خداحافظ اتاق خواب مامان و بابا

خراسان/  سختي خوابيدن در کنار کودکي که هر روز بزرگ تر مي شود بر کيفيت زندگي والدين تاثيرگذار است. در اين شرايط جدا کردن اتاق خواب کودک آن قدر ها هم که تصور مي شود سخت نيست و فقط کمي استقامت مي خواهد و چند شب بدخوابي. داشتن اطلاعات لازم و دانستن راهکار هاي مفيد که در ادامه مطرح مي شود، مي تواند به والدين در گذراندن اين مرحله ياري رساند. دلايل ضرورت جداسازي اتاق خواب کودک والدين بايد توجه داشته باشند، يکي از نتايج منفي جدا نکردن اتاق کودک از والدين، وابسته شدن بيش از حد کودک به والدين است و احتمال دارد اين کودکان در آينده براي رفتن به مهدکودک يا مدرسه با مشکل مواجه شوند و رشد شخصيت در آن ها به کندي انجام گيرد. از سوي ديگر روان شناسان بر جدا ساختن رختخواب کودک از والدين تاکيد مي کنند و آن را عاملي براي رشد شخصيت کودک مي دانند. بهترين سن براي جداسازي اتاق خواب کودک به طور کلي نوزاد بهتر است در سال اول زندگي خود، در اتاق والدين اما در تخت خواب جداگانه بخوابد. اين در حالي است که بعضي روانشناسان معتقد هستند، والدين پس از 6 ماه اول مي توانند نوزاد را در اتاق خودش بخوابانند اما 6 ماه يا يک سال اول زندگي زمان بسيار حساسي براي نوزادان است. بسياري از مادران به علت وابستگي شديد به کودک ترجيح مي دهند کودک خود را سال ها در کنار خود بخوابانند. والدين بايد بدانند، هرچه سن کودکان براي جدا کردن محل خواب پايين تر باشد، انجام اين کار راحت تر است و زماني که کودکان قادر به اجازه گرفتن براي ورود به اتاق هستند آن ها را در اتاق جداگانه اي بخوابانند. دنبال يک شبه به نتيجه رسيدن نباشيد از آنجا که کودک به خوابيدن در کنار والدين عادت کرده است، تغيير مکان خواب براي او چندان خوشايند نيست، از اين رو ممکن است اين امر با مقاومت کودک رو به رو شود و از کودک رفتار هاي نامناسب ديده شود. برخي والدين براي رهايي از ناراحتي هاي هنگام خواب، در مقابل کودک کوتاه مي آيند و او را در تمايلاتش براي خوابيدن در کنار خودشان آزاد مي گذارند. اگر چه اين کار براي يکي دو شب قابل توجيه است؛ براي مثال وقتي که کودک بيمار است يا روحيه نامناسبي دارد اما به طور کلي، اين عمل به کودک مي آموزد با کمي اصرار و بداخلاقي (حتي بعد از بزرگ شدن) در کنار والدين خود بخوابد. با اين حال به ياد داشته باشيد تغيير مکان خواب کودک يک شبه ممکن نمي شود و براي اين که تغيير مکان کودک، کمترين آسيب را به او برساند بايد صبور باشيد و در برابر رفتار هاي او تحکمي عمل نکنيد. 6 راهکار جداسازي اتاق کودک از والدين 1- به تدريج از او جدا شويد. در ابتدا، هيچ گاه کودک خود را به تنهايي براي خوابيدن در اتاقش نفرستيد زيرا اين امر مي تواند فشار رواني زيادي را به کودک تحميل کند. بهتر است 10 تا 30 دقيقه قبل از خواب را به او اختصاص دهيد. توصيه مي شود والدين در اتاق خواب کودک حضور پيدا کنند تا کودک به خواب رود. حضور والدين در کنار کودک موجب آرامش رواني وي مي شود و به او اين اطمينان را مي دهد که اتاق خواب اختصاصي اش وحشتي ندارد و هر زماني که لازم باشد والدين در کنار او خواهند بود. 2- تا خوابيدن کودک کنارش بمانيد. به طور طبيعي و در روز هاي ابتدايي جداسازي اتاق کودک، او تا صبح چند بار از خواب بيدار مي شود و مي خواهد به رختخواب والدين برگردد و پيش آن ها بخوابد. در چنين موقعيتي مادر بايد با آرامش و همراه با نوازش به همراه کودک به اتاق او برگردد و تا موقع خوابيدن کنار او باقي بماند. همچنين قبل از خواب به کودک خود وعده بدهيد که هر روز صبح که از خواب بلند مي شود اگر در تخت خواب خودش باشد يک هديه دريافت مي کند. والدين فراموش نکنند که اگر مادر اين روند را براي مدتي مانند يک ماه ادامه دهد اما تنها يک مرتبه به کودک اجازه خوابيدن در کنار خود را بدهد، تمام زحماتش از بين خواهد رفت. 3- مرحله به مرحله پيش برويد. يعني کودک در مرحله اول در رختخواب خود در اتاق والدين بخوابد، بعد رختخواب او به تدريج فاصله بيشتري از رختخواب والدين بگيرد تا آن که به اتاق خودش منتقل شود. 4- اتاقش را تزئين کنيد. اتاق خواب کودک را با وسايلي که مورد علاقه او ست، تزيين کنيد و اتاق او را به محل خوشايندي براي او تبديل کنيد. 5- با او حرف بزنيد. با بيان خاطرات شيرين خود يا ديگران از جدا کردن اتاق خواب تان در دوران کودکي و احساس هاي خوبي مانند احساس بزرگ شدن به خاطر اين اتفاق، زمينه پذيرش اين موضوع را در کودک بالا ببريد. 6- در صورت نياز از چراغ خواب استفاده کنيد. اگر از تاريکي مي ترسد، در اتاق او چراغ خواب قرار دهيد. با کانال تلگرامي «آخرين خبر» همراه شويد