خراسان/ پدری هستم ۴۰ ساله. نگران دخترم هستم که به نظرم دربیان احساساتش وبروز آنها مشکل دارد. تا حالا به من که پدرش هستم یا حتی مادرش، یک بارنگفته که دوستتان دارم. میترسم درآینده با مشکلاتی روبهرو شود.چه کنم؟
مخاطب گرامی، بهتربودکه سن دخترتان را قیدمی کردید. به هرحال نگرانی شما به عنوان یک پدر نشاندهنده دلسوزی و هوشیاری شماست. این که او ابرازعلاقه نمیکندلزوما به معنی مشکل عاطفی نیست، بلکه میتواند ریشه درویژگیهای شخصیتی یا مدل ارتباطی خانواده داشته باشد.برای این که متوجه شوید آیا این یک ویزگی شخصیتی است یا ناتوانی دربیان، می توان موارد زیر را بررسی کرد.
۱-ریشه یابی علت بدون قضاوت |قبل ازبرچسب زدن به او بهتراست نگاهی به این چند مورد بیندازید:
*الگوی خانواده | آیا درخانواده شما و ارتباطی که تمام اعضای خانواده با یکدیگردارند ابرازعلاقه به صورت کلامی مرسوم میباشد یا خیر؟شاید او دارد همان الگو را تکرارمی کند.
*نوع زبان عشق | هرانسانی زبان عشق متفاوتی دارد. ممکن است او ابرازعلاقه کلامی نگوید اما محبتش را با کمک به شما یا حتی بدون در کنار شما بودن نشان میدهد.
*شخصیت درونگرا یا محتاط | برخی افراد احساسات را بسیارعمیق تجربه میکنند اما ابراز آنها برایشان بسیاردشوار یا حتی خجالتآوراست.
۲-چه کاری میتوان انجام داد؟| مهمترین قدم ایجاد امنیت عاطفی است. او زمانی احساس راحتی میکند که بداند احساساتش هر چه باشد حتی ناراحتی یا خشم، مورد قضاوت و تحلیل و سرزنش شدن قرارنمیگیرد. مثلا وقتی ناراحتی خود را میگوید بلافاصله او را نصیحت میکنید، یاد میگیرد که احساساتش را پنهان کند.
*الگوی رفتاری باشید. به جای این که ازاو بپرسید چرا به من نمیگویی دوستت دارم، خودتان ابرازعلاقه کنید.خودتان توانایی و رفتارهای صحیح او را ببینید و بهش بگویید که چقدرخوبی. اینگونه فضا برای او باز و امن است.
*ازپرسشهای بازوغیرمستقیم استفاده کنید. مثلا به جای این که بپرسید حالت چطوره؟ که بلافاصله بگویدخوبم. بپرسید امروز چه چیزی باعث شد لبخند بزنی یا چی تو را کلافه کرد؟این کاربه او یادمیدهد که احساسات خود را ازحالت کلی به حالت جزیی و توصیفی تبدیل کند.
*درباره احساسات به صورت علمی و غیرمستقیم صحبت کنید. میتوانید هنگام تماشای یک فیلم یا خواندن یک داستان درباره شخصیتها صحبت کنید. مثلا بگویید به نظرت چرا اون شخصیت نتونست حرف دلش و بزنه؟
۳-چه زمانی واقعا باید نگران باشید؟|اگرمتوجه شدید که او در روابط اجتماعیاش مثلا دوستان و همسالان نیزکاملا منزوی است. یا دربرابر هرگونه احساس خوشحالی یا غم یا خشم کاملا بی احساس به نظر می رسد. ممکن است به صحبت و کمک گرفتن از روانشناس حضوری نیازباشد. اما اگر درکارهای روزمره و روابطش با دیگران عادی است، او احتمالا فقط یک فرد کمحرف یا محتاط است.
توصیه نهایی
به جای این که نگران آینده باشید روی ساختن فضای امن درحال تمرکز کنید. اگراو حس کند خانه امنترین جای دنیا برای ابراز هر حسی است، در آینده هم ابراز عشق راحتتر خواهد بود.
دخترم هیچ ابراز احساساتی نمیکند
1405/07/04 - 08:50
229
1405/07/04 - 08:50
