حبس 13فرزند در «خانه شکنجه» توسط سنگدل ترین پدر و مادر تاریخ!

مادر و پدر اين 13 نفر برايشان قوانين سختگيرانه اي در نظر گرفته بودند. البته کسي دقيقا نمي دانست اين قانون ها از کجا آمده اند چون تا قبل از آن هرگز نمونه اي شبيه آن وجود نداشت. با اين همه، آن ها بيشتر از 20 سال آن را وضع کرده و اجرايش مي کردند. دو تا از مشهورترين قوانين که تحمل کردن شان نسبت به بقيه ساده تر بود، اينها بودند: هر بچه فقط روزي يک بار مي توانست غذا بخورد. براي دوش گرفتن هم بايد حدود يک سال در صف انتظار مي ماند. اما اين همه ماجرا نبود. شکنجه هاي روحي بخش مهمي از رفتاري بود که اين دو نفر در حق فرزنداشان روا مي کردند. اگر به آن ها غذا نمي دادند دليلش اين نبود که پولي نداشتند بلکه صرفا مي خواستند حال فرزندان شان را بگيرند. اين طور که بچه ها بعد از آزادي براي پليس تعريف کرده اند وقتي زمان درست کردن غذا فرا مي رسيد، چند نفر از بچه ها به قيد قرعه انتخاب شده و به اتاق نشيمن، جايي که به آشپزخانه ديد داشت، برده مي شدند. آن ها را به مبلي که در اتاق بود، مي بستند و بعد جلويشان غذا درست کرده و با اشتها مي خوردند. اما به آن ها حتي يک لقمه هم نمي دادند. وقتي دادستان متعجب مي شود بعد از اين که داستان اين شکنجه در شهر «پريس»، جايي در ايالت کاليفرنيا و بعدتر در تمام دنيا پيچيد، اين شکنجه هاي پدر و مادري يکي از عجيب ترين و بزرگ ترين پرونده هاي فرزندآزاري و شکنجه در آمريکا را شکل داد و چند و کيل به طور همزمان روي آن کار کردند. مايک هنس ترين، دادستان ايالتي که بچه ها را از نزديک ديده، جزييات بيشتري از جنايت هاي پدر و مادرشان را فاش مي کند. او مي گويد: بچه ها 13 نفر بودند که از دو تا 29 سال سن داشتند. تمام شان به شکل وحشيانه اي شکنجه شده بودند. بخش مهمي از اين شکنجه ها روحي بود تا جايي که وقتي مي خواستيم برايمان از دردهايشان بگويند، بارها مجبور شديم برنامه را قطع کرده و چند ساعت به تعويق بيندازيم. آثار زخم بر بخش هاي زيادي از بدن شان ديده مي شد. اين طور که خودشان گفته بودند، مدت ها آفتاب نديده بودند و اجازه نداشتند از خانه بيرون بروند. دادستان باسابقه به نشريه «ويک» مي گويد: «در تمام 20 سالي که مشغول کار بودم، پرونده هاي مشابه اين که پدر و مادرها فرزندانشان را آزار مي دادند، ديده بودم. در اخبار نمونه هاي وحشيانه زيادي ديده بودم، مثل پدري که چند سال به دخترش در خانه تجاوز مي کرد. در بيشتر اين موارد، پاي ارتباط نامشروع در ميان بود يا شرايطي پيش آمده بود که باعث مي شد ناپدري، نامادري يا فرزندخوانده هاي حسود مشکل به وجود بياورند. اين مورد اما با همه شان متفاوت بود و واقعا باعث حيرت من شد. حجم آزار جسمي، جنسي و روحي که به اين بچه ها وارد شده غيرقابل تصور است.» عجيب ترين توجيه ها براي بدترين جنايت پدر و مادري که آن ها را در تمام اين مدت شکنجه کردند، ديويد آلن تورپين، 57 ساله و آنا تورپين 40 ساله هستند. شايد باورش دشوار باشد اما وقتي نوبت شان رسيد تا از کارهايشان دفاع کنند، قيافه حق به جانبي گرفته و از بيشتر کارهايشان دفاع کردند. يکي از آن ها گفت: «چون بچه ها بلد نبودند درست حمام کنند، تنبيه شان مي کرديم و مي گفتيم تا زماني که روش درست حمام کردن را ياد نگيرند اجازه ندارند خودشان را بشويند. مشکل شان اين بود که با آب، بازي مي کردند و آن را هدر مي دادند، بدون اين که به طور درستي از آب استفاده کنند. در نتيجه ما تنبيه شان مي کرديم. روش مان کمي خاص بود اما اين اصلا به کسي مربوط نيست. روش ها فرق مي کنند.» آن ها فرزندانشان را نزد پزشک و دندانپزشک هم نمي بردند و توجيه شان اين بود که آن ها يک مشت کراواتي به دردنخور بودند که در ازاي پول زيادي که مي گرفتند هيچ کاري انجام نمي دادند. چرا بايد به چنين کساني پول داد و از آن ها حمايت کرد؟ به جز اينها، ما 13 بچه داريم که هزينه ويزيت دکتر براي هر کدام حداقل 100 دلار است. چطور انتظار داريد ما هر ماه 1300 دلار فقط بابت هزينه ديدار با يک مشت آدم به دردنخور بپردازيم؟» خوابيدن کار شيطان است شرح شکنجه هاي عجيب و مفصل اين پدر و مادر در جلسه دادگاه باعث واکنش شديد خيلي از حاضران شده بود. يکي از شکنجه ها اين بود که بچه ها بايد هر شب تا حوالي ساعت چهار و پنج صبح بيدار مي ماندند. معمولا از آن ها نمي خواستند کار خاصي انجام بدهند و بيگاري کنند اما بايد بيدار مي ماندند. بعد هم در تمام طول روز خواب بودند و به جز وقت ناهار يا شام- که البته غذاي چنداني هم گيرشان نمي آمد- بيدار مي شدند. پدر و مادرشان در توجيه اين رفتار با بچه ها گفتند: «خوابيدن کار شيطان است. آدم بايد هميشه بيدار باشد. براي همين ما بچه ها را بيدار نگه مي داشتيم. البته به جز اين کارمان دليل ديگري هم داشت. به نظرم بچه ها اگر قرار بود در طول روز بيدار بمانند، خيلي سر و صدا و اذيت مي کردند. به همين دليل کاري مي کرديم که در طول روز مزاحم مان نباشند. وقتي در طول روز خواب باشي، هزينه ات هم کمتر است و بيخود کسي را اذيت نمي کني.» موجودات منزوي خانه آن ها در 113 کيلومتري لس آنجلس در شهري کوچک قرار داشت. هرچند آن ها همسايه هايي هم داشتند اما تا به حال ديده نشده بود که با کسي ارتباط برقرار کنند، کمتر از خانه بيرون مي آمدند و اگر سر و کله شان هم پيدا مي شد، براي اين بود که دعوايي به راه بيندازند. اين ها بخشي از شهادت همسايه هاي اين زوج شيطاني است. به دليل همين رفتار مرموز، کسي جرئت نمي کرد به اين خانواده و خانه عجيب شان نزديک شود، ماجرا نيز زماني لو رفت که يکي از فرزندان خانواده که پسري هفده ساله بود، زنجيرهايي که به دست و پايش بسته شده بود را باز کرده و بيرون از خانه نيمه مخروبه شان دنبال راهي براي فرار گشت. خانه متعفن کارشناسان پليس و نيروهاي ويژه زماني وارد خانه شده بودند که تمام پنجره ها و روزنه ها- به جز پنجره يک اتاق که محل استراحت زن و شوهر بود- بسته شده بودند. تمام خانه نيز از بوي تعفن انباشته بود تا جايي که تنفس تيم ويژه را براي چند ساعت با مشکل جدي رو به رو کرد. دليل بوي بد اين بود که بچه ها در زمان هاي محدودي اجازه داشتند از سرويس بهداشتي استفاده کنند. پدرشان در توجيه اين رفتار مي گويد: «ما که نمي توانيم يک دستشويي را در اختيار آن همه آدم بگذاريم. خودمان هم آن جا را لازم داريم. به جز اين، بچه هاي ما زيادي لوس و ننر بار آمده اند و معمولا خودشان را خراب مي کردند.» عجيب ترين پرونده شکنجه وکيلي که دفاع از اين کودکان را برعهده گرفته، به لس آنجلس تايمز مي گويد: «شرايطي که آن ها در آن بزرگ شده اند، عجيب و غيرقابل باور است. متعجب هستيم که طي سال هايي که از شکنجه بچه ها گذشته هيچ کسي حتي سراغ شان را نگرفته. بعضي ها مي گويند آن ها از سال 2010 تحت شکنجه بوده اند. هيچ عدد دقيقي در اين باره وجود ندارد چون بچه ها هيچ چيزي يادشان نيست. فقط از روي حدس و گمان يا تاريخ اسباب کشي آن ها به اين خانه مي شود حدس هايي زد.» پايان سال ها اسارت راز چند ساله ديويد تورپين پنجاه و هفت ساله و همسرش «لوييز» چهل و نه ساله بالاخره در شانزدهم ژانويه با فرار يکي از فرزندان شان فاش شد. اين پدر و مادر بي رحم کاليفرنيايي 13 فرزند خود را در بدترين شرايط نگهداري کرده و آن ها را با زنجير به تخت هايشان بسته بودند. حتي براي غذا دادن به آن ها از ظروف مخصوص حيوانات استفاده مي کردند. بزرگ ترين فرزند آن ها بيست و نه ساله است و کوچک ترين آن ها دو سال دارد. بيشتر آن ها به خاطر اين که تنها يک بار در روز غذا مي خوردند، دچار سوءتغذيه شده اند. پدر و مادر ديويد در مصاحبه با سي ان ان گفتند: «پسر و عروس مان از ما دور بودند و زماني که از آن ها مي پرسيديم چرا اين همه فرزند مي خواهيد، جواب مي دادند با داشتن فرزند بيشتر، برکت بيشتري در زندگي خواهيم داشت. هميشه فکر مي کرديم آن ها زندگي خوبي دارند و اين خبر ما را شوکه کرد. آخرين باري که آن ها را ملاقات کرديم، نوه هايمان بسيار لاغر بودند که فکر مي کرديم به خاطر تعداد زيادشان غذا به اندازه کافي ندارند اما هرگز فکر نميکرديم به خاطر شکنجه و اسارت باشد، اما حتي چند بار به آن ها کمک مالي کرديم تا براي فرزندان شان غذاهاي بيشتري تهيه کنند. آن ها از دور خانواده شاد و خوشبختي به نظر مي رسيدند.»

لحظه نجات پس از سال ها اسارت، بالاخره يکي از دختران خانواده موفق شد با فرار از پنجره خود را به پايگاه پليس رسانده و خبر بدهد که 12 خواهر و برادر ديگرش نيز در خانه زنداني هستند. با اين گزارش، نيروهاي پليس به سرعت به خانه آن ها آمده و با پيدا کردن مخفيگاه، بقيه بچه ها را نيز نجات دادند. طبق گفته دکتر مارشال بست، بهبود آن ها هم از لحاظ جسمي و هم رواني ماه ها زمان نياز دارد. دادگاه دادگاه اين پدر و مادر بي رحم در نوزدهم ژانويه برگزار شد. با اين که تمام شواهد و مدارک عليه آن هاست اما اين دو نفر با گذاشتن وثيقه اي 12ميليون دلاري تا دادگاه بعدي که در بيست و سوم فوريه برگزار مي شود آزاد شدند. طبق ادعاي وکيل مدافع ممکن است حکم حبس ابد براي آن ها در نظر گرفته شود که هيچ عفو و بخششي نخواهد داشت. همراهان عزيز، آخرين خبر را بر روي بسترهاي زير دنبال کنيد: آخرين خبر در تلگرام https://t.me/akharinkhabar آخرين خبر در ويسپي http://wispi.me/channel/akharinkhabar آخرين خبر در سروش http://sapp.ir/akharinkhabar آخرين خبر در گپ https://gap.im/akharinkhabar

---

بازار

---