باید نگارش فیلم نامه سینمای کودک را به افراد متخصص واگذار کنند

منتقد و مدرس دانشگاه ،ضعف فيلمنامه را مهمترين مشکل سينماي کودک و نوجوان عنوان کرد و گفت:کارگردانان اين گونه سينمايي بايد نگارش فيلمنامه را به افراد متخصص واگذار کنند. ˈحسين گيتيˈ در گفت وگو با ايرنا،اساس و بنيان توليدات سينمايي را فيلمنامه دانست وافزود:يکي از مهمترين مشکلات سينماي کودک و نوجوان اين بوده که کارگردانان تصور مي کنند،فيلمنامه نويس هم هستند.درحاليکه اين دو حوزه از يکديگر مجزاست هر کدام را بايد افراد متخصص و کارشناس مديريت کنند. وي اين گونه سينمايي را شامل دو گرايش اصلي سينماي براي کودک و درباره کودک دانست و گفت:بيشتر توليدات سينماي ايران درباره کودک و نوجوان است و کمتر شاهد آثاري براي اين گروه سني هستيم.اگر فيلمي به مشکلات کودکان،فقر و مسائل خانوادگي آنها مي پردازد ،اين اثر در گونه اجتماعي است. اين نويسنده و مترجم ادامه داد:بسياري از فيلم هاي کودک و نوجوان در نيم ساعت اول نمي تواند مخاطب را جلب کند و اين ضعف به مشکل فيلمنامه باز مي گردد.ازسوي ديگر دنياي کودک با محالات ،تخيل و فانتزي سر و کار دارند و اگر فيلمسازي قصد دارد اثري براي کودکان توليد کند بايد از اين ابزار براي فيلم خود بهره بگيرد. به گفته وي،بيشتر توليدات اين گونه سينمايي به خاطر نبود آشنايي با ادبيات کودکانه ،داراي ديالوگ هاي ضعيف،فيلمنامه هاي حفره دار و آشفته و شخصيت پردازي ضعيف است. اين منتقد سينما تاکيد کرد:فيلمنامه نويس کودک وقتي با ادبيات آنها آشنا باشد،مي داند که بين افسانه با داستان تفاوت وجود دارد.داستان شروع،اوج و پايان قصه دارد،اما افسانه ها اين گونه نيست و ممکن است بسياري اتفاقات و رويدادها آن بي دليل و غيرمنطقي باشد. گيتي فيلمنامه داستان سرايي شده را نيازمند شخصيت پردازي کامل ،ديالوگ جذاب و از همه مهمتر روحيات و فضاي کودکانه دانست و يادآورشد:به دليل مشکلات ياد شده،اغلب فيلم هاي کودکان و نوجوانان با مشکل بازگرداندن سرمايه و جذب مخاطب روبه رو هستند.در واقع فيلمسازان کودک شناختي از دنيا و روان شناسي کودک ندارند. اين مدرس دانشگاه،برلزوم مشورت کارگردانان سينماي کودک با مشاوران ،مدرسان و متوليان امور کودکان تاکيد کرد و افزود:فيلمنامه نويسان اين حوزه دسته کم بايد چند کتاب درباره روانشناسي کودکان مطالعه کنند يا از نقطه نظرات فعالان کودک استفاده کنند. وي بر لزوم آشنايي کارگردانان با فضاي کودکان تاکيد کرد و ادامه داد:در واقع کارگردانان نبايد در توليدات خود از کودکان بازي بگيرد،بايد آنها را در شرايطي قرار دهند که زندگي کنند تا فيلم فضاي واقعي داشته باشد. اين منتقد سينما همچنين پيشنهاد کرد که هزينه بسياري از جشنواره هاي سينمايي را در اختيار کارگردانان مستعد و شايسته که به خاطر نبود شرايط مالي مناسب امکان توليد فيلم ندارند،قرار دهند تا شاهد خلق آثار قابل توجه در حوزه کودک و نوجوان باشيم.