خراسان/داستان وحیدرضا صادق‌پور نشان می‌دهد پذیرش تفاوت‌های فردی و رها شدن از ترس قضاوت دیگران، چگونه می‌تواند یک چالش گفتاری را به بخشی از هویت، اصالت و موفقیت اجتماعی تبدیل کند

در فضای مجازی اغلب افراد تلاش می‌کنند تصویری بی‌نقص از خود ارائه دهند، اما در مواردی، یک ویژگی متفاوت می‌تواند به عاملی برای جلب اعتماد و ارتباط عمیق‌تر با مخاطب و نقطه قوت فرد تبدیل شود. حمیدرضا صادق‌پور بلاگر شناخته‌شده‌ای که لکنت زبان دارد، اخیرا در مصاحبه ویدئویی که بسیار پربازدید شد روایت متفاوتی از کودکی و مشکل لکنت زبانش را بازگو کرد. نمونه‌ای قابل تأمل از همین موضوع که فرد به جای پنهان کردن تفاوت خود، آن را پذیرفته و به بخشی از هویت شخصی و حرفه‌ای‌اش تبدیل کرده است. در ادامه به بررسی ابعاد روان‌شناختی این موضوع می‌پردازیم.

چرا پذیرش، اعتماد به نفس می‌سازد؟
جامعه معمولاً لکنت زبان را یک ضعف یا ناتوانی تلقی می‌کند، ویژگی‌ای که فرد باید آن را پنهان کند یا از دیده شدنش خجالت بکشد. اما وحیدرضا مسیر متفاوتی را انتخاب کرده است. او با حضور فعال در فضای مجازی و صحبت کردن بدون تلاش برای پنهان کردن لکنت خود، پیامی مهم را منتقل می‌کند: عزت‌نفس واقعی از پذیرش خویشتن آغاز می‌شود، نه از تلاش برای بی‌نقص به نظر رسیدن. از نگاه روان‌شناسی، یکی از مهم‌ترین عوامل سلامت روان، پذیرش ویژگی‌های فردی است. بسیاری از افراد سال‌ها انرژی خود را صرف پنهان کردن تفاوت‌ها و نقاط ضعف خود می‌کنند. این تلاش دائمی می‌تواند اضطراب، احساس شرم و کاهش اعتمادبه‌نفس را به همراه داشته باشد. در مقابل، افرادی که تفاوت‌های خود را می‌پذیرند، معمولاً احساس آرامش و اصالت بیشتری را تجربه می‌کنند.
صراحت به جای خجالت
یکی از نکات جالب در شیوه فعالیت وحیدرضا، استفاده از استراتژی «صراحت به جای خجالت» است. او نه‌تنها لکنت خود را پنهان نمی‌کند، بلکه گاهی با آن شوخی نیز می‌کند. این رفتار از منظر روان‌شناختی اهمیت زیادی دارد چون قضاوت احتمالی دیگران را خنثی می‌کند و کنترل روایت را در اختیار خود فرد قرار می‌دهد. هنگامی که انسان از بیان واقعیت وجودی خود هراسی ندارد، دیگران هم کمتر از آن به عنوان ابزاری برای قضاوت استفاده می‌کنند.
امیدی برای افراد مشابه
موضوع مهم دیگر، ایجاد حس همذات‌پنداری است. بسیاری از کودکان، نوجوانان و بزرگسالانی که با لکنت زبان زندگی می‌کنند، ممکن است احساس کنند تفاوت آن‌ها مانعی برای حضور اجتماعی یا موفقیت است. مشاهده فردی که با وجود همین ویژگی توانسته ارتباط گسترده‌ای با مخاطبان برقرار کند، می‌تواند پیام امیدبخشی برای آنان باشد. چنین الگوهایی به افراد نشان می‌دهند که محدودیت‌ها الزاماً تعیین‌کننده آینده نیستند.
لکنت؛ اختلالی که با استرس افزایش می‌یابد
لکنت زبان در واقع نوعی اختلال گفتاری است که باعث تکرار، کشیده شدن یا توقف ناخواسته در بیان کلمات می‌شود. افراد دارای لکنت معمولاً دقیقاً می‌دانند چه می‌خواهند بگویند، اما در بیان روان آن با دشواری روبه‌رو هستند. شدت این مشکل هم ممکن است در شرایطی مانند استرس، خستگی، فشار روانی یا صحبت در جمع افزایش پیدا کند. با این حال لکنت به معنای ضعف هوش، ناتوانی ذهنی یا کمبود توانایی‌های فرد نیست، موضوعی که هنوز بسیاری از مردم به درستی از آن آگاه نیستند. پژوهش‌ها نشان می‌دهد عوامل متعددی از جمله زمینه‌های ژنتیکی، تفاوت‌های عصبی در کنترل گفتار و برخی عوامل روانی می‌توانند در بروز یا تشدید لکنت نقش داشته باشند. همچنین روش‌هایی مانند گفتاردرمانی، درمان شناختی ـ رفتاری و آموزش مهارت‌های ارتباطی می‌توانند به بهبود عملکرد افراد کمک کنند.
تفاوتی که به امضای شخصی تبدیل شد
شاید مهم‌ترین درس این روایت آن باشد که موفقیت همیشه در حذف ضعف‌ها به دست نمی‌آید. گاهی انسان زمانی رشد می‌کند که تفاوت‌های خود را بپذیرد و آن‌ها را به بخشی از هویت منحصربه‌فردش تبدیل کند. وحیدرضا نشان داده است که آنچه مخاطب را جذب می‌کند، صرفاً روان صحبت کردن نیست، بلکه صداقت، اصالت و شجاعت حضور داشتن با تمام ویژگی‌های واقعی خود است. روایت آقای صادق‌پور یادآور این حقیقت است که انسان‌ها با نقص‌ها و تفاوت‌هایشان تعریف نمی‌شوند، بلکه با شیوه مواجهه با آن‌ها شناخته می‌شوند. همان چیزی که سال‌ها از آن خجالت می‌کشیم، می‌تواند به امضای شخصی و نقطه قوت زندگی ما تبدیل شود.

🔹"آخرین خبر" در روبیکا
🔹"آخرین خبر" در ایتا
🔹"آخرین خبر" در بله