مجله ايلياد/ جاي تعجب نيست، اگر بگوييم فرش‌هاي خانه شما منبع گسترده‌اي از خاک، آلرژن‌ها و ميکروب‌ها است. هم‌زمان با راه رفتن ما بر روي فرش، بسياري از اين ذرات به هوا پرتاب مي‌شوند که برخي از دانشمندان را به تعجب واداشته است که چه مقدار از اين مواد وارد بدن انسان مي‌شود؟ دانشمندان براي بررسي دقيق اين مساله، کودکي را مثال زدند که تازه به‌صورت چهار دست‌و‌پا حرکت مي‌کند و اصطلاحاً روي زمين مي‌خزد. فرزندان انسان قبل از اينکه بتوانند کامل بايستند، چندين ماه با دست و پا مي‌خزند و محيط اطراف‌شان را کاوش مي‌کنند. اما آن‌ها در مقايسه با بزرگسالان کوچک هستند، بنابراين احتمال دارد که گرد و خاک کمتري به هوا بفرستند. براي رسيدن به پاسخ، گروهي از محققان آمريکايي و فنلاندي ابتدا به کودکي نياز داشتند که بتواند بارها و بارها روي فرشِ درون محيط محفظه هواي کنترل‌شده‌اي بخزد. بنابراين، آن‌ها پيش رفتند و چيزي ساختند. در حالي که ما از اين تلاش‌هاي ارزشمند که منجر به ساخت آن کودک رباتيک شد قدرداني مي‌کنيم، چيزي که خيلي غيرطبيعي است، اين است که بايد کاملاً محتاط و هوشيار باشيم. با اين وجود، نوزاد خزنده‌ي مکانيکي ساده‌ي اين گروه که حاوي تعدادي حسگر هوا است، بدون توجه به ظاهرش، در مجموع ۲۵ آزمايش خزش بر روي پنج فرشِ خانه‌هاي مسکوني واقعي در هلسينکي را با موفقيت پشت سر گذاشت. براي مقايسه‌ي داده‌ها، محققان همچنين داوطلبي بالغ مجهز به لباس کامل و ماسک فيلتردار را آماده کردند تا ۲۵ آزمايشِ ديگرِ راه رفتن را با مدت زمان مشابه و در شرايط مشابه انجام دهد. پژوهشگر ارشد، «براندون بوور» از دانشگاه پوردو توضيح مي‌دهد: «ما از دستگاه‌هاي پيشرفته‌ي افسانه‌اي براي رديابي ذرات بيولوژيکي شناور در هواي اطراف نوزاد، در زمان واقعي، به‌صورت ثانيه به ثانيه استفاده کرديم.» آن‌چه محققان يافتند اين بود که به ازاي هر کيلوگرم وزن بدن، نوزادان هم مانند بزرگسالان چهار برابر ذرات بيولوژيکي که از فرش به هوا رفته را استنشاق مي‌کنند؛ غلظت اين ذرات هوازي در اطراف نوزاد مي‌تواند تا حدود ۲۰ برابر بيشتر باشد. بور مي‌گويد: «آن‌ها واقعا با خزيدن در اطراف خود، اين ابر غليظ ميکروبي را ايجاد مي‌کنند.» اما قبل از اينکه شما در مورد سلامت نوزاد رباتي يا نوزاد در حال خزيدنِ خودتان منقلب شويد، محققان مي‌گويند آن‌قدرها هم که بد به‌نظر مي‌رسد، نيست. بور مي‌گويد: «بسياري از مطالعات نشان داده است که قرار گرفتن در معرض ميکروب‌ها و ذرات حاملِ آلرژن در اين بخش از زندگي، نقش مهمي در رشد و نمو و محافظت در برابر آسم و بيماري‌هاي آلرژيک دارد.» آنچه که او به آن اشاره دارد، مفهومي به نام «مکانيسم دوستان قديمي» است که ايده‌اي پيشرو در ميان متخصصان آلرژي است که نشان مي‌دهد، وقتي در اوايل زندگي در معرض طيف متنوعي از ميکروب‌هاي بسيار مضر قرار بگيريم، به ما کمک مي‌کند تا سيستم ايمني منظمي توسعه دهيم. به‌طور کلي، اين گروه واقعاً به سيستم تازه طراحي‌شده‌ي خود افتخار مي‌کند که به ما امکان مي‌دهد اطلاعات بيشتري در موردِ بودنِ نوزادان در معرض ميکروب‌ها بدانيم و محققان اميدوار هستند که در اين زمينه کار خود را ادامه دهند. فقط اميدوار باشيم که دستگاه اندازه‌گيري بعدي آن‌ها، کمتر ترسناک باشد.

ما را در کانال «آخرين خبر» دنبال کنيد