شرق/ چندوقتي است که فيلم روپاييزدنش در شبکههاي اجتماعي دست به دست ميشود؛ حسنا، دختر ٢١ساله ايراني عاشق حرکات نمايشي با توپ است؛ حرکاتي که اسم مدرني دارد و به آن «فرياستايل» گفته ميشود. دانشجوي دانشگاه خواجه نصير است و در محله نارمک تهران زندگي ميکند و کلا هم به صورت حرفهاي دوسالي ميشود که «فرياستايل» کار ميکند. البته عشقش به توپ فوتبال برگرفته از عشق به خود فوتبال است.
«من قبلا فوتسال بازي ميکردم و به فوتبال هم رو آوردم. راستش در کارنامهام سابقه دعوتشدن به تمرينات تيم ملي فوتبال زنان را هم دارم ولي فرصتي براي بازيکردن به دست نياوردم». حسنا ميرهادي صحبتهايش با «شرق» را با اين جملات شروع ميکند و در ادامه ميگويد: «بااينحال با مصدوميت شديدي که در فوتبال نصيبم شد، مجبور شدم اين رشته ورزشي را کنار بگذارم. من در همان ١٩سالگي رباط صليبيام پاره شد و ديگر نتوانستم آنطور که ميخواهم به فوتبال ادامه دهم. البته اين موضوع باعث شد به سراغ فرياستايل بروم».
از سرگرمي تا حرفهايگري
حسنا براي اينکه جاي خالي توپ فوتبال را در زندگياش زياد حس نکند، هميشه با خودش يک توپ دارد؛ او ابتدا با روپاييزدن خودش را سرگرم کرد تا اينکه بعدها متوجه شد ميتواند در رشته ديگري فعاليت کند. «راستش اول فقط براي سرگرمي خودم روپايي ميزدم. شروع کردم به تمرين حرکات مختلف با توپ. اصلا نميدانستم اسم کاري که ميکنم فرياستايل است. تا اينکه بعدها چند نفر پيدا شدند و به من گفتند اين کارها خودش يک نوع رشته است و اسم آن رشته هم فرياستايل است. الان نزديک به ٢,٥ يا سه سال است که به صورت حرفهاي در اين زمينه کار ميکنم».
مادرم من را تشويق کرد
فرياستايل در ايران هنوز جنبه رسمي پيدا نکرده؛ مشخصا زير نظر هيچ فدراسيون و ارگاني نيست ولي بااينحال علاقهمندان بسيار زيادي دارد؛ بهويژه در ميان پسرها که هر روز هم به تعدادشان اضافه ميشود. با چنين شرايطي، طبيعتا کار براي حسنا سختتر هم شده است. «چندجايي سپردم تا اينکه ببينم جايي براي آموزشدادن حرفهاي اين رشته وجود دارد يا نه؛ ديدم جايي نيست. از طرفي همه فرياستايلکارهاي ايران هم که حرفهاي کار ميکنند پسر هستند و شرايط براي تمرينکردنم سخت بود. البته مادرم در اين زمينه به من کمک کرد و با من براي پيداکردن يکي، دو مربي که بتوانند کمکم کنند، همگام شد. سرانجام توانستم با يک مربي که پيشينه خوبي در اين زمينه داشت، به توافق برسم. مادرم همراهم ميآمد و در اين جلسات شرکت ميکرد».
يک بار بين ٣٥ پسر دوم شدم
با توجه به اينکه ظاهرا حسنا تنها دختر ايراني است که به صورت حرفهاي فرياستايل کار ميکند، براي مسابقهدادن و شرکتکردن در تورنمنتها با مشکلاتي هم مواجه است. «تورنمنتهاي خارجي که به صورت حرفهاي برگزار ميشود ولي من تا به حال در آنها شرکت نکردهام. دليلش هم اين است که ميخواهم به سطح قابلقبولي از تکنيک و مهارت برسم تا بعد اگر فرصت شد، در اين تورنمنتها هم مسابقه بدهم». بااينحال براي شرکتکردن در رقابتهاي داخلي هم شرايط براي يک دختر به اين سادگيها نيست. در ايران از قرار معلوم کلا دو نوع رقابت برگزار ميشود که يکي «ليگ آنلاين» و ديگري «پرشينبال» است. ليگ آنلاين رقابت مهيجي است که بين فرياستايلکاران در فضاي مجازي برگزار ميشود؛
هر کدام از آنها از هنرنماييهايشان فيلم ميگيرند و بعدا در جاي مشخصي آپلود ميکنند تا به کارشان نمره دهند. هرکسي که نمره بيشتري بگيرد، در نهايت بهعنوان نفر اول انتخاب ميشود. اين رقابتها به صورت ليگ است و در چند مرحله برگزار ميشود. اتفاقا اين ليگ فرصت خوبي براي حسنا بوده که بتواند تواناييهايش را نشان دهد. «من هم در اين ليگ شرکت کردم. يک بار در يک مرحله از اين ليگ بين ٣٥ پسر نفر دوم شدم. سال گذشته هم در مجموع ليگ، بهعنوان هشتمي رسيدم». رقابت دوم بين فرياستايليها «پرشينبال» است که به صورت حضوري بايد شرکت کنند و مسابقه بدهند. حسنا ميگويد: «در اين تورنمنت من فقط يک بار شرکت کردم آنهم نه بهعنوان فردي که قرار است مسابقه بدهد؛ بلکه فقط رفتم و چنددقيقهاي روپايي زدم و سعي کردم خودم را ارزيابي کنم».
يکسالونيم است که ديگر کسي مسخرهام نميکند
هنوز هم ديدن دختري که بتواند با توپ حرکات خارقالعادهاي انجام دهد، براي بسياري جذاب است؛ بهويژه اينکه با مهارتهاي بالايي هم همراه شود. حسنا بااينحال ميگويد هميشه رفتار مردم بهويژه مردها با او يکسان نبوده است: «آن اوايل که کارم را شروع کرده بودم، مثل الان مسلط نبودم و چندان نميتوانستم حرفهاي کار کنم. به همين خاطر خيلي از پسرها وقتي من را ميديدند، مسخرهام ميکردند. الان اما شرايط فرق کرده؛ حالا که حرفهايتر شدهام مردم گوشهاي ميمانند و به کارهايم نگاه ميکنند. بعضي از آنها واکنشي ندارند و بعد از چند دقيقه ميروند ولي عدهاي ديگر هم جلو ميآيند و به من تبريک ميگويند. ميگويند همين که در اين جامعه دختري بتواند به اين سطح از مهارت برسد، عالي است. الان ديگر يکسالونيمي ميشود که کسي مسخرهام نکرده است (ميخندد)».
تنها دختر فرياستايل منم
فرياستايل کلا رشتهاي نوپا در دنياست؛ شايد عمر حرفهاياش به زحمت به يک دهه برسد؛ به همين خاطر در ايران هم افراد زيادي که به اين رشته بپردازند، وجود ندارد. حسنا ميگويد: «هستند دختران ديگري که روپايي ميزنند و يکي، دو حرکت با توپ انجام ميدهند ولي هيچکدام به صورت حرفهاي کار نميکنند. ديدهام که يکي، دو نفر از دختران يک حرکت ويژه از فرياستايل را ميزنند ولي خودم بشخصه کسي را که فقط يک حرکت بلد است، فرياستايلکار نميدانم».
ميخواهم به دختران ايراني آموزش دهم
حسنا که حالا کارش در شبکههاي اجتماعي گرفته و حرکات خارقالعادهاش همه را به وجد آورده، ميگويد ميخواهد پاي بقيه دختراني را که به اين رشته علاقهمند هستند هم به فرياستايل باز کند. «يکي از کليترين اهدافي که دارم اين است که اين رشته را گسترش دهم؛ بهويژه ميان دختران ايراني. فرياستايل ورزش مهيجي است که هيچ هزينهاي ندارد؛ به قول خارجيها (به انگليسي جملهاش را ميگويد) همهچيزي که شما نياز داريد، فقط يک توپ است. مثل بقيه ورزشها نيست که نياز به هزينه داشته باشد». بااينحال اين جوان ٢١ساله ميگويد استقبال زنان تا الان چندان خوب نبوده است.
«ببينيد؛ من آن اوايل پيشنهادات زيادي داشتم و خيليها ميخواستند آموزش ببينند. من هم با روي خوش استقبال کردم. آن اوايل حتي حاضر بودم رايگان به بقيه دختران آموزش دهم. يکي، دو نفر هم خيلي جدي پاي کار آمدند ولي بعدا منصرف شدند! حتي کار به جايي رسيد که خودم به آنها زنگ ميزدم که چرا نميآييد تمرين؟ بعدها هم تصميم گرفتم آموزشم را پولي کنم تا حداقل براي کاري که ميکنم ارزش قائل شوم ولي مشکلي که تا الان وجود دارد اين است که آنهايي که به سراغ اين رشته ميآيند اراده زيادي ندارند. ميآيند، چند جلسه کار ميکنند و بعد ميروند. نبايد فراموش کنيم که فرياستايل تلاش مضاعف ميخواهد».
نگذاشتند با پسرها مسابقه بدهم
آخرين اخباري که درباره حسنا ميرهادي در فضاي مجازي منتشر شد، اين بود که او را از حضور در يک تورنمنت داخلي به «جرم» دختربودن منع کردهاند. خودش در اين مورد ميگويد: «اين مسابقه را يک شرکت خصوصي راه انداخت. آنها گفته بودند ١٦ نفر برتر ايران بيايند و در اين مسابقه شرکت کنند. از آنجا که در ليگ قبل من نفر هشتم شده بودم، سهميه حضور در اين تورنمنت را به دست ميآوردم ولي مسئولان آن شرکت به خاطر اينکه دختر بودم، نخواستند ريسک کنند. ميترسيدند که بعدا به آنها گير بدهند که شما اين رقابتها را به صورت مختلط برگزار کردهايد! با وجود اينکه همه ميدانستند نميتواند چنين موضوعي صحت داشته باشد».
لباسم هيچ مشکلي ندارد
شايد در نگاه اول يکي از دلايلي که مانع حضور حسنا در رقابت مذکور شده، پوشش او باشد ولي خودش ميگويد هرگز لباسهايش مشکلي نداشته است. «من از همان روز اولي که فرياستايل را شروع کردهام حواسم به اين بوده که لباسهايم مشکلي نداشته باشند. هرجا که رفتهام تا تمرين کنم يا فيلمي براي ليگ بگيرم، لباس و شلوار بسيار گشاد پوشيدهام. پس پوشش من مطلقا هيچ مشکلي نميتواند داشته باشد. از طرفي اين خواسته خودم هم بوده؛ ميخواستم هميشه با پوشش مناسب تمرين کنم تا نشان دهم لباسها محدوديتي براي دختران ايراني به وجود نميآورد».
روزي ٤ ساعت تمرين ميکنم
براي رسيدن به سطح بالا در فرياستايل نياز به تمرينات سخت و مستمر است؛ کاري که شايد براي يک دختر دانشجو چندان راحت نباشد. حسنا اما ميگويد: «هيچوقت از تمريناتم نزدهام. ظهر که ميشود، وسايلم را برميدارم و براي تمرينکردن ميروم. حتي زمانهايي که در دانشگاه امتحان هم دارم، باز بايد تمرينم سر جايش باشد. بهطور ميانگين روزي چهار يا پنج ساعت تمرين ميکنم». او باز هم تأکيد ميکند اين رشته امکانات خاصي نميخواهد: «همانطور که گفتم، فقط به يک توپ نياز داريد. من توپم را برميدارم و براي تمرين به پارکهاي نزديک خانهمان ميروم».
چيزي نميخواهم به غير از حمايت اينکه فرياستايل متولي خاصي در ايران ندارد، ورزشکاران اين رشته را کمي سردرگم کرده؛ حسنا هم يکي از آنهاست و در اين مورد ميگويد: «نميدانم چه ميشود گفت جز اينکه از ما حمايت کنند. اينکه زير شاخه يک فدراسيون هم قرار بگيريم، خوب است. طبيعتا وقتي حامي باشد، ميل به پيشرفت هم بيشتر ميشود».
همراهان عزيز، آخرين خبر را بر روي بسترهاي زير دنبال کنيد:
آخرين خبر در تلگرام
https://t.me/akharinkhabar
آخرين خبر در ويسپي
http://wispi.me/channel/akharinkhabar
آخرين خبر در سروش
http://sapp.ir/akharinkhabar
آخرين خبر در گپ
https://gap.im/akharinkhabar
بازار