اصلاح صورت و ابرو برای دختر مجرد(از دیدگاه فقهی و اجتماعی)

مرکز پاسخگويي به سولات ديني/ برداشتن ابرو و اصلاح صورت براي دختران مجرد از نظر عرف جامعه و از نظر دين اسلام چه حکمي دارد؟ چرا دختران ابرو برداشته جايگاه خوبي در جامعه ندارند؟ چرا تا قبل ازدواج نميتوان به تميزي صورت رسيد؟ اگر اين کار اشتباه است چرا اکثر مردم انجام ميدهند و استدلال منطقي و دقيق براي اشتباه بودن آن چيست؟ فرق برداشتن ابرو در دبيرستان و دانشگاه چيست؟ دختر-18 ساله-دانش آموز پاسخ: در مورد برداشتن ابرو توسط دختران بايد توجه کنيد که از نظر شرعي برداشتن ابرو اشکالي ندارد و هيچ فرقي بين زنان و دختران وجود ندارد. اما اگر از نظر عرفي زينت محسوب مي شود بايد از نامحرم پوشانده شود. (زن باشد يا دختر) البته برخي از مراجع آن را زينت نمي دانند، چون در عرف مردم زينت محسوب نمي شود. در عين حال با توجه به عرف جامعه ما، خوب نيست که دختر قبل از ازدواج ابروي خود را بردارد. البته عرف در زمان هاي مختلف مي تواند تغيير کند. البته قاعدۀ بالا استثائي هم دارد: حکم فوق فقط براي اصلاح ابرو يعني برداشتن ابرو است. اما اگر ابروي برداشته شده به نحوي اصلاح شده باشد که يقينا زينت است و يا با رنگ و تتو و مداد و ... همراه باشد مطمئنا زينت محسوب شده و بايد از نامحرم پوشيده شود. پس فرق است ميان ابرويي که ساده اصلاح شده و ابرويي که برداشته شده - آنهم با مدلهاي مختلف و جديدي که خود مدل ابرو، زينت محسوب مي شود - و رنگ هم شده يا با مداد زينت شده يا تتو گرديده است. نگاه عرف و جامعه در برداشتن ابرو و اصلاح صورت براي دختران مجرد: آيا اصلاح صورت و ابرو آرايش و زينت محسوب مي شود يا خير؟ نظر بسياري از فقها بر اين است که اگر اصلاح صورت و ابرو به گونه اي باشد که بروز خارجي نداشته باشد زينت نيست. مثل استفاده از لوازم آرايش بر روي صورت که چون نمود خارجي دارد زينت است و براي نامحرم حرام است. پس بايد ديد اصلاح صورت و ابرو براي زنان در اين عرف، زينت هست يا نه؟ اگر اين عرف گفت که بايد از نامحرم پوشيده شود، بايد پوشيده شود و اگر عرفا زينت گفته نشود (و مثلا به گفتۀ شما نظافت و تميزي تلقي شود) ظاهرا مشکلي ندارد. بنابراين مساله به عرف بازمي گردد که در عرف از اصلاح صورت و ابرو تلقي زينت مي شود يا خير اما در هر صورت بايد به اين مساله توجه خاص مبذول داشت. به صورت خلاصه مي توان گفت: بايد دقت شود که پوشش صورت به نحوي باشد که بخش هاي زينت شده در معرض ديد نامحرم قرار نگيرد. اما بهر حال بايد در اين مسائل عمل به احتياط کرد. نکات پاياني: 1- اکثريت افراد مذهبي متمايل نيستند دختران دست به صورت و ابرو بزنند و ابرو برنداشتن در دوران مجردي را يک حجب، حيا و امتياز براي دختر مي دانند. البته اين نکته رو هم بايد عرض کنم: معمولا اينطور نيست که اگر فردي اين کار رو بکند، بي حيا و پررو معرفي کنند. همچنان که افراد ديگر حق ندارند اصلاح نکردن و دست نزدن به ابرو را غيربهداشتي و نامنظم بودن دختر بدانند. 2- البته به نظر مي رسد که سن هم در برداشتن ابرو موثر هست، گرچه 18 سالگي، سن زيادي نيست؛ اما عرف به دختر دانشگاهي در مورد برداشتن ابرو، حساسيت يک دختر دبيرستاني را ندارد. ولي بايد در آخر قبول کرد که اکثريت (چه مذهبي و چه غير مذهبي) براي انتخاب دختران براي ازدواج، تمايل بيشتري به دختراني که ابرو بر نداشته اند دارد. از سويي هم کاري انجام نشود که در عرف انگشت نما شوند؛ در همان عرف اگر ابرو برداشتن کار بدي براي دختر تلقي شود، به نفع دختر است که اين کار را انجام ندهد چون پسران و خانواده هايي که براي خواستگاري پا پيش مي گذارند اغلب از همان محل هستند و اين را امتياز دختر مي دانند نه ضعف.