بازده/ مديريت خشم در تمام مراحل زندگي شخصي و کاري مهم است. چرا که همه‌ي ما در طول زندگي‌مان خشم و عصبانيت را تجربه کرده‌ايم و باز هم تجربه خواهيم کرد، چرا که خشم يک امر طبيعي است و در شرايط خاصي به دلايل مختلفي ممکن است هر يک از ما دچار اين مسئله بشويم. همه‌ي ما به خوبي مي‌دانيم در شرايط خشم، عقل و منطق به درستي عمل نمي‌کند و ممکن است در چنين شرايطي کارها و رفتارهايي از خود نشان بدهيم که پس از مدتي به شدت احساس پشيماني کنيم و چه بسيار مواقعي که ديگر کار از کار گذشته و حتي ممکن است راه برگشت و امکان جبراني وجود نداشته باشد. براي دست‌يابي به مهارت مديريت و کنترل خشم راهکارهايي را توصيه خواهيم کرد؛ ولي لازم است پيش از ورود به بحث راهکارها، شناخت درستي از شرايط خشم‌تان به دست بياوريد. گام اول مديريت خشم همواره مهم‌ترين و اصلي‌ترين اقدام براي تغيير، تصميم قاطع و به کار گرفتن اراده است. اگر در اين مسير مصمم هستيد، مي‌توانيد اميد داشته باشيد به نتيجه برسيد و بايد بدانيد همه چيز به شخص شما و خواستتان بستگي دارد. گام دوم مديريت خشم توصيه مي‌کنيم پيش از هر کاري در فرصتي مناسب که ذهن آرام و وقت آزادي داريد با تمرکز موقعيت‌ها و شرايطي را به خاطر بياوريد که در آن‌ها عصباني و خشمگين شده‌ايد. (اگر مواردي که در اين تمرين به آن‌ها مي‌پردازيد را بنويسيد کمک بزرگي به خودتان کرده‌ايد.) روي کاغذ چند موقعيتي که در آن‌ها خشمگين شده‌ايد را بنويسيد. ابتدا آن شرايط را توصيف کنيد و سپس عامل اصلي که خشم شما را برانگيخت؛ مثلاً نگاه تحقيرآميز کسي يا نيشخندي که به شما زده شد يا جمله، ناسزا و توهين و…. هر چيزي را که موجب خشمتان شده است با دقت بيابيد. پيدا کردن اين عامل بسيار مهم است، با خودتان روراست باشيد، قرار نيست اين کاغذ و نوشته‌هايش را کسي غير از خودتان ببيند و بخواند. احتمال زيادي وجود دارد که زمان نوشتن عوامل عصبانيت، احساس کنيد عامل مهمي نبوده و اتفاقاً موضوعي کوچک و ساده بوده و خودتان هم از نوشتن آن احساس خوبي نداريد؛ ولي اين واقعيت شماست؛ پس صادقانه آن را بنويسيد. آن موضوع هرقدر هم بي اهميت و کوچک به نظر برسد موجب آزار و عصبانيت شما شده است؛ پس اتفاقاً بسيار مهم است و بايد به آن توجه کنيد. خجالت نکشيد و آن را بنويسيد… بعد از نوشتن علت يا علت‌هاي خشم‌تان، احساسات خود را در آن لحظه خوب واکاوي کنيد و آن‌ها را نيز بنويسيد. براي يافتن احساس دقيق خود در آن لحظات بايد دوباره خودتان را در همان موقعيت و با همان فشار هيجاني تصور کنيد تا دوباره احساساتتان زنده شود، به آن‌ها نگاه و دقت کنيد و نامشان را يادداشت کنيد. اين کار بسيار کليدي است. پس از احساسات، نوبت به رفتارها و کارهايي مي‌رسد که انجام داده‌ايد. وقتي خشمگين شديد، چه کار کرديد؟ داد و فرياد به راه انداختيد؟ به در و ديوار مشت زديد؟ وسيله اي را پرتاب کرديد؟ دست به يقه شديد؟ اقدام خود را بنويسيد.. حداقل براي سه تا پنج موقعيت که شما را خشمگين کرده است، اين تمرين را صادقانه انجام دهيد. گام سوم مديريت خشم آرام باشيد. از آن موقعيت‌ها و تصور شرايط آن‌ها خارج شويد و به زمان حال برگرديد. نفس عميقي بکشيد. چند دقيقه چشم‌هايتان را ببنديد و سعي کنيد اعضاي بدن‌تان را در شرايط آرام قرار دهيد. گام چهارم مديريت خشم ناچاريم دوباره به موضوع مان برگرديم. از شما مي‌خواهم اين بار در همين شرايط آرام فکري و رواني صادقانه براي خود بنويسيد که اگر با همين آرامش در آن زمان حضور داشتيد، در برابر آن موضوع و اتفاق که عصباني‌تان کرده است، چه رفتاري نشان مي‌داديد؟ تأکيد مي‌کنيم کسي جز خودتان اين نوشته را نخواهد خواند و راه حلي جز صداقت و رويارو شدن با خودتان هم نداريد. گام پنجم مديريت خشم در اين مرحله سعي کنيد تمام اشتراکات موقعيت‌هاي خشم خود را پيدا کنيد و آن‌ها را بنويسيد. ضروري است که اشتراکات را در هر سه سطح بنويسيد؛ يعني عوامل مشترکي که در تمام موقعيت‌ها وجود داشت، احساساتي که در آن موقعيت‌ها به صورت مشترک تجربه کرديد و کارهايي که از شما در آن موقعيت‌ها سر زد. *يک نکته کليدي و مهم هم اين است که کارهايي را که احساس مي‌کنيد به صورت غير ارادي از شما سر مي زند شناسايي و يادداشت کنيد. کارهايي که بعد از عبور از موقعيت در اصطلاح مي گوييد: «دست خودم نبود اين کار را کردم» يا اتفاقاتي که دوست نداريد ولي آن‌ها را تجربه مي‌کنيد؛ براي مثال احساس مي‌کنيد خيلي سرخ مي‌شويد يا دست و پايتان شروع به لرزيدن مي‌کند يا دندان‌هايتان را محکم فشار مي‌دهيد، دست‌هايتان را مشت مي‌کنيد و فشار مي‌دهيد و تازه وقتي انگشت‌هايتان را باز مي‌کنيد متوجه مي‌شويد که در تمام مدت در حال فشردن انگشت‌هاي دستتان بوده‌ايد و …