شفاخونه/ دیدگاه طب سنتی درباره بادمجان

بيتوته/ بادمجان که به عربي بادنجان ناميده مي شود گياهي است يکساله و داراي ساقه نسبتا ضخيم و پوشيده از کرک .ارتفاع ساقه آن تا 70 سانتيمتر مي رسد . برگهاي آن بيضي شکل با نوک باريک و گلهاي آن بنفش رنگ است . ميوه اين گياه دراز و باريک و يا گرد ، برنگهاي بنفش ، سياه ، زرد و سفيد ديده مي شود . خواص بادمجان از ديدگاه طب سنتي بادمجان از ديدگاه طب سنتي داراي خواص متعددي است که مي‌توان به برخي از آن‌ها اشاره کرد. بادنجان مقوي معده، بازکننده‌ي انسدادها و گرفتگي‌هاي مجاري عروق بوده و مصرف آن با سرکه قابض شکم، مدر بول (ادرار) و با روغن ملين طبع است. بادنجان مسکن دردهاي گرم، خوشبوکننده عرق و برطرف‌کننده بدبويي زير بغل و کنج ران بوده، پاشيدن دنباله‌هاي خشک بادنجان بر موضع بواسير و ساير امراض مقعد که با روغن بادام تلخ يا روغن بنفشه و يا بابونه چرب شده باشد مفيد است. شستشوي دست و پا با آب سياه حاصل از خيساندن بادنجان براي رفع و خشک کردن عرق دست و پا مفيد بوده و مصرف خاکستر بادنجان سوخته با سرکه به صورت خمير، در زدودن زگيل موثر است. ماليدن تخم ساييده بادنجان رسيده و کاملاً پخته شده، همراه با موم و روغن بر شقاق ميان انگشتان پا و پاشنه پا بسيار موثر بوده و برطرف‌کننده فوري اين عارضه است. عوارض مصرف طولاني و بدون مصلح: * از ديدگاه طب سنتي طبيعت بادنجان گرم و خشک در درجه دوم يا سوم است و مصرف مداوم آن بدون به کار بردن مصلحات آن، به سبب غلبه‌ي خشکي باعث ايجاد سودا و بيماري سودايي مي‌شود، و پوست را بدرنگ، سياه و يا زرد مي‌کند. * بادنجان کوچک (نارس) باعث ايجاد لکه‌هاي سياه صورت، سردرد و جوش‌هاي دهان مي‌شود. وجود آلکالوئيد سولانين حتي مقادير کم آن در معده‌هاي ضعيف ممکن است اختلالات مسموميتي ضعيفي ايجاد کند. * مصرف زياد و به تنهايي بادنجان امکان ايجاد درد پهلو، زهار، بواسير و درد چشم سوداوي را در پي خواهد داشت. به همين علت پخت آن با گوشت و روغن و گاهي با سرکه يا آب انار ترش و شيرين توصيه شده است. * مصرف بيش از حد بادنجان رنگ چهره را تيره مي‌کند، همچنين توليد سودا در بدن را زياد کرده و موجب بواسير مي‌شود. انجمن تحقيقات طب سنتي ايران عنوان مي‌کند: براي دفع و يا کاهش عوارض بادنجان طبق گفته حکيمان طب سنتي، بهتر است بادنجان قبل از مصرف برش داده شده و تمام قسمت‌هاي آن نمک ماليده شود، سپس 2 تا 3 ساعت در آب سرد قرار داده شده تا آب سياه يا زرد آن خارج شود، و اين امر تکرار شود تا ديگر آب سياهي خارج نشود، سپس بادنجان‌ها را کاملاً شسته و با گوشت بره و بزغاله جوان يا مرغ جوان فربه و روغن گاو تازه طبخ کند، يا در روغن سرخ کرده و بپزند سپس با سرکه يا آب انار يا آب‌غوره که مصلح و دافع سُدّه (گرفتگي) هستند مصرف شود. به طور کلي * بادنجان داراي طبيعت گرم و خشک است. * مصلح آن پختن با روغن و گوشت مي‌شود. * مصرف آن با روغن، نرم‌کننده شکم است. * توليد سودا در بدن را زياد مي‌کند و موجب بواسير مي‌شود. * رنگ چهره را خراب مي‌کند. * مصرف آن با سرکه، سبب يبوست مي‌شود.