خراسان/ در آیه 1 سوره مجادله می خوانیم:
قَدْ سَمِعَ اللَّهُ قَوْلَ الَّتِی تُجَادلُکَ فِی زَوْجِهَا وَتَشْتَکِی إِلَی اللَّهِ وَاللَّهُ یَسْمَعُ تَحَاوُرَکُمَآ إِنَّ اللَّهَ سَمِیعٌ بَصِیرٌ

(ای پیامبر) همانا خداوند سخن آن زنی که درباره همسرش با تو مجادله کرده و به سوی خدا شکوه و گلایه می‏کرد، شنید و خداوند گفت وگوی شما دو نفر را می‏شنود، همانا خداوند شنوای بیناست.
استاد قرائتی در تفسیر این آیه می‌گوید:
در سخنان خود دقّت کنیم که خداوند آن ها را می‏شنود.
خداوند به دعاها و ناله‏ های ما گوش فرا می‏دهد.
پیامبر گرامی، با موقعیّت رهبری جامعه، به راحتی در دسترس عموم بود و مردم درباره مشکلاتشان با او گفت وگو می‏کردند.
آزادی اظهار نظر و عقیده در حکومت اسلامی به قدری است که یک زن می‏تواند با رهبر جامعه مجادله کند.
در بن بست‏ها به خدا و اولیای او پناه ببرید.
حوادث، نیازها، ناله‏ ها و بن بست‏ها، زمینه ساز وضع قوانین هستند.
شنوا و بینا بودن و آگاهی از مشکلات مردم، شرط صلاحیّت قانون‏گذاران جامعه است.



ما را در کانال «آخرین خبر» دنبال کنید