ايسنا/ کارگردان فيلم سينمايي «هندي و هرمز» که قصد دارد، اثرش را به صورت اينترنتي به نمايش دربياورد معتقد است: اهميت پيدا کردن ميزان فروش يک فيلم رفتار فرهنگي فاجعهباري است. به همين دليل ميخواهم با اکران اينترنتي اين اثر گستره مخاطب و تاثيرگذاري آن را بالا ببرم تا از اين راه مشخص شود چند نفر پاي ديدن فيلم نشستهاند.
عباس اميني که در روزهاي پيش رو در بخش «پانوراما»ي سي وهفتمين دوره جشنواره فيلم «ونکوور» فيلمش حضور دارد در گفتوگويي با ايسنا با بيان اينکه قصد دارد اين اثرش را در ايران به صورت اينترنتي به نمايش دربياورد، بيان کرد: «والدراما» اولين فيلم سينماييام بود که آن را در گروه سينمايي «هنروتجربه» اکران کردم. در آن زمان به خاطر شرايط اقتصادي که داشتم، نميتوانستم تبليغات وسيعي براي اين اثر انجام دهم و فکر کردم که اين گروه سينمايي؛ اين کار را انجام خواهد داد. اما متاسفانه در اين گروه سينمايي نيز تبليغات مناسبي صورت نگرفت، در حاليکه اين اثر ميتوانست کارکرد اجتماعي خوبي داشته باشد و بيشتر ديده شود، زيرا موضوعي درباره کودکان بدون شناسنامه دارد.
او ادامه داد: شانسي که آوردهام اين بود که در آن زمان، فيلمم توسط آقاي ربيعي (وزير وقت) ديده شد و به همين جهت کارگروهي در وزارت کار براي شناسايي بچههاي بي شناسنامه تشکيل شد و طبق آمارهايي که به دست من رسيده است، ۱۴۰ هزار کودک به همين طريق شناسايي شدند و با در اختيار گذاشتن يک شناسه موقت براي آنها امکان ادامه تحصيل فراهم شد بنابراين اگر گروه "هنروتجربه" اين امکان را ايجاد ميکرد که اين اثر در نقاط بيشتري از کشور به نمايش در بيايد قطعا تاثيرگذاري بيشتر و موفقتري داشت.
اميني با اشاره به اينکه «هندي و هرمز» هم موضوعي اجتماعي دارد و درباره ازدواج کودکان است، بيان کرد: متاسفانه اين قبيل مسائل اجتماعي در بين خبرهاي سياسي و اقتصادي گم ميشوند در حاليکه همين مشکلات است که باعث به وجود آمدن اين مسايل اجتماعي شده است.
او تصريح کرد: در نهايت براي اکران فيلم «هندي و هرمز» به اين نتيجه رسيدم که با نمايش آن در گروه سينمايي هنر و تجربه نميتوانم به هدفم که ديده شدن اين فيلم توسط قشر بيشتري از مردم است برسم بنابراين به اکران اينترنتي آن روي آوردم.
اين کارگردان با تاکيد بر اينکه "اکران اينترنتي امکاني را ايجاد ميکند که اين فيلم در تمام نقاطي که اينترنت وجود دارد ديده شود"، اظهار کرد: هر فيلم سازي خواهان آن است که اثرش روي پرده نقرهاي سينما به نمايش در بيايد و قطعا فيلمي که در محيط سينما اکران ميشود به لحاظ تاثير حسي شرايط بهتري دارد اما من از اين خودخواهي چشم پوشي کردم و فقط ميخواهم که اين اثر به بهترين شکل ممکن و توسط مخاطبان بيشتري ديده شود.
او اضافه کرد: اکران فيلم در گروه "هنروتجربه" شرايط خاصي دارد و چون سالنهاي نمايش اين آثار کم و پراکنده هستند نميتوان مردم را به راحتي تشويق به حضور در سينماها کرد. در اين ميان بايد به اين نکته هم اشاره کنم که قطعا بازگشت مالي از طريق اکران در گروه "هنر و تجربه" کافي نيست، مخصوصا براي ما که به صورت کاملا مستقل اين فيلم را ساختهايم. تنها چيزي که در اين مسير به ما کمک خواهد کرد، حضور و حمايت NGOهايي است که به نحوي با موضوع ما مرتبط هستند. اميدواريم از اين طريق بتوانيم موجي ايجاد کنيم تا اين فيلم علاوه بر تاثيرات اجتماعي خود بتواند بخشي از هزينههاي توليد ما را هم جبران کند.
اميني با تاکيد بر اينکه "ترجيح ميدادم که اکران اينترنتي و سينمايي اين اثر همزمان با هم اتفاق بيفتد" توضيح داد: بعيد ميدانم که گروه "هنر و تجربه" ما را در اين امر همراهي کند زيرا آنها تصور ميکنند که اگر اکران اينترنتي داشته باشيم ديگر در "هنر و تجربه" فروش خوبي نخواهيم داشت. اين در حاليست که از نظر من قطعا اين دو به بهتر ديده شدن هم کمک خواهند کرد.
اين کارگردان يادآور شد: من از خردادماه براي اکران فيلم سينمايي «هندي و هرمز» در حال مذاکره با گروه هنر و تجربه هستم اما تاکنون جواب دقيقي دريافت نکردهام. مشکل من شخص خاصي نيست بلکه کل اين سيستم به درستي عمل نميکند. مگر در يک سال چند اثر ميتوانند در جشنوارههاي جهاني موفقيت کسب کنند که براي آنها هم هيچ شرايط مناسبي جهت اکرانشان ايجاد نميکنند! من نميتوانم فيلمم را در جاي ديگري به غير از گروه "هنر و تجربه" اکران کنم، زيرا که بازيگر چهره ندارم و البته فيلمم کمدي هم نيست. در نهايت ميتوانم بگويم که گويي سينما دست گروه خاصي قرار گرفته و ما اصلا ديده نميشويم.
کارگردان «هندي و هرمز» با انتقاد از شرايط اکران فيلم در سينماهاي «هنر و تجربه» ادامه داد: خود من نميتوانستم براي اثر قبليام به راحتي سالني را پيدا کنم و حتي وقتي هم که به سينما مراجعه ميکردم با اين پاسخ مواجه ميشدم که اين اثر چون فروشي نداشته فيلمي ديگر را در اين سانس جايگزين آن کرديم و حالا من بايد اين حرف را چگونه ثابت ميکردم. قطعا راه حلهاي سادهاي براي هر چه بهتر شدن اين گروه سينمايي ميتوان در نظر گرفت اما نميدانم چرا هيچ کاري انجام نميشود.
عباس اميني در پايان با تاکيد بر اينکه "با ايجاد اين روند فقط ميخواستند بگويند که فيلمتان اکران شده و ديگر سر به سر ما نگذاريد"، تصريح کرد: با اين شرايطي که اکنون وجود دارد، ما فقط ميتوانيم بگوييم که فيلمم اکران شد اما اينکه چگونه و با چه ميزان مخاطب و تاثيرگذاري نمايش داده شده است، اصلا قابل تشخيص نيست. در حقيقت اکران اصلي و عادي سينما، ذهن مخاطب را به اين عادت داده که ببينند يک اثر چقدر فروش داشته و تعداد بازديد و مخاطب آن برايش مهم نيست. اين براي يک رفتار فرهنگي در جامعه فاجعه است و فکر ميکنم که با اکران اينترنتي آن، اين امکان برايم به وجود بيايد که بدانم چند نفر فيلم را ديدهاند و چقدر بر آنها موثر بوده بوده است.
بازار