مراتب استغفار معصومان علیهم السلام

حوزه/ استغفار و توبه داراي مراتب و درجات است. توبه گنه کاران از گناه است و توبه اهل سلوک از پرداختن به غير خدا و توجه به غير حق است. توبه و استغفار اولياي الهي نيز مرتبه اي فوق همه اينها دارد. آنان چون مستغرق در ذات جميل الهي اند و توجه به مقام ربوبي- که کمال مطلق است - دارند، وقتي به خود و اعمال خويش مي نگرند؛ با تمام بزرگي آن اعمال، آنها را در برابر عظمت بي نهايت الهي بسيار کوچک و مايه سرافکندگي و شرمندگي مي بينند. آري امام علي عليه السلام همان عبادتي را که افضل از عبادت ثقلين است در برابر جمال و جلال الهي، برگ سبز درويش مي بيند و سر به زير مي افکند و اين خود يکي از عالي ترين مراتب عبوديت مطلقه و فناي في الله است. چنان که پيامبر صلي الله عليه و آله فرمودند: «ما عرفناک حق معرفتک»[1]. از طرف ديگر امام راحل در کتاب آداب الصلاة در شرح حديث نبوي «ليغان علي قلبي و انّي لاستغفراللّه کلّ يوم سبعين مرّة»[2] فرموده اند: براساس توحيد ناب تمام هستي آينه و مرآت تجلي پروردگار است و ائمه هدي عليهم السلام در همه هستي- از جمله انسان ها- خدا را مي ديده اند، ولي برخي از آنها (مانند ابوجهل ها و ابوسفيان ها) مرائي کدرند و بر قلب پيامبر صلي الله عليه و آله زنگار مي زدند. از اين رو حضرتش براي زدودن اين زنگار استغفار مي فرستد. پي نوشت ها [1] . بحارالانوار، ج 66، ص 292. [2] . بحارالانوار، ج 25، ص 204. منبع : پرسشها و پاسخهاي دانشجويي؛ دفتر: 40 (گناه و توبه، مجموعه اخلاق دانشجويي)، ص: 118 همراهان عزيز، آخرين خبر را بر روي بسترهاي زير دنبال کنيد: آخرين خبر در تلگرام https://t.me/akharinkhabar آخرين خبر در ويسپي http://wispi.me/channel/akharinkhabar آخرين خبر در سروش http://sapp.ir/akharinkhabar آخرين خبر در گپ https://gap.im/akharinkhabar