آخرین خبر/ خیلی از مادرها این روزها یک جمله تکراری از فرزندشان می‌شنوند: «مامان، حوصله‌ام سر رفت!» جمله‌ای که شاید در ظاهر ساده باشد، اما اگر زیاد تکرار شود، می‌تواند نشانه‌ نیاز کودک به توجه بیشتر، تنوع در برنامه روزانه یا حتی ناتوانی او در سرگرم کردن خودش باشد. واقعیت این است که بچه‌ها قرار نیست همیشه با کلاس، اسباب‌بازی، تلویزیون یا موبایل سرگرم باشند. گاهی «حوصله سر رفتن» برای کودک، فرصتی است تا خلاقیتش بیدار شود؛ البته به شرطی که ما والدین، راه درست مواجهه با آن را بلد باشیم. اگر دختر 8 ساله‌تان مدام بی‌حوصلگی می‌کند، بهتر است به جای نگرانی یا عصبانی شدن، کمی دقیق‌تر ریشه ماجرا را پیدا کنید.
1- اول برنامه روزانه‌اش را بررسی کنید
کودکی که ساعت‌های طولانی پای تلویزیون، تبلت یا موبایل می‌نشیند، معمولا نسبت به بازی‌های معمولی و فعالیت‌های ساده، کم‌حوصله می‌شود. چون ذهنش به محرک‌های سریع و متنوع عادت کرده است. از طرف دیگر، برنامه‌ای که بیش از حد یکنواخت باشد هم می‌تواند کودک را کسل کند. بهتر است تعادلی بین بازی، تحرک، استراحت و گفت‌وگوی خانوادگی برقرار کنید.
2- همه بار سرگرم کردن او را به دوش نگیرید
بعضی بچه‌ها عادت می‌کنند که همیشه یک نفر برایشان برنامه بریزد. در این شرایط، به محض تنها شدن یا تمام شدن یک بازی، احساس بی‌حوصلگی می‌کنند. لازم نیست هر بار شما نقش سرگرم‌کننده را بازی کنید. گاهی از او بپرسید: «خودت چه ایده‌ای برای بازی داری؟» این سوال ساده، به کودک کمک می‌کند کم‌کم مسئولیت اوقات فراغتش را بپذیرد.
3- فهرست سرگرمی‌های ساده درست کنید
با کمک خودش یک فهرست از کارهای مورد علاقه‌اش تهیه کنید؛ مثلا نقاشی، قصه‌سازی، کتاب خواندن، ساخت کاردستی، بازی با لگو، پازل، کمک در آشپزخانه یا حتی آب دادن به گل‌ها. این فهرست را جایی جلوی چشمش بگذارید تا هر وقت گفت «حوصله‌ام سر رفت»، بتواند یکی را انتخاب کند. همین انتخاب کردن، حس توانمندی او را بیشتر می‌کند.
4- بازی‌های حرکتی را جدی بگیرید
خیلی وقت‌ها بی‌حوصلگی، نتیجه کم‌تحرکی است. کودک 8 ساله به دویدن، پریدن، بازی در فضای باز و تخلیه انرژی نیاز دارد. اگر این نیاز تامین نشود، هم زودرنج می‌شود و هم مدام احساس کسالت می‌کند. حتی یک پیاده‌روی عصرانه، بازی با توپ یا چند حرکت ساده در خانه هم می‌تواند حالش را بهتر کند.
5- به احساساتش گوش بدهید
گاهی پشت این بی‌حوصلگی، احساس تنهایی، اضطراب، نیاز به توجه یا حتی خستگی پنهان است. اگر این جمله را زیاد تکرار می‌کند، فقط راه‌حل ندهید؛ گاهی کنارش بنشینید و بپرسید: «چیزی ناراحتت کرده؟» یا «دوست داری بیشتر چه کارهایی باهم انجام بدهیم؟» کودک وقتی دیده و شنیده شود، آرام‌تر می‌شود.

بی‌حوصلگیِ گاه‌به‌گاه در کودکان طبیعی است، اما اگر به عادت همیشگی تبدیل شود، بهتر است سبک زندگی و نیازهای عاطفی‌شان را دوباره مرور کنیم. قرار نیست مادرها همیشه نقش سرگرم‌کننده را بازی کنند؛ گاهی بهترین کمک، یاد دادن مهارتِ بازی کردن، انتخاب کردن و کنار آمدن با لحظه‌های خلوت است. کودکی که یاد بگیرد خودش برای وقتش ایده داشته باشد، هم شادتر می‌شود و هم مستقل‌تر.

خبرنگار: زهراسادات سعیدی

🔹"آخرین خبر" در روبیکا
🔹"آخرین خبر" در ایتا
🔹"آخرین خبر" در بله