خبرآنلاين/ محمدمهدي عسگرپور مي‌گويد نوشتن را بيش از کارگرداني دوست دارد. او تاکيد مي‌کند طرح و فيلمنامه‌هايي براي ساخت دارد که به دليل آرمان‌گرايي و سخت‌گيري‌اش در کار، ترجيح مي‌دهد جلوي دوربين نبرد.

موزه سينماي ايران، در ادامه سلسله نشست‌هاي تاريخ شفاهي، گفت‌وگو با محمدمهدي عسگرپور، فيلمنامه‌نويس، کارگردان و تهيه‌کننده را منتشر کرد.

محمدمهدي عسگرپور با بيان اين‌که سوم دي ۱۳۴۲ در تهران به دنيا آمده است، گفت: «اولين درآمدم از سينما در سن ۱۱ سالگي بود. در کتابخانه‌اي که من زياد رفت و آمد داشتم، گفتند تعدادي از کودکان و نوجوانان را براي بازي در يک فيلم مي‌خواهند و من هم ثبت‌نام کردم. ۱۲ روز، ما را سر صحنه فيلم «چنين کنند حکايت» ساخته آقاي اصلاني بردند که من نقش يک هنرور را داشتم و مهرداد فخيمي فيلمبرداري آن‌را برعهده داشت.»

وي ادامه داد: «نکته جالب اين بود که مدير توليد فيلم، هر روز بعد از پايان فيلمبرداري، داخل اتوبوس مي‌آمد، کيفش را باز مي‌کرد و يک اسکناس ۵۰ ريالي که در آن زمان پول خوبي بود، به ما مي داد و من براي ۱۲ روز، ۶۰ تومن گرفتم.»

عسگرپور درباره حضورش به عنوان دبير در دو دوره جشنواره ملي فجر گفت: «براي من تجربه خوبي بود و کمک کرد تا فضاي جانبي سينما را به شکل ديگري ببينم و متوجه شوم دوستان نزديک در چه جاهايي ممکن است همراهي نکنند و يا دوستاني که حتي فکرش را هم نمي‌کنيم، در کجاها کمک کردند و اين نکته برايم جذاب بود.»

اين تهيه‌کننده درباره مديريت خود در جشنواره جهاني فيلم فجر نيز توضيح داد: «براي پذيرفتن دبيري جشنواره جهاني فيلم فجر چند پارامتر وجود داشت. ابتدا علاقه‌مندي‌ام به حوزه جشنواره جهاني ، اصرار رضا ميرکريمي و تعداي از همکاران در جشنواره جهاني و حسين انتظامي که در جلساتي که با او داشتيم به من حس مثبتي داد و باعث شد تا دبيري جشنواره جهاني را بپذيرم.»

وي درباره مديريتش بر خانه سينما هم گفت: «دفعه دوم که مديريت خانه سينما پيشنهاد شد، اصرار برخي دوستان بيشتر بود و در اين‌که اين مسئوليت را بپذيرم، رضا ميرکريمي که خودش مديرعامل خانه سينما بود، نقش زيادي داشت که در نهايت پذيرفتم. انتخابات برگزار شد و من در سال ۸۷ رئيس هيات مديره و مديرعامل خانه سينما شدم. يادم مي آيد در همان سال، زنده‌ياد خسرو شکيبايي فوت کرده بود و تشيع ايشان بايد مديريت مي‌شد که جمعيت زيادي آمده بود که آن مراسم درواقع براي من تلنگري بود مبني بر اين‌که وارد جايي شدم که مديريت خاص خود را مي‌طلبد.»

عسگرپور: فيلمنامه نوشتن را بيشتر از کارگرداني دوست دارم

عسگرپور با اشاره به برنامه‌هاي خود براي خانه سينما، توضيح داد: «در دوره هفت ساله‌اي که در خانه سينما بودم، تدوين لايحه نظام صنفي، مهم‌ترين اتفاق بود و طرح ما اين بود که با تشکيل يک سازمان نظام صنفي، مانند نظام پزشکي و نظام مهندسي، بخشي از کارهاي وزارت ارشاد منتفي شود و سازمان نظام صنفي اين ماموريت را بر عهده بگيرد. يک کار فشرده‎اي هم درباره اين موضوع صورت گرفت.»

اين کارگردان در پاسخ به اين پرسش که «چرا بعد از «ميهمان داريم »، در کار فيلمسازي‌اش وقفه افتاده است، پاسخ داد: «البته در اين مدت تهيه‌کنندگي انجام دادم. خيلي وقت‌ها مي‌نويسم و سرمايه هم آماده مي‌شود و يا تلويزيون هم مي‌پذيرد، اما خودم راضي به ساخت نمي‌شوم، زيرا سن وقتي بالا مي‌رود، آدم‌ها سخت‌گيرتر مي‌شوند. البته بخشي هم به اوضاع کشورمان برمي‌گردد. ما نسلي هستيم که در جنگ و انقلاب کمي حضور داشتيم و تصور ديگري از ما وجود دارد و يک سري آرمان‌هايي هم داريم. ما فرزند زمانه خود هستيم اگر قرار باشد زمان نوشتن خيلي موارد را بي‌خيال باشيم، چيزي که مي‌خواهم نمي‌شود و در چنين شرايطي ترجيح مي‌دهم فيلم نسازم.»

وي در پايان گفت: «اگر به عقب برگردم، تمرکزم را از کارگرداني بيشتر به سمت فيلمنامه‌نويسي مي‌برم زيرا نوشتن را بيشتر دوست دارم.»

به پيج اينستاگرامي «آخرين خبر» بپيونديد
instagram.com/akharinkhabar