي وزارت ارشاد جمع نشوند، روند بازگشايي خانه سينما را با حداقل صنوف پيگيري خواهند کرد. پرسش اينجاست که در صورت بازگشايي خانه سينما با حضور تنها نيمي از صنوف، چه نفعي براي سينماي ايران خواهد داشت؟ صنوفي که به حق مي خواهند استقلال صنفي خود را حفظ کنند و از دولتي شدن پرهيز دارند، در اين وضعيت چه سرنوشتي خواهند داشت؟ در چنين وضعيتي امتناع سازمان سينمايي از بازگشايي خانه سينما با حضور تمامي صنوف پيشين ، آيا معنايي جز لج بازي و عدم تمکين نسبت به دستورات رئيس دولت دارد؟ نزديک به يک ماه ديگر انتخابات رياست جمهوري در پيش است و دولت تغيير خواهد کرد. آيا اين همه تعلل و سنگ اندازي معنايي جز اجراي سياست زمين سوخته و تحويل دادن ويرانه اي از خانواده سينما به دولت بعدي و وزارت ارشاد دارد؟ زمان به سرعت در حال گذار است و گروه کنوني با گرد آوري برخي انشعابات انجمن هاي صنفي ( و نه صنوف اصلي پيشين خانه سينما) مي کوشد نام خود را به عنوان گروهي که منشاء خير شده و خانه سينما را بازگشايي کرده در تاريخ ثبت کند، اما با روند کنوني نه تنها اجماعي فراگير ميان صنوف واقعي و اصلي شکل نخواهد گرفت، بلکه نام تيم مديريت فعلي تنها به عنوان کساني که خانه سينما را به تعطيلي کشاندند در ياد ها باقي خواهد ماند.