برترين ها/ خبرها و مطالبي که در حوزه‌ي سلامت و بيماريها همه جا در دسترس ماست ممکن است باعث شود دچار خود تشخصيي شويم و حتي پزشک، تشخيصي اشتباه در مورد بيماري يا مشکلي که داريم بدهد. در اين مطلب هر آنچه که لازم است بدانيد تا به اطلاعات درست و درمان مناسب برسيد به شما مي‌گوييم. حساسيت به گلوتن اين روزها در بيشتر خبرهاي سلامتي، گلوتن شهرت بدي پيدا کرده است اما در واقع اينطور نيست. مطالعه‌اي به تازگي دريافته 86 درصد از افرادي که تصور مي‌کردند حساسيت به گلوتن دارند (با علائم گوارشي چون نفخ و اسهال، درد مفاصل، هستگي و مه مغزي)، در واقع به گلوتن حساسيت نداشته‌اند. تنها حدودا 6 درصد از افراد نسبت به اين پروتئين که در گندم و خيلي از غذاهاي فرآوري شده وجود دارد حساسيت دارند و فقط يک درصد افراد دچار بيماري سلياک هستند. بنابراين اگر مشکل گلوتن نيست، پس چيست؟ برخي احتمالات شامل عدم تحمل لاکتوز يا فروکتوز، رشد بيش از حد باکتريهايي در روده کوچک، فلج معده يا گاستروپارزي ناشي از ديابت، سندروم روده تحريک پذير و يا مشکلي ديگر در سلامتي مي‌شود. آلرژي غذايي

طبق يافته‌ها، يک پنجم افراد تصور مي‌کنند به غذايي حساسيت دارند اما در واقع، تنها يک دهم افراد دچار آلرژي غذايي هستند. علائم گوارشي شما ممکن است به دليل عدم تحمل غذايي خاص باشد. شايد اين دو مشکل به نظر شبيه هم باشند اما تفاوت مهمي دارند: عدم تحمل يک غذا مي‌تواند موجب احساس ناراحتي و مشکلاتي چون اسهال و گرفتگي شود اما يک آلرژي غذايي مي‌تواند منجر به کهير، تورم زبان و حلق، مشکل در تنفس، استفراغ، درد در سينه و حتي مرگ شود. تست آلرژي مي‌تواند تفاوت اين دو را مشخص کند و راهکار درماني لازم را در پيش بگيريد. کمبود تستوسترون سطح تستوسترون با بالا رفتن سن افت مي‌کند و بعد از سي سالگي، هر سال يک درصد کاهش مي‌يابد اما اگر خيلي پايين باشد، آقايان دچار افزايش وزن، خستگي، کاهش ميل جنسي، اختلال تعوظ و نوسانات خلقي خواهند شد. البته خيلي از بيماريهاي ديگر نيز مي‌توانند همين علائم را داشته باشند. با فرض اينکه شما دارويي مصرف نمي‌کنيد که کاهش تستوسترون از عوارض جانبي آن باشد، مي‌توان افسردگي، ديابت و آپنه خواب را از ديگر عواملي دانست که علائمي مشابه دارند و يا سبب افت تستوسترون مي‌شوند. افزودن تستوسترون به هر دليلي مي‌تواند علائم‌تان را بدتر کند، نه بهتر. مطالعات نشان مي‌دهد مصرف تستوسترون مي‌تواند ريسک حمله قلبي و لخته شدن خون را افزايش بدهد، بنابراين شما بايد با احتياط تصميم بگيريد و پزشک مطمئن‌تان کند که اين درمان واقعا لازم است. ميگرن آيا سر درد خوشه‌اي شما واقعا ميگرن است؟ احتمالا خير! ميگرن فقط در 12 درصد از افراد مشاهده مي‌شود. ميگرن معمولا همراه با تهوع و يا حساسيت به صدا يا نور است و فازهايي دارد. اين فازها شامل حساسيت پذيري، افسردگي و يا يوفوريا (نشئگي) از 48 ساعت قبل از يک حمله ميگرن، ديدن حلقه‌هاي نوراني يا نشيدن صداي زنگ مانند در گوشها، سر دردهاي ضربان دار و احساس خستگي بعد از آن مي‌شود. سر دردهاي شما چه ميگرن باشند و چه نه، بايد علت آن را پيدا کنيد مخصوصا اگر تکرار مي‌شوند. بهتر است هر چيزي را که مربوط به سر دردهاي‌تان مي‌شود يادداشت کنيد: چه زماني روي مي‌دهند، چه احساسي به شما مي‌دهند، چه غذايي مي‌خوريد، عوامل انگيزه‌هاي احتمالي (استرس، صداي بلند، نور زياد)، چقدر طول مي‌کشند، دارو و درمانهايي که امتحان کرده‌ايد و ميزان تاثير درمانها. بيش فعالي (ADHD) مطالعات نشان مي‌دهند خيلي از مواردي که بيش فعالي در مورد کودکان تشخيص داده شده درست نمي‌باشند. بيش فعالي فقط مربوط به بچه‌ها نيست و بزرگسالان نيز مي‌توانند دچارش شوند. بيش فعالي علائمي چون عدم دقت و تمرکز، فعاليت زياد و رفتارهاي تکانشي دارد. بيش فعالي واقعي بر کار و روابط اثر مي‌گذارد و تشخيص آن نيازمند وجود علائم متعددي است. افسردگي در ميان عموم شايع‌تر است و نشانه‌هاي آن در افراد بزرگسال شامل فراموشکاري مزمن، مشکل در تمرکز، کمبود انگيزه، نوسانات خلقي، ضعف اعتماد بنفس، تعلل کردن، اعتياد به مواد و مشکلات در محل کار مي‌شود. قبل از هر گونه نتيجه گيري به پزشک متخصص مراجعه کنيد. ساير احتمالات براي رفتارهاي مربوط به بيش فعالي مي‌تواند شامل اضطراب، مشکلات تيروئيد، مصرف مواد يا الکل، و حتي تغييرات ناگهاني در زندگي شود. سندروم خستگي مزمن

اگر تمام مدت خسته‌ايد شايد احساس کنيد دچار سندروم خستگي مزمن هستيد اما در واقع اين طور نيست. سندروم خستگي مزمن که به آن آنسفالوميليت ميالژيک نيز مي‌گويند، علاوه بر احساس خستگي به مدت دست کم 6 ماه، علائمي شبيه آنفلوآنزا نيز دارد مانند مه مغزي و درد عضلاني و مفصل درد بي‌دليل. همچنين ممکن است فرد بعد از کمي فعاليت احساس کند حالش بدتر شده است. پس احساس خستگي مداوم شما که تشابه زيادي با اين سندروم دارد چه علتي مي‌تواند داشته باشد؟ کمبود خواب، استرس بيش از حد و چاقي و همچنين طيف وسيعي از بيماريها مانند اختلال خواب، مشکل قلبي يا ريوي، آنمي، لوپوس، يک مشکل روحي و يا مونو نوکلئوز عفوني مي‌تواند علت علائمي که داريد باشد. عفونت قارچي اگر يک خانم هستيد ممکن است ترديد داشته باشيد که علت خارش واژينال و ترشحات غيرعادي‌تان، عفونتي قارچي باشد اما لزوما به اين معني نيست. مطالعه‌اي که روي 150 بيماري که تصور مي‌کردند عفونت قارچي دارند صورت گرفت نشان داد، تنها 26 درصد از آنها واقعا مبتلا به عفونت قارچي بوده‌اند. يک خود تشخيصي اشتباه مي‌تواند باعث شود خود درماني کنيد و مشکل‌تان برطرف نشود. اگر علائم گفته شده را همراه با سوزش، قرمزي و التهاب داريد ممکن است دچار واژينوزيس باکتريايي، بيماري تناسلي شبيه سوزاک، خشکي پوست و يا آلرژي شده باشيد. تنها راه تشخيص قطعي مشکل شما، مراجعه به پزشک متخصص است. آرتريت روماتوئيد اگر جزو ميليونها نفري باشيد که دچار آرتريت روماتوئيد هستيد، يعني سيستم ايمني‌تان اشتباها به سلول‌هاي سالم در مفاصل‌تان حمله ور شده و موجب التهاب و درد مي‌شود. اما بيشتر احتمال دارد عامل مفصل دردتان، اوستئوآرتريت باشد که تنها در ايالات متحده آمريکا، 27 ميليون نفر مبتلا به آن هستند. چگونه مي‌توانيد اين تفاوت را تشخيص دهيد؟ آرتريت روماتوئيد معمولا شامل مفاصل کوچک‌تر و به طور قرينه در راست و چپ بدن مي‌شود و عضلات متعددي را همزمان تحت تاثير قرار مي‌دهد. اما اوستئوآرتريت که مربوط به فرسودگي مفاصل است، معمولا ابتدا مفصلي را تحت تاثير قرار مي‌دهد که بيشتر از آن استفاده مي‌کنيد. تشخيص دقيق و درست لازم است زيرا روش اوليه‌ي درمان آرتريت روماتوئيد شامل دارودرماني مي‌شود. ساير بيماريهايي که ممکن است آنها را با آرتريت روماتوئيد اشتباه بگيريد شامل لوپوس، نقرس و آرتريت پسورياتيک مي‌شود. اختلال دو قطبي آيا به دليل نوسانات زياد خلقي و انرژي که داريد پزشک‌تان تشخيص داده که دچار اختلال دوقطبي هستيد؟ برخي از پژوهشگران عقيده دارند خيلي از پزشکان صرفا به اين دليل که اختلال دو قطبي دارودرماني در دسترس دارد، چنين تشخيصي مي‌دهند. مطالعه‌اي نشان داده کمتر از نيمي از مواردي که تشخيص اختلال دو قطبي در موردشان صادر شده واقعا درست هستند که اين مي‌تواند مسئله ساز باشد زيرا داروهايي که براي درمان اختلال دو قطبي به کار برده مي‌شوند مي‌توانند ريسک افزايش کلسترول و ديابت و ساير مشکلات را بالا ببرند. ساير بيماريهايي که علائمي مشابه اختلال دو قطبي دارند شامل افسردگي، اضطراب، بيش فعالي، اختلال شخصيت مرزي، اختلال متابوليکي يا مغزي و سوء مصرف مواد مي‌شوند. سينوزيت مزمن اگر پزشک‌تان تشخيص سينوزيت مزمن داده است شايد بهتر باشد نظر يک پزشک متخصص ديگر را نيز جويا شويد. طبق مطالعه‌اي که توسط محققان دانشگاه ميشيگان انجام شده، بيش از 99 درصد از بيماراني که پزشک متخصص گوش و حلق و بيني، تشخيص سينوزيت مزمن در موردشان داده است، در واقع اين مشکل را ندارند. سينوزيت مزمن علائمي چون ترشحات چسبناک زرد يا سبز رنگ، احساس فشار در صورت و گرفتگي در بيني دارد اما عفونت حاد سينوزيت نيز مي‌تواند همين علائم را داشته باشد، ولي سينوزيت مزمن بيش از سه ماه طول مي‌کشد و براي تشخيص دقيق نياز به اندوسکوپي يا سي تي اسکن دارد و درمانش نيز متفاوت است که شامل دوره‌ي طولاني‌تري مصرف آنتي بيوتيک و احتمالا استروئيد خوراکي دارد. شايد هم ممکن است اصلا مشکل شما سينوزيت نباشد: مي‌تواند عفونت ويروسي، آلرژي و يا حتي ميگرن يا سر درد تنشي باشد. سينوزيت حاد باکتريايي شايد دچار سينوزيت حاد باشيد که هر سال يک نفر از هشت نفر را مبتلا مي‌کند. اما اين احتمال هم وجود دارد که بيماري شما از نوعي نباشد که نياز به آنتي بيوتيک داشته باشيد. اکثر سينوزيت‌ها، که التهاب سينوس‌ها بوده و منجر به ترشحات بيني و فشار و درد در ناحيه صورت مي‌شوند، منشاء ويروسي دارند. اگر علائم بيش از دو روز طول کشيدند، عفونت مي‌تواند منشاء باکتريايي داشته باشد. سينوزيت با منشاء ويروسي را مي‌توان با اسپري آبنمک و شستشوي سينوس‌ها و داروهاي ضد احتقان و دستگاه بخور درمان کرد. بنابراين پزشک‌تان را مجبور به تجويز آنتي بيوتيک نکنيد. مصرف آنتي بيوتيک براي سينوزيت ويروسي هيچ کمکي به درمان نمي‌کند، بلکه مي‌تواند موجب اسهال و عفونت ثانويه و يا مقاومت باکتريايي در آينده نسبت به آنتي بيوتيک‌ها شود. بيماري مزمن کليوي هرچند بيماري مزمن کليوي در ابتدا هيچ علامتي نداشته باشد، اما اگر ديابت داريد، فشار خون‌تان بالاست، بيماري قلبي و يا سابقه‌ي مشکل کليوي در خانواده داريد، بايد تست عملکرد کليه بدهيد. ممکن است علائمي چون تورم پاها، کف پاها و صورت، همراه با خشکي پوست، افزايش يا کاهش ادرار، تهوع و مشکل در تمرکز داشته باشيد. مشکل اينجاست که درمورد تشحيص بيماري مزمن کليوي اغلب اغراق مي‌شود چون دستورالعمل‌هاي جديد مبني بر درمان زودهنگام هستند. واقعيت اين است که اين بيماري در بسياري از افراد هرگز به مرحله‌ي حاد پيشرفت نمي‌کند. البته دچار نارسايي کليوي شدن اصلا خوب نيست، اما خود تشخيص بيماري مي‌تواند موجب استرس بي‌مورد و آزمايش‌ها و درمان‌هاي غيرضروري شود. آنفلوآنزا

شايد آنفلوآنزا گرفته باشيد اما احتمال اينکه دچار بيماري شبه آنفلوآنزا شده باشيد بيشتر است. علائمي که احتمالا داريد شامل تب بالاي 38 درجه، سرفه و يا گلو درد مي‌شود. بيماري شما چه واقعا آنفلوآنزا باشد و چه نه، پزشک‌تان بايد تشخيص بدهد. اگر بيماري‌تان آنفلوآنزا نباشد ممکن است دچار پاراآنفلوآنزا، ويروس سين سيتيال تنفسي، و يا فقط سرماخوردگي معمولي اما شديد شده باشيد. ما را در کانال «آخرين خبر» دنبال کنيد