روزياتو/ در اين مقاله آموزشي به شما خواهيم آموخت که چگونه يک فنجان چاي دبش دم کرده و از عطر و طعم عالي آن لذت ببريد. همه ما تصور مي کنيم راز خوب از آب در آمدن چاي سياه، سبز يا دمنوش ها، خوب دم کشيدن آن هاست. اما فارغ از دم کشيدن، مسايل ديگري نيز در خوش طعم تر شدن چاي نقش دارند که در اين مطلب به توضيح آن ها خواهيم پرداخت. نخستين گام: انتخاب قوري مناسب جنس قوري تاثير مستقيمي روي طعم چاي دارد. شايد باور نکنيد اما برخي از ظروف باعث مي شوند تا چاي بيش از اندازه دم کشيده و کهنه يا جوشيده شود. که در نتيجه طعم و عطر خود را از دست مي دهد. جنس هاي مختلف قوري، مزايا و معايبي دارند که در زير نوشته شده: شيشه اي: براي ديدن رنگ چاي مناسب است اما گرما را در خود نگه نمي دارد و موجب مي شود تا چاي سريعا سرد شود. سراميکي: برخلاف قوري هاي شيشه اي، انواع سراميکي به خوبي گرما را در خود نگه مي دارند و بو هم نمي گيرند. به اين مفهوم که مي توانيد در يک قوري انواع گوناگوني از چاي ها را بدون نگراني از مزه گرفتن آن ها، درست کنيد. چيني: قوري هاي چيني هم مزه به خود نمي گيرند. اما از آنجا که قوري چيني از انواع سراميکي نازک تر است، قادر نيست براي مدت طولاني گرما را در خود حفظ کند. اين قوري ها براي چاي هاي سبک همانند چاي سفيد يا چاي سبز مناسب هستند و کمتر براي چاي هاي سبز يا دمنوش ها مورد استفاده قرار مي گيرند. سفالي: اين قوري ها به خوبي گرما را در خود نگه مي دارند اما از آن جا که سريع بو و مزه محتويات خود را جذب مي کنند، بهتر است فقط براي يک نوع چاي از آن استفاده کنيد. چدني: اين قوري ها براي زمان بسيار طولاني مي توانند چاي را گرم نگه دارند، اما در عين حال، ممکن است چاي خيلي سريع بوي کهنگي گرفته و طعم جوشيده بگيريد. اين قوري ها براي چاي سياه و دمنوش هاي گياهي مناسب هستند.

گام دوم: انتخاب چاي مناسب براي يک فنجان چاي، يک قاشق چايخوري چاي خشک لازم است. بسياري از قوري ها، تفاله گير در خود دارند، اما مي توانيد از کيسه هاي مخصوص چاي يا نمونه هاي فلزي که جداگانه در فروشگاه ها عرضه مي شوند، استفاده کنيد. چاي را هميشه درون ظرفي که هوا به داخل آن نفوذ نمي کند، نگهداري کنيد. در ضمن، آن را بايد در دماي اتاق نگهداري نماييد. گونه هاي مختلف چاي: سفيد: خوش طعم، سبک، کم چگال، کافئين دار سبز: طعم ترکيبي، گياهي اما کافئين دار، گونه هاي مختلف از سبک تا تلخ سياه: غليظ، تلخ، مي توان طعم آن را با شير، قند، عسل، ليمو يا شيرين کننده ها متعادل کرد اولانگ*: مزه دودي، تهيه شده از گل ها و کافئين دار *(نوعي چاي چيني که پيش از خشک کردن قدري تخمير شده است) روبيوز: چاي قرمز، طعم سبک، براي خوش طعم کردن آن از کارامل يا وانيل استفاده مي کنند. بدون کافئين گياهي: اين دمنوش ها از انواع گياهان و گل هاي خشک تهيه مي شوند و انواع سبک و سنگين با عطر و مزه هاي گوناگون دارند.

گام سوم: جوشاندن آب دما و کيفيت آب براي تهيه چاي اهميت بسيار بالايي دارند. کيفيت: وجود اکسيژن در آب بسيار مهم است زيرا موجب مي شود تا برگ هاي چاي رنگ و عطر خود را بهتر پس بدهند. بنابراين آب هاي معدني مي توانند بهترين گزينه براي اين امر محسوب شوند. دما: براي گونه هاي مختلف چاي، دماهاي مختلفي بيان شده. به طور مثال، براي چاي سياه، آب بايد دست کم تا دماي ۱۸۰ درجه سانتي گرادي داغ شود. اما براي چاي هاي سبک تر همانند چاي سفيد يا سبز، آبي با دماي ۱۶۰ درجه سانتي گراد نيز کفايت مي کند. آب را پس از جوشيدن به مدت ۲ تا ۳ دقيقه کنار بگذاريد تا املاح آن ته نشين شوند، سپس چاي را با آن دم کنيد. گام چهارم: دم کشيدن چاي پس از پشت سر گذاشتن سه مرحله قبلي، چاي را درون قوري ريخته و آب جوشيده و ته نشين شده را روي آن بريزيد. مدت زمان دم کشيدن چاي هاي مختلف گوناگون است. زمان هاي ذکر شده در زير براي يک قاشق چايخوري چاي خشک است: سفيد: ۴ تا ۵ دقيقه سبز: ۴۵ ثانيه تا ۱ دقيقه سياه: ۲ تا ۳ دقيقه اولانگ: ۳ دقيقه روبيز: ۵ تا ۶ دقيقه گياهي/دمنوش: ۵ تا ۶ دقيقه نکته ۱: براي دم کردن گياهان مخلوط، کمترين زمان دم کشيدن آن ها را در نظر بگيريد. در ضمن، هرگز آب را دو بار نجوشانيد زيرا اکسيژن موجود در آن از بين مي رود. براي داشتن يک چاي خوش طعم، بهتر است آب سرد تازه را بجوشانيد. نکته۲: حتما چاي يا دمنوش را از صافي عبور دهيد و سپس بنوشيد.