خراسان/ پرسیدند از امام جعفر صادق (ع) که: چه حکمت است در آن که خدای عزَّوجل، روزی بندگان، جمله (یک باره) به ایشان نداد؟ گفت: از بهرِ پنج چیز: اول آن که اگر جمله بدادی، جای نداشتندی و تباه شدی و بی روزی ماندندی. دوم اگر جمله بدادی، چون آدمی حریص است، بر یکدیگر تعدی کردندی. سوم اگر جمله بدادی، از خدای عزوجلّ بی نیاز شدندی و خدای تعالی دوست دارد، نیاز بندگانِ خود به او. چهارم اگر جمله بدادی، مردم بدانستندی که عمرِ ایشان چند است و خدای تعالی خواست که این پوشیده باشد. پنجم اگر جمله بدادی، زندگانی، ناخوش شدی، چون بدانستندی که اَجَل، نزدیک آمد، زیرا که زندگانی و روزی برابرند.
مجله گنجینه



ما را در کانال «آخرین خبر» دنبال کنید