قصه کوتاه و زیبای مداد رنگی ها

من مامانم/ يکي بود، يکي نبود، غير از خداي مهربون هيچ کس نبود يکي از روزهاي قشنگ و آفتابي پيتر کوچولو نقاشي زيبايي از کوه، دريا، درخت و گل هاي رنگارنگ کشيد. وقتي نقاشيش تمام شد دفتر و جعبه مداد رنگي هايش را جمع کرد و داخل کتاب خانه گذاشت و براي خوردن نهار پيش مادرش رفت. وقتي پيتر کوچولو در اتاق خوابش رو بست، مداد رنگي ها با هم مشغول صحبت شدند، هر رنگي از خودش تعريف مي کرد و مي گفت رنگ من از همه قشنگ تره، رنگ ابي گفت: من از همه زيبا تر هستم چون رنگ آسمان و دريا آبيه. رنگ سبز گفت: رنگ زيباي درختان و سبزه ها از منه. رنگ زردگفت: روشني آسمان به خاطر خورشيد و رنگ زرد من هستش. خلاصه هر کسي يه رنگي داشت که از خودش تعريف کنه، به جزء رنگ سفيد که يه گوشه آروم و ساکت نشسته بود و حرفي نمي زد. مداد قهوه اي که رنگ کوه ها بود به مداد سفيد گفت: تو به هيچ دردي نمي خوري، فقط جاي ما را در جا مدادي تنگ کردي و بقيه مدادها هم شروع کردند به خنديدن و مسخره کردن مداد سفيد . مداد سفيد خيلي ناراحت شد ولي چيزي نگفت.وقتي صداي در اومد همه‌ي مداد ها ساکت شدند, پيتر کوچولو به اتاقش اومد و دوباره شروع کرد به نقاشي کشيدن. نقاشي زيبايي از طبيعت و حيوانات کشيد، هنوز نقاشي پيتر تمام نشده بود که مادرش او را صدا کرد، پيتر موقع رفتن از اتاق لامپ رو خاموش کرد. اتاق تاريک تاريک بود همه مدادها ترسيده بودن ومي گفتند: کاش پيتر زودتر بيايد و لامپ اتاق را روشن بکنه، ولي از پيتر خبري نبود، مداد سفيد دست بکار شد و بالاي دفتر نقاشي يک ماه زيبا کشيد, بعد از اون صدها ستاره کشيد, هر ستاره اي که مي کشيد نوک مداد کوتاه مي شد، آن را مي تراشيد، آن قدر تراشيد که قدش کوتاه شد، ولي در عوض اتاق روشن شد بود و مداد ها ديگر نمي ترسيدند، وقتي به مداد سفيد نگاه کردند، با تعجب ديدند، مداد سفيد از همه کوتاه تر شده. مدادها همگي به خاطر حرف هاي بدي که به مداد سفيد زده بودند معذرت خواهي کردند و گفتند هر مداد به اندازه ي خودش زيباست و کابردي جدا دارد حتي مداد سفيد. بچه هاي عزيز آدم ها هم به همين صورت هستند و براي کار خاصي آفريده شده اند، يادتان باشد مسخره کردن و خنديدن به ديگرا کار بسيار زشتي است و خدا مسخره کننده ها را دوست ندارد. منبع: خانم صديقه مظاهري ما را در کانال «آخرين خبر» دنبال کنيد