خراسان/ در آیات 12 تا 15 سوره حجر می خوانیم: کَذَ لِکَ نَسْلُکُهُ فِی قُلُوب الْمُجْرِمِینَ. لَا یُؤْمِنُونَ بهِ وَ قَدْ خَلَتْ سُنَّةُ الْأَوَّلِینَ‏. وَلَوْ فَتَحْنَا عَلَیْهِم بَاباً مِّنَ السَّمَآءِ فَظَلُّواْ فِیهِ یَعْرُجُونَ. لَقَالُواْ إِنَّمَا سُکِّرَتْ أَبْصَارُنَا بَلْ نَحْنُ قَوْمٌ مَّسْحُورُون
این گونه ما (برای اتمام حجت) قرآن را در دل های مجرمان راه می‏دهیم. (اما) آنان به آن ایمان نمی‏آورند و سنت و راه کفار پیشین نیز این‏گونه بوده است و اگر از آسمان دری بر روی آنان بگشاییم تا همواره در آن بالا روند قطعاً می‏گفتند در حقیقت چشم های ما مست و بسته شده است و ما قومی جادو شده‏ایم.
استاد قرائتی در تفسیر این آیه می‌گوید:
سنت خداوند برای هدایت مردم، درباره همه یکسان است.
خداوند اتمام حجت می‏کند و مطالب حق را به دل و عمق جان مردم می‏رساند، تا نگویند ما حقیقت را نفهمیدیم.
جرم و گناه، انسان را از هدایت پذیری دور می‏کند.
آسمان درهایی دارد که با اراده‏ خداوند، بر هرکس که بخواهد باز می‏شود.
لجاجت، مانع شناخت است و لجوج، محسوسات را نیز انکار می‏کند.


ما را در کانال «آخرین خبر» دنبال کنید