تبيان/ وقوع هر گونه حمله تشنجي، ناشي از انتقال ناگهاني تعداد بسيار زيادي از پيام‌هاي عصبي در مغز است که در حالت عادي نبايد اين پيام‌ها از مغز ساطع شوند. در ضمن، نبايد به صورت همزمان اين‌قدر پيام غير لازم صادر شود. بيماري صرع صرع‌ که‌ گاهي‌ تشنج‌ نيز به آن مي‌گويند، يک بيماري مغزي است که موجب قطع ارتباط طبيعي بين سلول‌هاي عصبي مغز مي‌شود. اغلب حملات صرع در صبح زود و يا زمان استراحت رخ مي‌دهند و تشديد علائم آن معمولا در شب افزايش مي‌يابد. اگر تشنج به‌صورت ناگهاني و دراز مدت در فرد ايجاد شود، آن را صرع مي‌گويند. صرع‌ از فرد بيمار به ديگران نمي تواند سرايت پيدا کند. در اين مطلب 10 باور درست در مورد تشنج و بيماري صرع را براي شما بيان مي کنيم. 1- تشنج زماني اتفاق مي افتد که يک اختلال الکتريکي در مغز بوجود مي آيد. مغز با فعاليت ميليون ها سلول عصبي (نورون) که هر کدام يک پيام (سيگنال) عصبي را به ديگري انتقال مي دهند کار مي کند. اگر تمام اين سلول ها يکدفعه با هم شروع به انتقال سيگنال عصبي نمايند، تشنج اتفاق مي افتد. 2- افراد سالمند در معرض خطر بيشتري براي ابتلا به تشنج و صرع هستند. همانطور که سن فرد بيشتر مي شود، تغييراتي در مغز اتفاق مي افتد که مي تواند منجر به تشنج و صرع شود. سکته مغزي، بيماري قلبي و آلزايمر مي توانند دلايل ايجاد صرع در سالمندي باشند. خانم مبتلا به صرع بايد قبل از باردار شدن با پزشک مشورت کند 3- تشنج همه سنين را درگير مي کند. افراد در هر سني مي توانند دچار صرع شوند. 4- فشارهاي رواني موجب تشنج مي شوند. بعضي از بيماران اظهار مي دارند زماني که تحت فشارهاي رواني هستند، تشنج شان بيشتر مي شود. کم خوابي و نخوردن دارو هم مي تواند منجر به ايجاد تشنج شود. 5- افراد مشهوري در تاريخ صرع داشته اند. ژوليوس سزار، سقراط حکيم و پطر کبير روسيه سه فرد مشهور در تاريخ هستند که گفته مي شود که صرع داشتند. البته خيلي هاي ديگر هم بوده اند. در عصر حاضر، نقاش معروف «ونسان ونگوگ» و «لوئيس کارول» نويسنده داستان «آليس در سرزمين عجايب» هم مي گويند که مبتلا به صرع بوده اند. 6- افراد مبتلا به صرع به دليل پيشداوري ها و تبعيض هاي موجود در جامعه، به سختي شغل به دست مي آورند. اعتقادات قديمي از زمان هاي گذشته سبب مي شود که افراد مبتلا به تشنج، سخت تر استخدام شوند. بهترين راه حل، داشتن مهارت ها و توانمندي هايي است که جامعه به آن نياز دارد. همينطور توانايي صحبت کردن درباره صرع است که باعث مي شود ترس مردم از اين وضعيت کمتر شود. 7- اکثر مردم، فردي که مبتلا به صرع باشد را مي شناسند. يک بررسي نشان داده است که از هر 10 نفر ايراني، شش نفر، فردي مبتلا به صرع را مي شناسند. تقريبا يک نفر از هر سه نفر، يک دوست صميمي يا فاميل نزديک مبتلا به صرع دارد و يک نفر از هر 10 نفر با فرد مبتلا به صرع کار مي کند. 8- افراد مبتلا به فلج مغزي، اوتيسم و عقب افتادگي ذهني بيشتر از ديگران به صرع دچار مي شوند. اختلالاتي مانند فلج مغزي، اوتيسم و عقب افتادگي ذهني، مغز را تحت تاثير قرار مي دهند و سبب کار کردن نادرست مغز مي شوند. صرع و تشنج در بين اين افراد شايع تر از افراد ديگر است. 9- بيشتر اوقات افراد مبتلا به صرع، بيماري خود را کتمان مي کنند. درباره اين قضيه حق را به آنها بايد داد. اين افراد نگران اين هستند که ديگران از آنها بترسند، يا آنها را طرد کنند. اگر ما آنها را بيشتر بپذيريم، اين راز نيز براي هميشه از بين خواهد رفت. 10- خانم مبتلا به صرع بايد قبل از باردار شدن با پزشک مشورت کند. بهترين کار اين است که قبل از بارداري، برنامه ريزي صحيحي در اين مورد وجود داشته باشد و زن مصروع اين مسئله را با پزشک خود و پزشک زنان در ميان گذارد تا داروي مناسبي براي وي تجويز کند. در طول دوران بارداري نيز بايد تحت نظر باشد تا اگر احساس شود مشکلي براي بيمار و جنين وجود دارد، با بررسي هاي انجام گرفته برخورد مناسبي با آن کرد. داروها نيز در حين بارداري ادامه پيدا مي کند و نحوه زايمان هم بنا به تصميم پزشک است. بعد از زايمان نيز مادر مي تواند به فرزند خود شير دهد، زيرا مصرف داروها تأثير منفي در فرزند وي ندارد، بلکه توجه به اين مسئله ضروري است که اگر خانم باردار در دوران بارداري بدون مشاوره پزشک، خودسرانه داروي خود را قطع نمايد و دچار حمله تشنج گردد، اين امر مي تواند براي وي خطرناک باشد.