شکر اعتیادآور است!

سيناپرس/ در ميان دانشمندان، نظريه اعتياد غذايي موضوعي بسيار بحث برانگيز است. مطالبي در مورد خواص اعتيادآور برخي مواد غذايي بويژه شکر منتشر شده است. محققان دانشگاه آرهوس در دانمارک، با تحقيق روي مغز خوک ها پس از نوشيدن آب شيرين در مدت معين، بررسي کردند که چه اتفاقي در مغز آنها مي افتد. نتيجه اين تحقيق از قبل روشن است: شکر روي مرکز پاداش مغز به همان شيوه اي که مواد مخدر در افراد معتاد تاثير مي گذارد، تغيير ايجاد مي کند. هر کسي که در کابينت آشپزخانه خود نااميدانه به دنبال يک تکه شکلات گشته باشد مي داند ميل به اين خوراکي خوشمزه به سختي قابل کنترل است. اما آيا اين واقعا نوعي اعتياد است؟ «ميشل وينتردال» استاد دانشکده طب باليني در دانشگاه آرهوس و يکي از نويسندگان مقاله حاصل از اين تحقيق مي گويد: شکي نيست که شکر اثرات روانشناختي متعددي دارد و دلايل زيادي براي ناسالم بودن آن وجود دارد اما من درباره تاثيرات شکر روي مغز انسان دچار ترديد بودم و اميدوار بودم با انجام اين آزمايش، يک باور قديمي را از بين ببرم. اين مقاله بر اساس آزمايش هايي که روي هفت خوک که روزانه به مدت 12 روز دو ليتر آب شيرين مي نوشيدند نوشته شد. محققان براي مشخص کردن پيامدهاي مصرف شکر، از مغز اين خوک ها در ابتداي آزمايش، پس از يک روز و پس از12 روز عکسبرداري کردند. وينتردال مي گويد: تنها پس از 12 روز مصرف شکر، ما توانستيم تغييرات اساسي در سيستم دوپامين و بخش مربوط به اعتياد در مغز خوک ها مشاهده کنيم. در واقع سيستم اعتياد مغز که بخشي از ساختار شيميايي مغز است که با احساس لذت و سرخوشي مرتبط است از همان روز اول فعال شده بود. وينتردال افزود: وقتي ما چيز معناداري را تجربه مي کنيم، مغز با احساس شادي، سرخوشي و لذت به ما پاسخ مي دهد. اين امر مي تواند در نتيجه محرک هاي طبيعي مانند سکس يا تعامل اجتماعي يا ياد گرفتن يک چيز تازه اتفاق بيفتد. محرک هاي طبيعي و مصنوعي مانند مواد مخدر، سيستم پاداش مغز را فعال مي کند که در نتيجه آن انتقال دهنده هاي عصبي مانند دوپامين و اوپيوئيدها آزاد مي شوند. اين محقق در ادامه مي گويد: اگر شکر مي تواند سيستم پاداش مغز را تنها در 12 روز تغيير دهد، چنانکه در آزمايش روي خوک ها ديديم، مي توانيد تصور کنيد که در چنين شرايطي، محرک هاي طبيعي مانند يادگيري يا تعامل اجتماعي به پس زمينه رانده مي شوند و شکر و ديگر محرک هاي مصنوعي جايگزين آنها مي شود. همه ما بي تابانه به دنبال دوپامين هستيم و اگر عاملي آن را بهتر و بيشتر در اختيار ما بگذارد، ما آن را انتخاب مي کنيم. براي آزمايش اينکه آيا يک ماده مانند شکر اعتياد آور است يا خير، معمولا روي مغز جوندگان آزمايش انجام مي شود. البته ايده آل اين است که اين آزمايش ها روي مغز انسان انجام شود اما کنترل انسان مشکل است، زيرا سطح دوپامين مي تواند بر اثر عوامل مختلفي تغيير کند. چيزهايي که مي خوريم، بازي هايي که روي گوشي همراه خود انجام ميدهيم يا وارد شدن در يک رابطه عاشقانه در حين انجام اين تحقيقات مي تواند تغييرات زيادي در داده ها به وجود بياورد. خوک جايگزين مناسبي است، زيرا مغز آن پيچيده تر از مغز جوندگان است و ساختار آن به مغز انسان شباهت دارد و مغز آن به اندازه کافي براي عکسبرداري از ساختارهاي عمقي مغز با استفاده از اسکنرهاي مغز انسان، بزرگ است. در مطالعه فعلي روي خوک هاي کوچک، امکان بررسي تنها يک متغير که حضور يا فقدان شکر در رژيم غذايي است به خوبي فراهم بود. نتايج اين تحقيق در مجله Scientific Reports به چاپ رسيده است. ما را در کانال «آخرين خبر» دنبال کنيد