ریشه ضرب المثل/ هوا پس است!

خراسان/ پس بودن هوا کنايه از اين است که در کاري که به آن مشغولند، موانعي وجود دارد و تا رفع مانع انجام پذير نخواهد بود. مثلا صياد ماهيگير هواي تيره و باراني مي خواهد تا آب رودخانه گل آلود شود و به اصطلاح معروف از آب گل آلود ماهي بگيرد زيرا ماهي ها در آب صاف و زلال با چشمان تيزبين خود صياد و تور ماهيگيري را مي بينند و در دام نمي افتند. بنابراين براي ماهيگير وقتي هوا پس است که صاف و آفتابي باشد. اما کشاورز تا قبل از رشد و نمو کامل غلات به هواي باراني احتياج دارد تا غلات به قدر کفايت سيراب شوند. پس از اين مرحله به هواي آفتابي نيازمند است تا محصولش خشک و آماده درو شود. سرانجام که خرمن کوبي کرد و دانه از ساقه جدا شد به هواي بادخيز نياز دارد تا دانه ها را به هوا بيفشاند و خاک و خاشاک آن را به دست باد بسپارد. بنابراين براي کشاورز وقتي هوا پس است که در مراحل سه گانه آبياري، درو و جمع آوري محصول، هوا به ترتيب آفتابي، تيره و ملايم باشد.«ريشه تاريخي امثال و حکم، پرتوي»